ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ

ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ

21 Ιουλίου 2014

Του Στέλιου Παπαντωνίου

Η εισβολή δεν έγινε το 1974 και τέλειωσε. Δεν ήταν ένα στιγμιαίο γεγονός, με καθορισμένες τις δυο ημερομηνίες που έμειναν στην Ιστορία ως μέρες εισβολής,  αλλά ένα έγκλημα διαρκείας σαράντα χρόνων. Καθημερινά επί σαράντα χρόνια η Τουρκία εισβάλλει στην Κύπρο με πολλούς και διάφορους τρόπους, πρόσωπα και φριχτά προσωπεία. Εισέβαλε βάρβαρα στρατιωτικά με το ψευδές επιχείρημα πως δικαιούται να επαναφέρει τη διασαλευθείσα με το πραξικόπημα τάξη, αλλά συνεχώς ανανεώνει το στράτευμα και τα όπλα και πολεμοφόδια.

Εισβάλλει σχεδόν καθημερινά, με τα αεροπλάνα που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο μας, με τα πλοία της που επεμβαίνουν στα χωρικά μας ύδατα και εποφθαλμιούν την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, που την θέλει νεκρή.

Εισβάλλει με τους εποίκους, το μεγαλύτερο διεθνές έγκλημα πολέμου, με το οποίο επιτυγχάνει την αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα της Κύπρου, με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια να είμαστε σίγουρα η μειονότητα, κατάντια για την οποία όχι μόνο δεν λαμβάνουμε καμιά πρόνοια, αλλά συμβάλαμε κι εμείς με την ανοχή μας σε κυβερνήσεις που στόχευαν στο να μας μετατρέψουν σε πολυπολιτισμική κοινωνία, για την οποία και μάλιστα καυχούνταν και καυχούνται, εν γνώσει τους πως οδηγούν στο θάνατο την ελληνική πλειονότητα του νησιού και παραχαράσσουν τον ιστορικό χαρακτήρα του.

Εισβάλλουν καθημερινά Τούρκοι επίσημοι, πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, στρατηγοί, μεταβάλλοντας το κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής μέρος της Κύπρου σε καθαρά τουρκικό, πράγμα που θέλουν να αναγνωρίσουμε με τη λεγόμενη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία και να παραγνωρίσουμε κάθε ευρωπαϊκό κεκτημένο - δικαιώματα ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης - με αποτέλεσμα να καταστούμε αιώνιοι σκλάβοι και  πολίτες  δεύτερης κατηγορίας.

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ: Προδομένες Πολιτείες

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ: Προδομένες Πολιτείες

27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2014

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

..... Όταν η πραγματικότητα είναι πολύ άσχημη, η καταστροφή μοιάζει πλήρης, η προοπτική μαύρη, δεν θέλουμε να την παραδεχτούμε, «ελίτ» και κοινωνία. Ζούμε μια εποχή καταστροφής του ελληνισμού, που μπορεί να οδηγήσει στο τέλος της ύπαρξής μας ως συγκροτημένου έθνους, της ελευθερίας μας, των δύο κρατών μας (Ελλάδας και Κύπρου), ούτε θέλουμε όμως, ούτε μπορούμε να το πιστέψουμε.

Κυττάω τον ηλικιωμένο κύριο που μαζεύει μεταλλικά κουτιά από τους κάδους στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής και τον άλλο που με κυττάει βουρκωμένος από ένα παγκάκι, σαν παιδί που ζητάει αποκούμπι και βοήθεια. Θυμάμαι την εποχή που παρακολουθούσα την κατάρρευση της Σοβιετικής ‘Ενωσης και το «κοινωνικό ολοκαύτωμα» που τη συνόδευσε. Και τότε κανείς δεν πίστευε ότι μια τόσο ισχυρή, παρά τα όποια προβλήματά της, υπερδύναμη, διαλυόταν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Το γεγονός ότι κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε όντως να διαλυθεί η ΕΣΣΔ, ήταν ένας βασικός λόγος που τελικά διαλύθηκε. Από την άποψη αυτή είναι προτιμότερος ο «καταστροφισμός» από μια ανόητη και αβάσιμη αισιοδοξία, υπό τον όρο βέβαια ότι καταλήγει σε δράση για να αποφύγει κανείς το κακό.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!

