Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

(Πόντου - Μικράς Ασίας - Ανατολικής Θράκης – Κωνσταντινούπολης - Κύπρου)

Ένα διαρκές, ατιμώρητο έγκλημα

Χάρης Τσιρκινίδης - Συγγραφέας – ιστορικός – νομικός

            Στις 13 Μαρτίου 1918, η Εταιρεία Κοινωνιολογίας του Παρισιού, στη συνεδρίασή της, υπό την προεδρία του πρώην γάλλου πρωθυπουργού, Ribot, ασχολήθηκε με την Τουρκία, στα πλαίσια της «Μελέτης των χωρών της Βαλκανικής».

            Κύριος ομιλητής ήταν ο Αντρέ Μάντελσταμ, καθηγητής δικαίου του πανεπιστημίου της Πετρούπολης, ο οποίος επί πολλά χρόνια υπηρέτησε ως αρχιγραμματέας στη ρωσική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, και αργότερα ως διευθυντής του νομικού τμήματος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.

            Από την πολυσέλιδη ομιλία του, παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα:

«…Δε μίλησα μέχρις εδώ για το Ισλάμ, διότι δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε ν’ αποδώσουμε σε αυτό την τουρκική κακοδαιμονία. … Οι Άραβες και οι Πέρσες, λαοί μουσουλμανικοί επίσης, άφησαν στον κόσμο θησαυρούς πολιτισμού.

            Αν ρίξουμε τώρα μια ματιά στο ρόλο, που έπαιξε ο τουρκικός λαός στην ιστορία, αυτός ο ρόλος εμφανίζεται μάλλον τραγικός. Και αυτή η τραγωδία του συνίσταται στο ότι, από την ημέρα της εμφάνισής του στην παγκόσμια αρένα, δεν έκανε τίποτε για να νομιμοποιήσει την ύπαρξή του από την άποψη του πολιτισμού.

            Δεν μπήκε στη ζωή των άλλων λαών, παρά σκορπώντας χείμαρρους αίματος και δακρύων.

            Δεν επιβεβαιώθηκε μέσα στον κόσμο παρά με τον πόλεμο και τις αλυσίδες…

            Δεν έζησε παρά με σκλαβωμένους…

            Ο τούρκικος λαός δεν άφησε για τις επερχόμενες γενεές ούτε ένα μεγάλο όνομα ποιητή, γλύπτη, καλλιτέχνη, μουσικού, σοφού, στο οποίο θα μπορούσε η ανθρωπότητα ν’ αναφερθεί με χαρά και αγάπη. Δεν κατάθεσε καμιά προσφορά στο βωμό του Ωραίου, του Αληθινού, του Καλού. Υπήρξε ένας στείρος λαός, ένας λαός χωρίς φρούτα^[1]…».

Για τον Τάσσο Παπαδόπουλο

 Για τον Τάσσο Παπαδόπουλο

9 Dec 2013

Επιμνημόσυνος λόγος για τον Τάσσο Παπαδόπουλο, του ιστορικού Πέτρου Παπαπολυβίου στο 5ο ετήσιο μνημόσυνο, χθες Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013:

«Νιώθω βαρύ το χρέος και την ευθύνη που ανέλαβα να εκφωνήσω σήμερα τον επιμνημόσυνο λόγο μπροστά για τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην πέμπτη επέτειο του θανάτου του. Ευχαριστώ την οικογένεια του Τάσσου Παπαδόπουλου για την ευγενική, τιμητική τους πρόσκληση, που δεν μπορούσα να αρνηθώ. Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τη φυσιογνωμία του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου χωρίς μεγάλα λόγια και υπερβολές, αλλά με τη λιτότητα που επιβάλλει η συνολική πολιτική ζωή και η δράση του, αλλά και η σεμνότητα του χαρακτήρα του. Ήδη έχουν περάσει πέντε χρόνια απουσίας του από τα ανθρώπινα και τον κυπριακό πολιτικό στίβο και ο ιστορικός μπορεί να προχωρήσει στην αποτίμηση του έργου του με τη νηφαλιότητα και την αποστασιοποίηση που απαιτείται, ώστε να πετύχει την κατά το δυνατόν αντικειμενική αξιολόγηση της πολιτικής του δράσης.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος των 74 χρόνων της ζωής του στα κοινά και στην πατρίδα του. Γεννήθηκε το 1934 και αφού αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και ολοκλήρωσε τις νομικές σπουδές του στο Λονδίνο επέστρεψε στη γενέτειρά του, Λευκωσία, έχοντας ήδη αναμιχθεί έντονα στο κυπριακό φοιτητικό κίνημα και στις παροικιακές οργανώσεις της αγγλικής πρωτεύουσας. Ολοκλήρωσε την προσφορά του και τον κύκλο της βιολογικής του ζωής το 2008, έτος κατά το οποίο απέτυχε να εκλεγεί για δεύτερη συνεχόμενη θητεία στο προεδρικό αξίωμα, έχοντας συμπληρώσει πέντε δεκαετίες συνεχούς πρωταγωνιστικής δράσης στην κυπριακή πολιτική σκηνή. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν υπήρξε απλώς μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου, που ανήγειραν και κράτησαν όρθιο το οικοδόμημα της 53χρονης σήμερα Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά ήταν ένας από τους τελευταίους μεγάλους πολιτικούς ηγέτες του νεότερου Ελληνισμού.

H ΤΕΛΙΚΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

H ΤΕΛΙΚΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

13 ΙΟΥΛΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μετά την προδοσία της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ηγεσία της, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή της οικονομίας του νησιού (αποφάσεις Eurogroup-ΔΝΤ  με πλήρη συμμετοχή Αναστασιάδη), μετά την ημικατάργηση και μετατροπή του κυπριακού κράτους σε «αποικία χρέους» υπό διοίκηση Τρόικας (Δανειακή και Μνημόνιο), το κακό κινδυνεύει τώρα να «τριτώσει», με ρυθμίσεις ντε φάκτο αποδοχής των τουρκικών τετελεσμένων του 1974 και άρσης βέτο στην τουρκική ενταξιακή πορεία, δηλαδή μείζονος διεθνούς διπλωματικού αφοπλισμού της Κύπρου (και της Ελλάδας).

Η κατάσταση στην Κύπρο είναι σήμερα χειρότερη από το 1974, επισημαίνει ο επικεφαλής της «Συμμαχίας Πολιτών», πρώην ΥΠΕΞ και προεδρικός υποψήφιος Γιώργος Λιλλήκας. Το 1974 κατελήφθη τμήμα της Δημοκρατίας, τώρα είναι ολόκληρη που καταλύεται, δημιουργούνται προϋποθέσεις μαζικής μετανάστευσης Ελληνοκυπρίων, το διεθνές κλίμα είναι εξαιρετικά δυσμενές για τους ‘Ελληνες. Ακόμη και στις πιο δραματικές στιγμές του 1974, ζώντος του Μακαρίου, επεβίωσε δι’ αυτού και της αντίστασης των δημοκρατικών πολιτών το κυπριακό κράτος. Με τον Αναστασιάδη στο πηδάλιο απειλείται βραχυπρόθεσμα με πλήρη αφανισμό.

ΚΥΠΡΟΣ - Απέκλεισαν την Ελλάδα από την Άμυνα ~ Διαλύουν την ΕθνοΦρουρά

ΚΥΠΡΟΣ - Απέκλεισαν την Ελλάδα από την Άμυνα ~ Διαλύουν την ΕθνοΦρουρά 

JUN 26 2013

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

o- Η Κύπρος στο έλεος της ανθελληνικής πολιτικής της νέας Κυβέρνησης των νεοΚυπρίων

o- Λύσεις για την Άμυνα υπάρχουν, μα μόνο ο λαός πλέον μπορεί να τις εφαρμόσει.

Οι ειδήσεις μιλούν από μόνες τους: η Κατοχική Κυβέρνηση Αναστασιάδη αύξησε τον αριθμό των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων που τώρα χρησιμοποιούν την Κύπρο, προσθέτοντας ενεργά το Ισραήλ και τηΡωσσία στις στρατιωτικές δυνάμεις της Γερμανίας και Γαλλίας που ήδη έχουν παρουσία εδώ. Και για να μην ξεχνιόμαστε:

Εκτός από αυτές, στην Κύπρο ήδη “προϋπήρχαν” οι Κατοχικές δυνάμεις της Τουρκίας και της Αγγλίας στο βορρά και τον νότο, ενώ οι δυνάμεις των ΗΠΑ αλωνίζουν ολόκληρο το νησί με επίσημη πρόσκληση της προηγούμενης Κυβέρνησης ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-Παπαδόπουλου.

Η Αεροπορία και το Ναυτικό της Ελλάδος απουσιάζουν από την Κύπρο ενώ είναι η ΜΟΝΕΣ δυνάμεις που έχουν νομικό και ηθικό δικαίωμα (και υποχρέωση) να σταθμεύουν εδώ και να συμμετέχουν ενεργά στην άμυνα της Κύπρου.