 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2014

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Έμμεση αναγνώριση κατεχομένων

Αυτοκατάλυση της Δημοκρατίας: τα κυπριακά πειράματα με το κράτος

Λευκωσία: ο Εφιάλτης στο Προεδρικό

Αφού εξαπάτησε τους συμπολίτες του και εξευτέλισε όσους τον εμπιστεύτηκαν, συγκατατιθέμενος στο κούρεμα των καταθέσεων και μετατρέποντας τη χώρα του σε καταστρεφόμενη «αποικία χρέους», ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης εξαπέλυσε τώρα και δεύτερη, δυνάμει θανάσιμη επίθεση στο κράτος που διευθύνει, παραβιάζοντας εκ νέου, όπως και για τις καταθέσεις, τις ρητές δεσμεύσεις του και ξεκινώντας μια διαδικασία fast track κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, δια της επαναφοράς του απορριφθέντος το 2004 σχεδίου Ανάν.

‘Ηδη, ένας τουλάχιστο Κύπριος πολιτικός, ο κ. Λιλλήκας της «Συμμαχίας Πολιτών», ζητάει το αυτονόητο: την παραίτηση του Προέδρου και την προκήρυξη νέων εκλογών, ώστε να δοθεί στον κυπριακό λαό η δυνατότητα να αποφασίσει αν συμφωνεί με μια πολιτική που κινείται στον αντίποδα των προεκλογικών δεσμεύσεων του Προέδρου Αναστασιάδη.

Το ερώτημα είναι, βέβαια, αν οι Κύπριοι πολίτες θα προλάβουν να απομακρύνουν τον κ. Αναστασιάδη από το Προεδρικό, προτού καταστρέψει το κράτος τους – και κανείς δεν γνωρίζει την απάντηση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι, με τον συγκεκριμένο Πρόεδρο να το κυβερνά, τα «ψωμιά» του κυπριακού κράτους και των Ελληνοκυπρίων είναι μάλλον μετρημένα.

ΚΥΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ !

ΚΥΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ !

(Αυτ)απάτες υδρογονανθράκων

 9 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2014

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σειρά εξωφρενικών προτάσεων/ιδεών για το κυπριακό διακινούνται σε Λευκωσία και Αθήνα. Αν πραγματοποιηθούν, συνεπάγονται οριστική καταστροφή του κυπριακού κράτους, ως έστω ελάχιστα κυρίαρχου, ανεξάρτητου, δημοκρατικού, οδηγούν μεσοπρόθεσμα στον τερματισμό χιλιάδων χρόνων ελληνικής παρουσίας στην Κύπρο (οι ‘Ελληνες δεν θα παραμείνουν στο νησί στερούμενοι κρατικής προστασίας, ήδη άλλωστε εξαναγκάζονται με οικονομικές μεθόδους σε μετανάστευση) και συνιστούν ανυπολόγιστη καταστροφή για τη μητροπολιτική Ελλάδα.

Μετά την οικονομική καταστροφή Ελλάδας-Κύπρου από τα Μνημόνια, την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της ανεξαρτησίας-κυριαρχίας τους, την μετατροπή σε «αποικίες χρέους», ήρθε η ώρα «γεωπολιτικών» Μνημονίων να αποτελειώσουν τον ελληνισμό, όχι σε απροσδιόριστο μέλλον, αλλά τώρα, ίσως μέσα στο 2014.

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

31/12/13 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είπαμε, τελειώνοντας το 2013 και ανατέλλοντος του 2014, να επιχειρήσουμε ολίγη «μελλοντολογία». Τρία ζητήματα έχουν σήμερα ζωτικότατη σημασία για τον κόσμο μας: οι ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές, που απειλούν τους όρους ύπαρξης της ανθρωπότητας, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, όπου παίζεται εμμέσως το ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας (και σημειώνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα σύγκρουση μεταξύ, αφενός μιας συμμαχίας ΗΠΑ-Ρωσίας, αφετέρου του Ισραήλ των γερακιών) και, τέλος, η ευρωπαϊκή κρίση, αποφασιστικής σημασίας και για την παγκόσμια οικονομία και για την πορεία του πλανήτη.

Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε να οριοθετήσουμε, σε γενικές γραμμές, τρία σενάρια που μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να ακολουθήσουν τα ευρωπαϊκά πράγματα και τρία σενάρια που, αντιστοίχως προς τα γενικότερα, μπορούν να ακολουθήσουν τα ελληνικά, μαζί και να προσδιορίσουμε τις πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις που πρωταγωνιστούν επικρατούντος ενός εκάστου σεναρίου.

Σε μια σειρά από άρθρα μας, εύκολα προσβάσιμα στην ιστοσελίδα μας (konstantakopoulos.blogspot.com) έχουμε υποστηρίξει από το 2010 γιατί, κατά την εκτίμησή μας, η ελληνική κρίση είναι “τύπου Βαϊμάρης plus”, α) θέτοντας σε αμφισβήτηση την αναπαραγωγή του κοινωνικού σχηματισμού, της δημοκρατίας και του ελληνικού κράτους-έθνους, β) επάγοντας συστημική κρίση της ΕΕ, γ) γιατί περιέχει και ισχυρή γεωπολιτική συνιστώσα εξ ου και το “plus”. Δεν θα επαναλάβουμε εδώ αυτές τις αναλύσεις, που είναι η προϋπόθεση όσων ακολουθούν.

Η «χαοτική», «μη γραμμική» φύση της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιτρέπει εύκολους ντετερμινισμούς. Μας αναγκάζει σε μια κατ’ ανάγκη γενική σκιαγράφηση, μέσω «σεναρίων», των περιοχών στις οποίες μπορούν να κινηθούν και να καταλήξουν οι «εξισώσεις» της ελληνικής/ευρωπαϊκής κρίσης.

Πρώτο σενάριο: Δικτατορία του Χρήματος υπό γερμανική διεύθυνση 

Το πρώτο σενάριο είναι αυτό που επιδιώκεται να επιβληθεί από τις κυρίαρχες σήμερα δυνάμεις στην Ευρώπη, με τα μέτρα που παίρνονται από το 2010, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους από μια συμμαχία του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου και των ανώτερων τάξεων της «Ευρωγερμανίας».

Οι υαίνες επιστρέφουν - Η Κύπρος ανυπεράσπιστη και μόνη

Οι υαίνες επιστρέφουν - Η Κύπρος ανυπεράσπιστη και μόνη

12/2013

O αγγλοαμερικανικός παράγοντας έχει προσχεδιασμένη πολιτική στο κυπριακό. Και έχουν καταστήσει σαφές ότι θέλουν γρήγορη λύση, επειδή αυτό επιτάσσουν οι σχεδιασμοί τους στην ευρύτερη περιοχή.

Κεντρικός άξονας αυτής της πολιτικής είναι το φυσικό αέριο και οι σχεδιασμοί σε Ουάσινγκτον και Λονδίνο θα στείλουν το φυσικό αέριο της Κύπρου, μέσω Τουρκίας. Το ίδιο θέλουν ακριβώς να γίνει και με το φυσικό αέριο του Ισραήλ.

Ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης προσπαθεί να καθησυχάσει τον λαό, στην πράξη όμως, εδώ στο ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. γνωρίζουμε πως αυτός δεν πρόκειται να πάει κόντρα στον αμερικανικό παράγοντα. Αλλιώς, γιατί παριστάνει τον σκληρό, αλλά βάζει τον νο 2 (και πρόεδρο πλέον στο κόμμα του) Αβέρωφ Νεοφύτου να μιλά για ''αγωγούς μέσω Τουρκίας;''

Θέλουμε να πιστέψουμε, καλοπροαίρετα, πως η αντίσταση Αναστασιάδη σε ένα πρόχειρο και κακό ανανοινωθέν έναρξης διαπραγματεύσεων συνετάχθη κατόπιν ρεαλιστικών εκτιμήσεων και όχι κατόπιν αμερικανικών υποδείξεων και παρεμβάσεων. Παρ' ό,τι ήδη κατέθεσε μία πρόταση στην τουρκοκυπριακή πλευρά η οποία αφήνει ανοικτή την πόρτα στη διπλή κυριαρχία και στη διπλή ιθαγένεια. Παρ' ό,τι επανέλαβε τον Δημήτρη Χριστόφια και, μάλιστα, κατά τον χειρότερο τρόπο.