Οι πάντες γνωρίζουν ότι η υπεροχή της Τουρκίας στην Κύπρο βασίζεται στην αεροπορία, και ότι η στάθμευση ενός μικρού αριθμού σκαφών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στην Κύπρο θα άλλαζε για πάντα την ισοζυγία δυνάμεων όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή. Μα και μόνον πέντε τέτοια σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη αν στάθμευαν στην Κύπρο, αμέσως αλλάζουν όλα τα πιθανά πολεμικά σενάρια. Σε περίπτωση νέας αντιπαράθεσης με αυτά τα αεροσκάφη:

9 Ιουλίου 1821: η αυτοπροαίρετη θυσία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού

9 Ιουλίου 1821: η αυτοπροαίρετη θυσία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού

10 ΙΟΥΛΊΟΥ 2013

Εθνική επέτειος για τον κυπριακό Ελληνισμό: Το βράδυ της 9ης Ιουλίου 1821 ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, μαζί με τους Μητροπολίτες Πάφου Χρύσανθο, Κιτίου Μελέτιο και Κυρηνείας Λαυρέντιο, αλλά και πέραν των πεντακοσίων Ελλήνων της Κύπρου, απαγχονίζονται και σφαγιάζονται από τους αιμοδιψείς Τούρκους κατακτητές.

Κλήρος και λαός, πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος, για την αρωγή τους στην Ελληνική Επανάσταση και τις βλέψεις τους για ξεσηκωμό στη μαρτυρική Κύπρο. Δολοφονούνται, διότι είναι Έλληνες!

Σε μια πρωτοφανή ένδειξη λεβεντιάς και αυταπάρνησης, ο ηγέτης του Κυπριακού Ελληνισμού, θυσιάζεται αυτοπροαιρέτως, προκειμένου να γλυτώσει ο λαός του απ' το θανατικό. Άραγε, η Ρωμιοσύνη σήμερα, έχει ηγέτες τόσο φωτισμένους να προβλέπουν τα μελλούμενα, αλλά και με ανεπτυγμένο το αίσθημα της αυταπάρνησης, ώστε να προστατεύσουν το λαό τους από τους κινδύνους που ελλοχεύουν;

Εξιστορώντας τα γεγονότα στο ποίημά του "9η Ιουλίου", ο Βασίλης Μιχαηλίδης, παρουσιάζει την αγωνιώδη προσπάθεια του Κιόρ-ογλου να πείσει τον Αρχιεπίσκοπο να εγκαταλείψει την Κύπρο και να γλυτώσει τον εαυτό του απ' τη σφαγή. Η απάντηση που λαμβάνει, αποστομωτική:

"Δεν θέλω, Κκιόρ-ογλου, εγιώ να φύω που την Χώραν,

γιατί αν φύω, το κακόν εν' να γινή περίτου.

Θέλω να μείνω, Κκιόρ-ογλου, τζι' ας πα' να με σκοτώσουν,

ας με σκοτώσουσιν εμέν τζι' οι άλλοι να γλυτώσουν.

Δεν φεύκω, Κκιόρ-ογλου, γιατί, αν φύω, ο φευκός μου

εν' να γενή θανατικόν εις τους Ρωμιούς του τόπου.

Να βάλω την συρτοθηλειάν εις τον λαιμόν του κόσμου;

Παρά το γαίμαν τους πολλούς εν' κάλλιον του Πισκόπου."

"Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,

κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!

Σφάξε μας ούλους τζι' ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν,

κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,

αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν

τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.

Το 'νιν αντάν να τρώ' την γην τρώει την γην θαρκέται,

μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται.

 enkripto.com

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Με την κρίση στην Κύπρο βγήκαν στην επιφάνεια 12 σημεία:

1. Η αδυναμία των ηγετών της ευρωζώνης. Όλων

2. Η αδυναμία του Ευρώ.