Καθαρά λόγια: Η τουρκική διπλωματία προχωρεί ακάθεκτη προς τους στόχους της. Θέλει ξεκάθαρα λύση δύο κρατών και δύο λαών, δύο κυριαρχίες, δύο ιθαγένειες, και προπαντός να γίνει ο ''νταβατζής'' του φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ένα και μοναδικό γερό χαρτί απέμεινε σε Ελλάδα και Κύπρο: Αυτό μιας μελλοντικής οικονομικής ανάκαμψης και ευρωστίας, που περνά μέσα από το φυσικό μας αέριο. Το χαρτί αυτό, τα πλέον σκληρά κέντρα του αγγλοαμερικανικού παράγοντα προσπαθούν να το κάψουν. Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα κράτος οικονομικά χρεοκοπημένο και στρατιωτικά ανύπαρκτο. Ο φυσικός του πλούτος μπορεί να αρπαγεί ανά πάσα στιγμή. Ποιός θα βοηθήσει; Η Ελλάδα των μνημονίων και του δοσιλογισμού σε τρόικα και ΔΝΤ; Μόνη ελπίδα, κατά την άποψή μας, σε Αθήνα και Λευκωσία, η πανελλήνια λαική βούληση και θέληση, ο λαός μας και το ένστικτο αυτοσυντήρησης και επιβίωσης. Αυτό που λειτούργησε στην Κύπρο του 2004 και έδιωξε τον θανάσιμο κίνδυνο. Προσωρινά, όπως αποδείχθηκε, αφού οι ύαινες οσμίστηκαν ''αίμα'' (βλέπε: αέριο-πετρέλαιο) και επιστρέφουν, πιό πεινασμένες και αποφασισμένες...

πηγή

http://elladasimera.blogspot.gr/2013/12/blog-post_4130.html

Προέλαση των Τούρκικων Ενόπλων Δυνάμεων και κατάληψη 24 τετραγωνικών χιλιομέτρων Κυπριακού εδάφους!

Προέλαση των Τούρκικων Ενόπλων Δυνάμεων και κατάληψη 24 τετραγωνικών χιλιομέτρων Κυπριακού εδάφους!

23/11/13

Αποκάλυψη της εφημερίδος ''Χαραυγή '' ότι οι Τούρκοι προέλασαν και κατέλαβαν περί τα 24 τετραγωνικά χιλιόμετρα Κυπριακή γη στην νεκρά Ζώνη και τη παρέδωσαν σε Τουρκοκύπριους με την ανοχή αν όχι την συνενοχή των ανδρών της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ ... Η Ιστορία επαναλαμβάνεται!

Το περιστατικό αυτό δεν φάνηκε ικανό να συνετίσει τον Προεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αναστασιάδη που επιδιώκει συναντήσεις και διαπραγματεύσεις με τον Κατοχικό ηγέτη Έρογλου!

Η στρατιωτική κίνηση των κατοχικών δυνάμεων της Κύπρου έγινε μετά από απόφαση των Ελληναράδων της Κυπριακής Δημοκρατίας και των  Τουρκοκυπριακών αντιπροσώπων για άρση των ναρκοπεδίων στη περιοχή!

Ίσως η πολεμική αυτή πράξη μας κάνει και εμάς λίγο πιό σοφούς στον Έβρο όπου να θυμηθούμε ότι δώσαμε δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε ΜΚΟ που χρησιμοποιώντας Πακιστανούς, προχώρησε σε άρση των ναρκοπεδίων στην Περιοχή του Έβρου!

Ο Υπουργός Άμυνας της Κύπρου μίλησε για διάβημα και για επιστολή που θα στείλουν στα Ηνωμένα Έθνη τις επόεμενες ημέρες ...Τρέχα γύρευε!

Αυτό σημαίνει απλά και να το καταλάβουμε σε απλά Ελληνικά: Δικό σου  είναι ό,τι μπορείς να  προστατεύεις! 

πηγή

http://koukfamily.blogspot.gr/

Κύπρος γιοκ !

Κύπρος γιοκ !

Πως φτάσαμε στο παρά πέντε της καταστροφής ενός κράτους

 16.11.2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους; ‘Ηταν κι αυτοί μια κάποια λύσις, παρατηρούσε ο Καβάφης. Στη δική μας περίπτωση όμως το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο. «Βάρβαροι» υπάρχουν μεν, με τη μορφή της Τουρκίας, ο πρωθυπουργός της οποίας Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε προ ημερών ότι δεν γνωρίζει κράτος με το όνομα Κύπρος. Υπάρχουν, αλλά δεν μας φτάνουν ως λύση, ούτε η ωμότητά τους επαρκεί για να μας αφυπνίσει. Η παντοειδής καταστολή του ελληνισμού, του συλλογικού ενστίκτου επιβίωσης, μοιάζει τόσο βαθειά και βαριά, μοιάζει όσο τεράστια η έκταση της κοινωνικής και εθνικής καταστροφής που αναγγέλλει, αν μια γιγάντια ηθική, κοινωνική, εθνική ανάταση δεν μπει στον δρόμο της την τελευταία στιγμή.

Λέγοντας όσα είπε ο Ερντογάν, δεν διατύπωσε παρά την πάγια θέση του κράτους του που δεν αναγνωρίζει, εδώ και δεκαετίες, την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό δεν θάπρεπε να μας παραξενεύει. Αυτό που θάπρεπε να μας παραξενεύει είναι άλλο, ότι δηλαδή η διχοτόμηση και τα δύο κράτη στην Κύπρο είναι πολύ καλύτερα, ως λύση του κυπριακού, από τη διάλυση του όλου κυπριακού κράτους που συζητάμε και μοιάζουμε έτοιμοι να δεχτούμε με τις διάφορες διζωνικές και άλλες «μουρλές» λύσεις, όπως αυτές που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν ή τους ζουρλομανδύες που διαπραγματευόντουσαν Χριστόφιας και Ταλάτ. Και είναι πολύ καλύτερη η διχοτόμηση γιατί αφήνει στους Ελληνοκύπριους μέρος του νησιού, ενώ, αν γίνουν δεκτοί τα σχέδια «λύσης» που διαπραγματεύονται κατά καιρούς οι Κύπριοι ιθύνοντες θα χαθεί όλη η Κύπρος, όχι μόνο η μισή.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

Μπορεί να σωθεί η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός, το ελληνικό κράτος; Και αν ναι, πώς;

9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αμείλικτο, στο φως των αντικειμενικών στοιχείων, το ερώτημα έρχεται και ξανάρχεται, τρία χρόνια μετά την είσοδο της χώρας, διά της Δανειακής και των Μνημονίων, σε αυτό που ο Τζορτζ Σόρος (ορθώς) αποκάλεσε «σπείρα θανάτου». Το δεύτερο κράτος με Έλληνες τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του, η Κύπρος, μπήκε στην ίδια και χειρότερη «σπείρα» εδώ και λίγους μήνες.

Το 2010, θυμίζουμε, υπέρ του Μνημονίου τάχθηκε φανατικά όλο σχεδόν το κατεστημένο της χώρας, πολιτικοί παράγοντες των δύο κομμάτων εξουσίας, οικονομικοί παράγοντες, οικονομολόγοι, εκδότες, δημοσιογράφοι κ.λπ. Η ΝΔ –είναι αλήθεια– τάχθηκε κατά. Αλλά στο φως όσων ακολούθησαν ελέγχεται η ειλικρίνειά της. Άλλωστε, αμφισβήτησε το Μνημόνιο, ουδέποτε όμως το θεμέλιό του, την πρόταση για αποπληρωμή πάση θυσία ενός μη βιώσιμου χρέους. 

Σήμερα δύσκολα βρίσκει κανείς υποστηρικτές του Μνημονίου. Το πολύ-πολύ το χαρακτηρίζουν «αναγκαίο κακό» – που ισοδυναμεί με το να δικαιολογείς μια δολοφονία λέγοντας ότι το θύμα θα πέθαινε έτσι κι αλλιώς κάποτε. Το ΔΝΤ, ακόμα και η Μέρκελ, λένε «κάναμε λάθος» – αλλά κανείς δεν διορθώνει αυτό το λάθος, παρά τις τραγικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΛΑΘΗ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Κύπρος-Ελλάδα: στο τραπέζι του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων

31/7/13

Παναγιώτης Ήφαιστος

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Περιεχόμενα: 

1. Παρελθόντα και παρόντα κριτήρια που προσδιορίζουν τις στρατηγικές των άλλων για την Κυπριακή Δημοκρατία. 

2. Η κινούμενη στρατηγική άμμος στο υπόβαθρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

3. Πάγιοι στρατηγικοί σκοποί και τακτικές επιλογές της τουρκικής στρατηγικής 

4. Το στρατηγικό παίγνιο αρχές του 2013 και τα φρικτά ελλείμματα στρατηγικής της Ελλάδας και της Κύπρου.