3. Το «παιγνίδι» που χρόνια τώρα παιζόταν πίσω από την πλάτη του Ελληνισμού (και δεν αναφέρομαι στην Ελλάδα μόνον). Δυστυχώς τυφλό όργανο ήταν ... ο αδύναμος κ. Γιώργος Παπανδρέου. Και σήμερα ο πρώην αντιμνημονιακός κ. Σαμαράς φαίνεται να υπηρετεί με υποτέλεια τους Μέρκελ-Σόϊμπλε-Λανγκάρντ. Το «παιχνίδι» βέβαια αριθμεί χρόνια πίσω, όταν ο κ. Παπανδρέου ήταν υπουργός Εξωτερικών, τη διαδρομή του οποίου στο εν λόγω υπουργείο θα πρέπει να ερευνήσει λεπτομερώς η Ιστορία. Φυσικά να μην ξεχνάμε και τον Πρόεδο της Κύπρου –ας όψονται οι Κύπριοι που εξέλεξαν την …παπανδρεϊκή συνέχεια στο όνομα του κ. Αναστασιάδη-. (Τόσο εύκολα ξέχασαν το πάνω από 75 % αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν και τόσο εύκολα έβαλαν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους τους υποστηρικτές του –Αναστασιάδη και Παπανδρέου-);

4. Η Κύπρος, ό,τι κι αν αποφασιστεί (“κούρεμα” ή έξοδος από το ευρώ) έχει τραπεζικά καταστραφεί ολοσχερώς καθώς την εξανάγκασαν να χάσει την αξιοπιστία της.

5. Το μίσος των δυτικοευρωπαίων για τον Ελληνισμό (όσο κι αν αυτό μας φαίνεται βαρύ, είναι δυστυχώς πέρα για πέρα αληθινό). Στόχος τους ήταν να «χτυπηθεί» ο Ελληνισμός. Και τα κατάφεραν απ’ ό,τι μέχρι στιγμής διαγράφεται, όπως κατάφεραν να «χτυπήσουν» τον άλλο ισχυρό λαό των Βαλκανίων, τους Σέρβους.

6. Η εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων στην Ν.Α. Μεσόγειο η οποία, απ’ ότι φαίνεται έχιε μετατραπεί αργά και σταθερά σε ηφαιστειακή ζώνη.

7. Η επιθυμία και ο στόχος των αρπακτικών να βάλουν χέρι στους υδρογονάνθρακες Κύπρου και Ελλάδας. (Μέσω του «Νόμου που προνοεί για την ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ» οι δυτικοευρωπαίοι βάζουν χέρι στους υδρογονάνθρακες της Κύπρου. 

Διαβάστε το στο:http://www.scribd.com .

8. Είναι γνωστό σε όλους το Μνημόνιο που υπέγραψαν οι «πατριώτες» πολιτικοί μας με το οποίο εκχωρούν την εθνική μας κυριαρχία στην Ευρώπη, ενώ τελευταία όλο και περισσότερο ακούμε τον κ. Σαμαρά να αποκαλεί τα υπό έρευνα ακόμη ελληνικά κοιτάσματα «ευρωπαϊκά».

9. Ο ρόλος της Αμερικής και του ΔΝΤ που τώρα που η κρίση έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της, σιωπούν. Και η σιωπή τους αυτή δεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί ως συμπαράσταση στις αποφάσεις της Γερμανίας.

10. Οι Ρώσοι, από την άλλη, φέρθηκαν αδύναμα γιατί δεν θέλουν να τα «σπάσουν» με την Ευρώπη. Κάτι άλλο κρύβεται πίσω από τις αποφάσεις τους. Πού είναι η στήριξη που ήλπιζαν οι ορθόδοξοι λαοί πως θα τους παρείχαν; –Κι οι Σέρβοι είχα εναποθέσει ελπίδες στους ομόδοξους Ρώσους-.

11. Η σημερινή «συγνώμη» του Ισραήλ στην Τουρκία, ο στόλος ο ρωσικός στη Ν.Α. Μεσόγειο, τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ στην ίδια περιοχή, φαίνεται πως προδηλώνουν ότι «κάτι» θα συμβεί στην Μέση Ανατολή (υπόθεση Συρίας, Ιράν). Παράλληλα, οι Τούρκοι «βγάζουν» πεπαλαιωμένης τεχνολογίας ωκεανογραφικό σκάφος στο Αιγαίο. Κίνηση καθαρά συμβολική και όχι φυσικά επιστημονική.

12. Οι εξελίξεις και στην Ελλάδα διαγράφονται ραγδαίες. Θυμηθείτε τη συμφωνία Τσίπρα-Καμμένου σήμερα, 22.3., μια συμφωνία που πολλοί δεν θέλουν και που δεν ξέρουμε τι κατάληξη θα έχει. Φαίνεται όμως πως σύντομα θα είναι η επόμενη κυβέρνηση της Ελλάδας.

Ευρυδίκη Λειβαδά για την Εφημερίδα των Κεφαλλήνων

Πηγή