1.     Παρελθόντα και παρόντα κριτήρια που προσδιορίζουν τις στρατηγικές των άλλων για την Κυπριακή Δημοκρατία

Μερικές μόνο εβδομάδες μετά την εκλογή νέου προέδρου στην Κύπρο η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) στροβιλίζεται μέσα σε δίνη θανάτου. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές και ανεξάρτητα του πως θα εξελιχθούν τα μνημόνια και τα «κουρέματα» ένα είναι σίγουρο: Τίποτα δεν θα είναι όπως πριν στην Κύπρο.

Αντιστρέφει μια σταθερή πορεία οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας. Η ΚΔ παύει να είναι ένα ζηλευτό χρηματοοικονομικό κέντρο. Το γεγονός ότι αυτός, μεταξύ άλλων, ήταν ο στόχος των τεχνοκρατών, το δήλωναν απερίφραστα. Ως να μην υπάρχουν χρηματοοικονομικά κέντρα στην Ευρώπη ή ως να υπάρχει κάποιο σύστημα διανεμητικής δικαιοσύνης στην Ευρώπη που προσδιορίζει νομιμοποιημένα την κοινωνικοοικονομική δομή ενός κράτους-μέλους, τις ιεραρχίες της και τίς επιλογές της κοινωνίας.

Για να κατανοηθεί επαρκώς η συντρέχουσα κρίση στην Κύπρο, απαιτείται να γίνει αντιληπτό ότι μετά την Τουρκική εισβολή το 1974 με σχέδιο και μόχθο η Κύπρος κατόρθωσε να επιβιώσει γιατί στάθηκε όρθια λόγω οικονομικής ανάπτυξης. Κύριος σκοπός των σχεδιαστών της κυπριακής οικονομικής πολιτικής –του Γραφείου Προγραμματισμού της ΚΔ– μετά την τουρκική εισβολή, ήταν «να κρατήσουν, όπως λεγόταν, τους κύπριους στο νησί» με το να επιτύχουν μια ταχύρρυθμη οικονομική ανάπτυξη. Η προσπάθεια στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Επί δεκαετίες και παρά την εκκρεμότητα του κυπριακού ζητήματος οι κύπριοι ευημερούσαν όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία τους.

Δύο είναι οι πυλώνες αυτής της οικονομικής επιτυχίας. Πρώτον, τουρισμός υψηλής στάθμης. Δεύτερον, η ΚΔ έγινε ένα από τα σημαντικότερα χρηματοοικονομικά κέντρα της περιοχής. Αμφότεροι οι τομείς και ιδιαίτερα ο  δεύτερος πλήττονται θανάσιμα λόγω της κρίσης η οποία οφείλεται περισσότερο σε εξωτερικά αίτια και λιγότερο σε παραλείψεις των κυβερνήσεων μετά την ένταξη στην ΟΝΕ (η οποία ένταξη, στην Κύπρο, δικαιολογήθηκε ως τρόπος ενίσχυσης της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Τα αίτια της συντρέχουσας κρίσης είναι πολλά. Πριν εξετάσουμε μερικές πτυχές του γεωπολιτικού πεδίου θα αναφερθούμε σε μερικά από αυτά τα αίτια τα οποία σχετίζονται με μονιμότερους παράγοντες της κυπριακής και ελλαδικής ζωής.  

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

«Κίνδυνος-θάνατος» - Γιατί ΔΕΝ πρέπει τώρα να επιστραφεί η Αμμόχωστος!

29 ΙΟΥΛΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου-«Επίκαιρα», 5 Ιουλίου 2013

Διαλέξαμε επίτηδες τον παραπάνω «προκλητικό» τίτλο για να τονίσουμε τον εξαιρετικά επικίνδυνο χαρακτήρα της ανακίνησης θέματος Αμμοχώστου στις παρούσες συνθήκες, χαρακτήρα που αναγνωρίζουν πολλοί σώφρονες και πατριώτες αναλυτές των κυπριακών πραγμάτων, δεν θέλουν όμως να το πουν, για να μην έρθουν σε σύγκρουση με το κοινό αίσθημα πολλών προσφύγων από την Αμμόχωστο, αλλά και να μην κατηγορηθούν ότι δεν θέλουν λύση του κυπριακού και άλλα πολλά.

Η ανακίνηση τώρα θέματος Αμμοχώστου, ακόμη κι όταν γίνεται από την κυπριακή κυβέρνηση, δεν απηχεί παρά τη στρατηγική του «διεθνούς παράγοντα» που είναι να δημιουργηθούν, μετά τις οικονομικές, οι ψυχολογικές και διεθνοπολιτικές συνθήκες για «λύση» τύπου Ανάν του κυπριακού εντός του έτους, με κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ξεμπλοκάρισμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, γεωπολιτικό αφοπλισμό Κύπρου και Ελλάδας και, φυσικά, διαρπαγή του στρατηγικού χώρου και των υδρογονανθράκων.

Ουδείς αρνείται ότι η επιστροφή της Αμμοχώστου στους κατοίκους της θα ήταν ευχής έργο, έστω και υπό την αιγίδα του ΟΗΕ (*). Το ερώτημα είναι με ποιο αντάλλαγμα θα γίνει η επιστροφή και αν θα εξυπηρετήσει τον «υπέρ πάντων αγώνα» που οι Ελληνοκύπριοι είναι τώρα υποχρεωμένοι να δώσουν για την επιβίωση τη δική τους και του κράτους τους.  

Αμμόχωστος και τουρκική ένταξη

Κατ’ ελάχιστον, η επιστροφή της Αμμοχώστου θα συνοδευθεί από άνοιγμα των μπλοκαρισμένων κεφαλαίων της τουρκικής ενταξιακής διαπραγμάτευσης. Όμως, τα «μικρά βέτο» του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι σήμερα, σε μια στιγμή δηλαδή θανάσιμου κινδύνου για το κυπριακό και το ελλαδικό κράτος το κυριότερο διπλωματικό όπλο Λευκωσίας και Αθήνας. Όχι μόνο έναντι της Τουρκίας, αλλά και έναντι ΗΠΑ και Βρετανίας, που επιθυμούν διακαώς την ένταξη της Άγκυρας. Επίσης παρέχει δυνατότητα συμμαχιών με ευρωπαϊκές δυνάμεις που αντιτίθενται στην τουρκική ένταξη.

Ελλάδα και Κύπρος κατάφεραν το ακατόρθωτο υποστηρίζοντας την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Πρώτον, υποστήριξαν μια πολιτική εις βάρος Ελλάδας, Κύπρου και Ευρώπης.

Δεύτερο, όχι μόνο σπατάλησαν μια πιθανή ιστορική ευκαιρία να ανταλλάξουν το ναι στην τουρκική ένταξη με ικανοποιητική λύση κυπριακού-ελληνοτουρκικών, αλλά παρολίγον να διαλύσουν και το κυπριακό κράτος δια του σχεδίου Ανάν. Ικανοποίησαν τον διαχρονικό «νταβατζή», τον άξονα (στο θέμα αυτό) ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκία, κερδίζοντας μόνο την περιφρόνησή του. Την ίδια περιφρόνηση και αντιπάθεια κέρδισαν και από τις δυνάμεις σε Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία κλπ. που ήταν αντίθετες προς την τουρκική ένταξη, περιλαμβανομένων της Μέρκελ, του Σόιμπλε και ολόκληρης της γαλλογερμανικής δεξιάς.

Η κατάσταση αυτή διευκόλυνε σημαντικά την εξαπόλυση του οικονομικού πολέμου κατά της  Αθήνας το 2010 και της Λευκωσίας το 2013. Δεν υπάρχουν πολλά παραδείγματα τόσο αυτοκτονικής πολιτικής στην παγκόσμια διπλωματική ιστορία.

Ο ελληνικός λαός υπέστη ήδη κολοσσιαίες καταστροφές στην Ελλάδα και στην Κύπρο και απειλείται με πολύ μεγαλύτερες. Είναι καιρός να σταματήσουν τα αστεία, που δεν έχουν άλλωστε τίποτα αστείο – συνιστούν πράξεις προδοσίας, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Το ελάχιστο που πρέπει να κάνει η Τουρκία για να ξεμπλοκάρουμε την ενταξιακή πορεία είναι η πλήρης, νομική και πραγματική αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για να μη πούμε ότι κανονικά οφείλει επίσης να αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής, να άρει την απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας και τις εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της.

Αν οι κ.κ. Κασουλίδης ή Αναστασιάδης έχουν τόση «καούρα» για «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης», το πρώτο τέτοιο μέτρο οφείλει να είναι η αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής από την Κύπρο και η αντικατάστασή τους από ευρωπαϊκή δύναμη, χωρίς συμμετοχή Κύπρου και Ελλάδας. Είναι απορίας άξιο πως, σαράντα χρόνια μετά την εισβολή, αυτό το τόσο προφανές και αυτονόητο, δεν έχει μπει στην ατζέντα ελλαδικής και κυπριακής διπλωματίας, αλλά ούτε καν μιας συμμαχίας πολιτικών δυνάμεων ή προσωπικοτήτων σε Ελλάδα και Κύπρο. Λαοί, κράτη, άτομα, ηγέτες που δεν σέβονται τον εαυτό τους, δεν μπορούν να περιμένουν σεβασμό από άλλους.

Τώρα έρχεται ολοταχώς ο μεγάλος λογαριασμός δεκαετιών υποχωρητικότητας, ραγιαδισμού, ενδοτισμού και προσπαθειών να «εξευμενιστεί» (αν όχι ανοιχτά να εξυπηρετηθεί) ο «ξένος παράγων», η πολιτική δηλαδή που οδήγησε Ελλάδα και Κύπρο στα πρόθυρα ολοκληρωτικής καταστροφής.

Ελλάδα, Κύπρος: Δύο κράτη, ένας λαός

Ελλάδα, Κύπρος: Δύο κράτη, ένας λαός

24 ΙΟΥΛΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου - Επίκαιρα, 27.6.2013

Θέλω να αρχίσω αυτό το άρθρο, αφιερώνοντάς το στους ανθρώπους του Δεύτερου και του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, που μας έδωσαν, όσο τους το επέτρεψαν, τα δύο καλύτερα, πιστεύω, μουσικά προγράμματα στην Ελλάδα,  από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Βιώνω τη διακοπή τους ως πράξη βιασμού. Βρίσκω πολύ δυσάρεστο και πολύ φυσικό ότι τα σταμάτησε η κυβέρνηση της Τρόικας και του Μνημονίου, αφήνοντάς μας στο έλεος των «νταβατζήδων» της ψευτο-ενημέρωσης και της βαρβαρικής «ψυχαγωγίας».

Το Μνημόνιο δολοφονεί την Ελλάδα κι αν αυτή δυσκολεύεται ακόμα να βρει λόγια και όπλα να αντισταθεί στην επίθεση που δέχεται, έχει απελπιστικά ανάγκη την καταπληκτική μουσική και ποιητική της παράδοση για να υπάρξει. Είναι κρίμα που η ηγεσία των δημοσιογράφων δεν μπόρεσε/θέλησε να κάνει σε μεγαλύτερο βαθμό το «κίνημα της ΕΡΤ» και τις συχνότητές της φωνή όλου του λαού, κέντρο αντίστασης μιας κοινωνίας που καταστρέφεται και οργανωτή σε βάθος συζήτησης για την προοπτική της χώρας. Εργαζόμενοι στην ΕΡΤ και εργαζόμενοι στη χώρα είναι κρίμα ότι δεν πολυκατάφεραν να τα κάνουν αυτά. Μπορεί να μην το ομολογούμε, αλλά ως χώρα, παρόλο που αντιμετωπίζουμε μια σπάνιας καθολικότητας καταστροφή, κυριαρχούμεθα πάντα, στην καλύτερη περίπτωση από το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», στη χειρότερη από θανάσιμη δόση καιροσκοπισμού, ιδιοτέλειας και ευτέλειας, ενίοτε και μεταξύ «αντιμνημονιακών».

Εθνικά θέματα, Κύπρος

Εθνικά θέματα, Κύπρος

Αφόρητες πιέσεις και εκβιασμοί σε βάρος των Ελληνοκυπρίων

Μαΐου 22, 2013

Του Χρήστου Καπούτση

Η επίλυση του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου, εξελίσσεται σε ένα «παιχνίδι» απειλών και εκβιασμών σε βάρος των Ελληνοκυπρίων. Και είναι πλέον σαφές ότι, η «νέα Κύπρος» σχεδιάζεται να είναι μία πτυχή των κυοφορούμενων γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Η Αμερικανική, η Γερμανική και η Βρετανική διπλωματία, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., συνδέουν το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης,  που ταλανίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, με το πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου. «Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι η επανένωση του νησιού θα έδινε σημαντική ώθηση στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Κύπρου. Τώρα είναι η στιγμή να δοθεί νέα πνοή στη διαδικασία που θα οδηγήσει σε επανένωση της Νήσου», δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Όλι Ρεν, στην εισαγωγική του τοποθέτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο!