Ελλάδα-Κύπρος: Από τα μεγάλα 'Οχι (1940, 1974, 2004) στα μεγάλα Ναι (2010, 2013)

Ελλάδα-Κύπρος: Από τα μεγάλα 'Οχι (1940, 1974, 2004) στα μεγάλα Ναι (2010, 2013)

20 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σας ευχαριστώ πολύ για την τόσο τιμητική πρόσκληση που μου απευθύνατε να μιλήσω για την επέτειο του ‘Όχι της 28^ης Οκτωβρίου του 1940, εδώ, στην ακριτική Πάφο, δίπλα στην Πέτρα του Ρωμιού, γενέθλιο τόπο της Αφροδίτης, εδώ που ο Νίκος Καζαντζάκης τοποθετεί το «ιερό σημείο της θάλασσας» όπως το περιγράφει, όπου, «μέσα στους αφρούς του άστατου, του ακατάλυτου υγρού στοιχείου γεννήθηκε η θηλυκή μάσκα του μυστηρίου». Αντιπαραθέτει μάλιστα ο συγγραφέας, στο κείμενό του, τη γλυκύτητα της Κύπρου με την αγριότητα του ερημικού τοπίου της Ιουδαίας, που είχε επισκεφθεί προηγουμένως, κατά τη διάρκεια του ίδιου ταξιδιού.  Αλλά κι εδώ, στην Πάφο, που χτυπάει η καρδιά της δημοκρατικής Κύπρου. Γιατί ήταν το 1974, τριάντα τέσσερα χρόνια μετά το τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας προς την Ελλάδα, που σημειώνεται εδώ, στην Κύπρο, μια εξίσου τραγική απόπειρα κατάλυσης της κρατικής κυριαρχίας του ελληνικού λαού. Και εδώ ακριβώς κατέφυγε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, όταν τον κυνηγούσαν να τον σκοτώσουν, επιχειρώντας, με τον θάνατό του, να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, το κράτος που ο ίδιος συμβόλιζε και ενσάρκωνε.

Δεύτερη γενοκτονία: Προ μιας τεράστιας ιστορικής και στρατηγικής σημασίας ήττας ο Ελληνισμός

Δεύτερη γενοκτονία: Προ μιας τεράστιας ιστορικής και στρατηγικής σημασίας ήττας ο Ελληνισμός

16/12/13

Του Σάββα Καλεντερίδη

........... Τα απομεινάρια του Ελληνισμού της Ανατολής στην Ελλάδα, το 1924. Τώρα, με αφορμή το αντιρατσιστικό, επιχειρείται μια δεύτερη γενοκτονία, με εξ ίσου τραγικές συνέπειες για τον Ελληνισμό!

Σχετικό άρθρο: Ποιός είναι πιο βάρβαρος και πιο επικίνδυνος, ο Ναζισμός ή ο Κεμαλισμός κύριε Νταβούτογλου και κύριε Αθανασίου;

Στο άρθρο μας της Παρασκευής, αναφερθήκαμε στο ιστορικό και θεωρητικό υπόβαθρο του ναζισμού και του κεμαλισμού, δυο εννοιών που αν και έχουν τεράστιες ομοιότητες, έτυχαν και, δυστυχώς, τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης από τη διεθνή κοινότητα και δυστυχώς από τη χώρα μας.

Αυτή η διάκριση, είχε ως αποτέλεσμα από τη μια πλευρά ο ναζισμός να έχει εξοβελιστεί και να διώκεται παντού και πανταχόθεν, ενώ ο κεμαλισμός, ως αποτέλεσμα εργωδών και λυσσαλέων προσπαθειών της Τουρκίας και άλλων παραγόντων, τείνει να αγιοποιηθεί. Μια επίπεδη και ίσως ισοπεδωτική προσέγγιση μας επιτρέπει να πούμε ότι εάν ανάμεσα στους γενοκτονημένους λαούς της Μικράς Ασίας ήταν και οι Εβραίοι, σήμερα ο κεμαλισμός θα είχε ακριβώς την ίδια τύχη με τον ναζισμό.

Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, ήτοι των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.

Παρ’ ό,τι όλοι θύματα της ίδιας πολιτικής, η περίπτωση των Αρμενίων και εν μέρει των Ασσυρίων είναι διαφορετική. Οι περιουσίες τους «δημεύτηκαν» από το τουρκικό κράτος, το οποίο, σε περίπτωση αποδοχής του εγκλήματος, είναι υποχρεωμένο να τις αποδώσει στους δικαιούχους απογόνους και στην αρμενική εκκλησία. Και μιλάμε για περιουσίες, η αξία των οποίων είναι ανυπολόγιστη και ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ εξυπακούεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά ζητήματα, πολιτικής και γεωπολιτικής υφής.

Για τους Έλληνες δεν ισχύει το ίδιο, γιατί η Ανταλλαγή των Πληθυσμών, που αποφασίστηκε στα πλαίσια της Συνθήκης της Λοζάνης, λειτούργησε περίπου ως πλυντήριο στα εγκλήματα των Τούρκων, αφού συμπεριελάμβανε και ανταλλαγή περιουσιών. Μια πονεμένη ιστορία, που έκλεισε με εγκληματικό τρόπο εις βάρος της Ελλάδος και των δικαιούχων προσφύγων, με την επαίσχυντη Συμφωνία της Άγκυρας, του 1930.

Με άλλα λόγια, όσον αφορά το υλικό μέρος, η ελληνική πλευρά δύσκολα θα μπορέσει να απαιτήσει αποζημιώσεις, με εξαίρεση του Έλληνες του Πόντου αλλά και της λοιπής Μικράς Ασίας, που είχαν καταφύγει στη Ρωσία και σε άλλες χώρες, και κατείχαν ρωσικά ή ξένα διαβατήρια, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λοζάνης. Για τις περιουσίες των ανθρώπων αυτών, δεν είχαν δικαίωμα να αποφασίσουν η Ελλάδα και η Τουρκία, και οι απόγονοί τους δικαιούνται λογικά να απαιτήσουν αποζημιώσεις.

Έχουμε εξηγήσει τους λόγους που ο κεμαλισμός δεν εξοβελίστηκε διεθνώς. Ένας από αυτούς είναι το γεγονός ότι Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες, είμαστε αριθμητικά μικρά έθνη, χωρίς σοβαρή επιρροή στο διεθνές σύστημα.

Πάντως, παρ’ ό,τι μικρό έθνος και χωρίς δικό τους κράτος, οι Αρμένιοι, με σκληρούς αγώνες κατάφεραν σταδιακά να πείσουν τη διεθνή κοινότητα, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων από είκοσι τρεις χώρες μέχρι σήμερα, ενώ επίκειται αναγνώριση και από μια σειρά από άλλες, το 1915, που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την τέλεση της πρώτης γενοκτονίας του 20ού αιώνα.

Το δρόμο που άνοιξαν με πολύ κόπο και θυσίες οι Αρμένιοι, τον ακολούθησαν και οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ευαισθητοποιώντας την ελληνική κοινή γνώμη και τον πολιτικό κόσμο, ο οποίος, ξεπλένοντας μια εθνική ντροπή δεκαετιών, αναγνώρισε τις Γενοκτονίες Αρμενίων και Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ψηφίζοντας ανάλογους νόμους του 1996, 1994 και 1998.

Πέρα από τις αναγνωρίσεις, όμως, δεν φαίνεται να υπήρχε μια στρατηγική του Ελληνισμού, για την διεθνοποίηση της γενοκτονίας και μέσα από τη συνεργασία με Αρμενίους-Ασσυρίους τη δημιουργία ενός κλοιού, που θα έσφιγγε σταδιακά γύρω από την Τουρκία και θα υποχρέωνε τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει ασφυκτική πίεση στην Άγκυρα, για να αναγνωρίσει τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Σημειωτέον, αν είχε επιτευχθεί αυτό, θα είχε εξαλειφθεί εντελώς κάθε απειλή εξ Ανατολών για τη χώρα μας και θα άνοιγε ο δρόμος για πλήρη εξομάλυνση των Ε-Τ σχέσεων, αφού μια Τουρκία που θα αναγνώριζε τις γενοκτονίες και θα αποκήρυσσε τον κεμαλισμό, θα ήταν πλέον ένας φυσιολογικός γείτονας χωρίς διεκδικήσεις!

Με άλλα λόγια, το ζήτημα της Γενοκτονίας, είναι και ένα σοβαρότατο ζήτημα εθνικής άμυνας και προάσπισης της ειρήνης και μάλιστα χωρίς εξοπλιστικά και τις γνωστές ...μίζες, που έχουν διαφθείρει το πολιτικό μας σύστημα.

Τις επόμενες ημέρες θα συζητηθεί κατ’ άρθρο το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, για το οποίο ο κ. Αθανασίου, στις 6-6-2013, έλεγε: «...Δεν περνάει από τη Βουλή το "αντιρατσιστικό" αν δεν μπει με σαφήνεια όρος συμπερίληψης στα εγκλήματα πολέμου τα οποία θα κολάζονται ποινικά, σε περίπτωση άρνησης και των "γενοκτονιών αναγνωρισμένων από την ελληνική Βουλή", δηλαδή της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Ελλήνων της Μ. Ασίας και του εν γένει ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής».

Τώρα πληροφορούμεθα ότι κατόπιν πιέσεων του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, η δέσμευση αυτή πάει περίπατο, μαζί με την ειρήνη και τα μείζονος σημασίας εθνικά και γεωπολιτικά μας συμφέροντα.

Η κυβέρνηση, μαζί με την ένοχη στήριξη της αντιπολίτευσης, οδηγούν την πατρίδα μας σε μια ταπεινωτική ήττα, που μετατρέπει την Ελλάδα σε φινλανδοποιημένη χώρα, ενώ θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή, αφού δημιουργεί συνθήκες για συνέχιση και αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας. Ας ελπίσουμε ότι έστω και την τελευταία στιγμή θα επικρατήσει η σωφροσύνη και όχι ο κεμαλισμός, για να μην διαπραχθεί για δεύτερη φορά η γενοκτονία, με τα δικά μας χέρια αυτή τη φορά!

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

 5.12.2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Διακοπή μνημονίου σημαίνει πόλεμο!

............... Αν προκύψει στην Ελλάδα κυβέρνηση που διακόψει το Μνημόνιο, ζητήσει μεγάλη διαγραφή χρέους, έκτακτη ανθρωπιστική-αναπτυξιακή βοήθεια, «ρήτρα ανάπτυξης», θα μπει αμέσως σε σφοδρότατη σύγκρουση, μεγάλο «πόλεμο» με την «Ευρωγερμανία» και το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο. Δεν επιτρέπεται η παραμικρή αυταπάτη επ’ αυτού. Οποιαδήποτε τέτοια αυταπάτη θα αποδειχθεί θανάσιμη. Δεν τα γράφουμε αυτά για να τρομοκρατήσουμε κανέναν, ούτε μπορούμε να το κάνουμε. Και ο τελευταίος νοήμων πολίτης στη χώρα αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς το τρομακτικό της κατάστασης. Μόνο ορισμένοι πολιτικοί ζουν στον κόσμο τους και δεν το καταλαβαίνουν. Προσπάθειες εξωραϊσμού της κατάστασης δεν καθησυχάζουν. Επιτείνουν τον τρόμο, υποδεικνύοντας ανεπάρκεια πολιτικού προσωπικού.

Μακάρι να μπορούσαμε να αποφύγουμε τον πόλεμο. Δεν μπορούμε όμως, αν θέλουμε να σώσουμε κάτι από την Ελλάδα. Είναι «παρηγορητικό ψέμμα» ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», «οι χώρες δεν εξαφανίζονται». Τι άλλο από εξαφάνιση είναι όταν το μεγαλύτερο μέρος του πιο νέου, μορφωμένου, ενεργού τμήματος του λαού εξαναγκάζεται σε μετανάστευση; Ελλάδα και Κύπρος μένουν στη θέση τους, τα δύο «κράτη» (ήδη αποικίες χρέους) διατηρούν τις ταμπέλες, αλλά ο Δήμος, ο φορέας της κυριαρχίας κατά τον Επιτάφιο, αποχωρεί και η δυνατότητα όσων μένουν να την ασκήσουν περιορίζεται καθημερινά.

Ελλάδα και Κύπρος μοιάζουν επιλεχθείσες από το «διευθυντήριο» της «παγκοσμιοποίησης» ως χώρος πρωτοφανούς στην ιστορία πειράματος, δημιουργίας «αεθνικού κράτους», όπως ήθελε την Κύπρο ο πρώην Αμερικανός πρέσβης Μοντήγκλ Στερνς, «Ευρώπης χωρίς έθνη» όπως ρητά την θέλουν οι μεγαλύτεροι τραπεζίτες, «Ελλάδας χωρίς ‘Ελληνες», όπως περιέγραψε αυτή την «Ιθάκη της αντεπανάστασης» ο Μίκης Θεοδωράκης. Δέχομαι ότι μπορεί να μη θέλετε να πιστέψετε την ύπαρξη τέτοιου σχεδίου, δείτε το όμως τουλάχιστο ως αποτέλεσμα, αφού έτσι κι αλλοιώς γίνεται και αποτυπώνεται στους αμείλικτους κοινωνικο-οικονομικούς δείκτες της καταστροφής, νοιώστε το σε κάθε ψυχή που αυτοκτονεί, αν διαθέτετε «συναισθηματική νοημοσύνη». 

Μια αυριανή αντιμνημονιακή κυβέρνηση θα παραλάβει κατεστραμμένη χώρα, αντιμετωπίζοντας παράλληλα πολύ μεγάλη εξωτερική εχθρότητα. Ούτε στα πιο τρελλά όνειρά μας δεν επιτρέπεται να φανταζόμαστε ότι οι δυνάμεις που επιτίθενται ανηλεώς στην Ελλάδα εδώ και τέσσερα χρόνια, που σχεδόν κατέστρεψαν την Κύπρο μέσα σε δύο ώρες, θα αντιμετωπίσουν με οποιαδήποτε κατανόηση και επιείκεια μια Ελλάδα που θα αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία των «αγορών», του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου και την ορθότητα των επιλογών Μέρκελ-Σόιμπλε (δυστυχώς, εφεξής, και SPD).  Οι δυνάμεις αυτές θα επιχειρήσουν, αντίθετα, να καταγάγουν στην Ελλάδα παραδειγματική νίκη, θα θελήσουν να μας συντρίψουν, για να μη διανοηθεί να σηκώσει άλλος Ευρωπαίος κεφάλι!

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό 

Αύγουστος 3, 2012

 Σαρ. Καργάκος

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του ιστορικού Σαράντου Ι. Καργάκου, που έγινε στην Λευκωσία, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα στις 22/02/2012, η οποία παραμένει όχι απλώς σημαντική και ενδιαφέρουσα, αλλά και επίκαιρη. Απολαύστε τον εξαίρετο λόγο του Σαράντη Καργάκου.

«Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου *

πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι...»

* τόπ΄ = μπάλα κανονιού

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ  ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ 

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

scribd.com

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

scribd.com

Οι Έλληνες, τότε και σήμερα

Οι Έλληνες, τότε και σήμερα

Ἐάν νικήσουν, ἐμεῖς δὲν θὰ ἔχουμε Πατρίδα γιὰ νὰ ἐπιστρέψουμε!

Μαρτίου 16, 2011

Ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου

Τὰ πολλαπλὰ καὶ ταυτόχρονα κτυπήματα, ποὺ δεχόμαστε,  σὲ κάθε πεδίον τῆς ζωῆς μας, δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀγνοοῦμε ἤ νὰ μὴν συνδέουμε. Δὲν μπορεῖ γιὰ παράδειγμα τὸ ΛΑΘΡΟμεταναστευτικόν νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ μνημονίου. Οὖτε τὰ ἐπεκτατικά σχέδια τῶν σκοπιανοαλβανῶν, ἀνεξάρτητον τοῦ τουρκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. Οὖτε ἡ περίεργη «ἀτμόσφαιρα» τῶν Αἰγαιακῶν ὑποθέσεων ἀνεξάρτητον ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἐὰν προσθέσουμε καὶ κάτι κάρτες πολίτου, κάτι codex alimentarius, κάτι παύσεις σχολείων, κάτι ἐπισκέψεις τοῦ μεγάλου βεζίρου, τότε ἴσως ἀντιληφθοῦμε πὼς ὅλα συμβαίνουν ταὐτοχρόνως, μὲ ἀπώτερον σκοπόν τὴν πλήρη μας ὑποδούλωσι. Ἤ διαφορετικῶς τὴν ὁλοκληρωτικὴ καὶ διὰ παντός ὑποδούλωσίν μας!

Διαβᾶστε τὸ κείμενον τοῦ κυρίου Ἀργυροπούλου.  Εἶναι  καταγεγραμμένα ὅλα τὰ παραπάνω. Εἶναι καιρός νὰ καταλάβουμε πὼς ὁ κίνδυνος δὲν εἶναι μόνον οἰκονομικός, ἀλλὰ σὲ κάθε τομέα! Σὲ κάθε πλευρά! Σὲ κάθε ὀπτική!

Ἕλληνες, προσοχή!  Τὸ ξεπούλημα εἶναι πολυεπίπεδον! Δὲν κινδυνεύει μόνον ἡ τσέπη μας. Κινδυνεύει ὅλη μας ἡ ὕπαρξις!

Φιλονόη

Μάχη του Μαραθώνος: Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν, Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε

Μάχη του Μαραθώνος, 11^η Σεπτεμβρίου 490 π. Χ.

Πριν από τη μάχη των Ελλήνων εναντίον των Περσών στον Μαραθώνα, ο στρατηγός των Αθηναίων Μιλτιάδης, απευθυνόμενος στους Έλληνες, είπε: 

«Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν. Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε».

Οι Έλληνες συνειδητοποίησαν τα λόγια του Ηγέτη – Στρατηγού Μιλτιάδη και έκαναν πραγματικότητα το φαινομενικά και λογικά αδύνατο.

Κατατρόπωσαν τους Πέρσες, έσωσαν την Πατρίδα και έγραψαν μία από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες όχι μόνο της δικής μας, αλλά και της παγκόσμιας Ιστορίας.

Εθνικός Εξευτελισμός

Εθνικός Εξευτελισμός

4/9/13

Βασίλης Βιλιάρδος* 

Συνεχίζονται «ξέφρενες» οι αρνητικές ειδήσεις για τη χώρα μας, οι οποίες μας απομακρύνουν όλο και περισσότερο από τις αγορές – με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται η παραμονή μας στον ορό της Τρόικας, να καταρρέουν οι αξίες όλων των περιουσιακών μας στοιχείων, καθώς επίσης να γίνεται αδύνατη η απελευθέρωση μας. 

«Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες του ΔΝΤ και της Γερμανίας.  

Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα, στην οποία επιχειρείται μία απίστευτη «οικονομική γενοκτονία»: την εξέγερση, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδήγησαν ή/και οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή. Στα πλαίσια αυτά, όποιος από τους γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν εξαφανιστεί, μέχρι να μετρήσει κανείς έως το τρία, θα πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς μοίρα – τη σύλληψη του από τους Πολίτες και την καταδίκη του από την Ελληνική Δικαιοσύνη” (T.Mehner).-

Ελληνική Επανάστασις 1821, Μέρος ΚΕ'

Ελληνική Επανάστασις 1821, Μέρος ΚΕ'

Τί πρέπει οι νεοέλληνες να γνωρίζουν

Υποταγή τής Κρήτης (1824)

Η Υψηλή Πύλη είχε διδαχτεί από τίς εμπειρίες τών τριών τελευταίων ετών ότι θά έπρεπε νά αλλάξει τά σχέδιά της γιά τήν υποταγή τής επαναστατημένης Ελλάδος. Αλλά καί αυτό δέν ήταν αρκετό. Θά έπρεπε νά ταπεινωθεί ζητώντας βοήθεια από τόν πανίσχυρο σατράπη τής Αιγύπτου Μωχάμετ Αλή. Ο ηγεμόνας τής Αιγύπτου, τυπικά υποτελής στήν Πύλη αλλά στήν ουσία ανεξάρτητος, είχε καταφέρει νά οργανώσει σέ τέλειο βαθμό τήν Αίγυπτο, κτίζοντας μεγάλες πόλεις, αναπτύσσοντας τήν γεωργία καί τό εμπόριo καί ενδυναμώνοντας τήν οικονομία της. Μά πάνω απ' όλα δημιούργησε ένα πανίσχυρο στόλο καί ένα άριστα πειθαρχημένο στρατό, στηριζόμενος πάντα στίς γνώσεις τών Ευρωπαίων καί κυρίως τών Γάλλων αξιωματικών. Ο Τουρκαλβανός στήν καταγωγή ηγέτης τής Αιγύπτου, υποσχέθηκε νά αναλάβει τήν εκστρατεία υποταγής τής Ελλάδος καί νά στείλει τόν γιό του Ιμπραήμ πασά νά καθυποτάξει τούς άπιστους, ξεκινώντας από τήν Πελοπόννησο. 



Η συμφωνία τού Μωχάμετ 'Αλη μέ τόν σουλτάνο Μαχμούτ Β' ήταν νά κρατήσει υπό τήν εξουσία του όσες περιοχές θά κατάφερνε νά υποτάξει, νά μεταφέρει τούς αιχμαλώτους Χριστιανούς στήν Αίγυπτο καί νά εποικίσει τίς ελληνικές περιοχές μέ Αιγυπτίους καί άλλους μωαμεθανούς. Ο Ιμπραήμ πασάς θά αναλάμβανε τήν διοίκηση τού Μοριά, όταν μέ τό καλό θά εξαφανίζονταν οι γκιαούρηδες από προσώπου γής. 



(Ο αναγνώστης όταν διαβάζει τά ιστορικά γεγονότα, καλό θά είναι νά εξάγει συμπεράσματα γιά τό παρόν καί τό μέλλον. Βλέπουμε ότι μέ τόν εποικισμό μωαμεθανών οι τότε κρατούντες τών ισλαμικών χωρών εξασφάλιζαν τήν κυριαρχία τους σέ εδάφη πού διεκδικούσαν καί είχαν ως άξιους συμπαραστάτες γιά τό έργο τους αξιωματούχους από τήν Ευρώπη. Όποιος δέν βλέπει ομοιότητες μέ τό σήμερα κοιμάται τόν ύπνο τού δικαίου, εάν νομίζει ότι οι σημερινοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ονειρεύονται μία Ευρώπη δημοκρατική, αντιρατσιστική καί πολυπολιτισμική! Γιά τόν πλουτισμό τους ενδιαφέρονται καί μόνο. Παίρνουν άφθονα χρήματα, μέσω τών μή κυβερνητικών οργανώσεων καί τών παρατηρητηρίων πού έχουν στηθεί από ανθρώπους πού δουλεύουν γιά τήν Τουρκία, τή Σαουδική Αραβία, τό Κατάρ καί τό Πακιστάν υπό τήν υψηλή πάντοτε επιστασία τής Αμερικής, πού μέ τήν αρρωστημένη πολιτική της νομίζει ότι θά κρατήσει έτσι μακρυά τή Ρωσσία από τή Μεσόγειο.

Οι ΗΠΑ, σήμερα έν έτει 2013, φροντίζουν γιά τήν εγκαθίδρυση φανατικών ισλαμικών στοιχείων στήν βόρεια Αφρική (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο), τήν Μέση Ανατολή (Συρία) καί τά Βαλκάνια (Κόσσοβο, Βοσνία) καί στηρίζουν μέ όλες τους τίς δυνάμεις τήν Τουρκία γιά νά τής ξαναδώσουν τόν ρόλο πού είχε τόν 19ο αιώνα, ώστε νά κρατήσουν μακρυά από τή στρατηγική θάλασσα τής Μεσογείου τή Ρωσσία. Τά νομοσχέδια πού θά επιβάλλουν τήν κυριαρχία τού ισλαμικού στοιχείου έρχονται μέ τή μορφή νομοσχεδίων κατά τού ρατσισμού. Η Τουρκία βεβαίως βεβαίως φρόντισε γιά τήν εισαγωγή τής τουρκικής γλώσσας στά σχολεία, ώστε νά τουρκοποιηθούν τά παιδιά τών μουσουλμάνων καί έχει δώσει εντολές στήν ελληνική κυβέρνηση γιά τήν κατασκευή τζαμιών ώστε νά διατηρήσουν καί τήν μουσουλμανική τους πίστη. Δύο στοιχεία πού κάνουν αδύνατη τήν αφομοίωση τών εποίκων - μεταναστατών στήν χώρα πού τούς φιλοξενεί.) 



Από την αποσταθεροποίηση στη διάλυση;

Από την αποσταθεροποίηση στη διάλυση;

Ιουνίου 12, 2013

Του Ιωάννη Μιχαλέτου


Οι πυρκαγιές του θέρους του 2007, που ήταν η μεγαλύτερη εμπρηστική επίθεση στην Ελληνική ύπαιθρο από την εποχή του Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου το 1827, έβαλε για τα καλά την χώρα στη σφαίρα των ασύμμετρων απειλών και των εκστρατειών αποσταθεροποίησης παγκοσμίων κέντρων εξουσίας και πλούτου, που προσπαθούν να ποδηγετήσουν έθνη και κυβερνήσεις προκειμένου να ελέγξουν πλουτοπαραγωγικές πηγές και ευαίσθητα γεωστρατηγικά κέντρα, όπως είναι η Ελλαδική επικράτεια.

Η εποχή της παγκοσμιοποίησης επέφερε το αδυνάτισμα του εθνικού κράτους και μια πρόσφατη έκθεση των Αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, που τιτλοφορείται ως “Ο κόσμος το 2025″, περιγράφει την επικράτηση του οργανωμένου εγκλήματος για μεγάλο μέρος του πλανήτη στα αμέσως επόμενα έτη.

 
Ουσιαστικά, λόγω της εισβολής λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, πολυποίκιλα εγκληματικά συμφέροντα εισήλθαν, που βαθμιαία αναλαμβάνουν το έλεγχο τμημάτων των αστικών κέντρων και αποκτούν συνδέσμους με την πολιτική και επιχειρηματική ντόπια εξουσία. 

Τελείωσε ιστορικά ο Ελληνισμός;

Τελείωσε ιστορικά ο Ελληνισμός; 24 Ιουλίου 200 Συντάκτης: Δημήτρης Μαυρίδης Ο Έλληνας διαχωρίστηκε από τον Ρωμηό και έγινε ένας μετέωρος και εν δυνάμει Ευρωπαίος. Ο ελληνικός κόσμος κατακερματίστηκε. Η Ελλάδα στράφηκε προς τη Δύση και θέλησε να αγνοήσει την Ανατολή. Η παράδοση απωθήθηκε και χαρακτηρίστηκε ανεπίκαιρη, οι επιτυχείς ενδογενείς θεσμοί με τους οποίους το Γένος επιβίωσε και αναγεννήθηκε αποδυναμώθηκαν και ξεχάστηκαν. Είναι γεγονός και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το ότι έχουμε εισέλθει σε μία τελείως νέα ιστορική και πολιτισμική φάση: η Ελλάδα, παρά τις αποτυχίες της, ολοκληρώνει τους εθνικοαπελευθερωτικούς της στόχους και εντάσσεται ως ισότιμο μέλος στον πυρήνα της Δύσης. Ωστόσο, υποστηρίζεται ότι οι διαδικασίες αυτές σηματοδοτούν και το τέλος του Ελληνισμού, αφού σημαίνουν το τέλος της ιδιοπροσωπίας του. Παράλληλα μετά το 1922 εκλείπει και ο μείζων Ελληνισμός της Ανατολής. Η συγκέντρωση των Ελλήνων στην αρχέγονη ευρωπαϊκή τους εστία είναι γεγονός ιστορικά πρωτοφανές.

Κυπριακό Νο 2: Άρνηση συμμετοχής την ώρα του πολέμου ισοδυναμεί με προδοσία

Κυπριακό Νο 2:  Άρνηση συμμετοχής την ώρα του πολέμου ισοδυναμεί με προδοσία

28/3/2013

του Σπύρου Ριζόπουλου

H Κύπρος καταρρέει. Αυτή είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα που μας φέρνει μπροστά σε μια δεύτερη Κυπριακή τραγωδία, λίγο πριν συμπληρωθούν… σαράντα χρόνια από την πρώτη. Μιλάμε στην πραγματικότητα για ένα Κυπριακό Νο2. Ο Ελληνισμός δέχεται καίριο πλήγμα και αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως «η Κύπρος είναι μακριά». Ο τεχνητός τραπεζικός σεισμός που προκάλεσε στην Κύπρο η γερμανική επικυριαρχία στην Ευρώπη, μετατρέπει την οικονομία του νησιού σε ερείπια.

Αλλά δεν σταματά εκεί. Δημιουργεί κι ένα πελώριο τσουνάμι το οποίο έρχεται προς την Ελλάδα. Το χρηματιστήριο βρίσκεται κάθε μέρα σε ελεύθερη πτώση. Τα spreads των αγορών έχουν αρχίσει να χτυπάνε πάλι «κόκκινο». Κοντά στις 2000 ελληνικές επιχειρήσεις με έδρα την Κύπρο είναι εγκλωβισμένες εκεί όπως και χιλιάδες επιχειρήσεις στην Ελλάδα μετρούν και ξαναμετρούν τις ζημιές τους από το «κούρεμα» των καταθέσεών τους στο νησί και ανάλογα με το ύψος κουρέματος που διαρρέεται κάθε φορά. Οι ανάγκες μισθοδοσίας και μόνον που έχουν πολλές από αυτές, ξεπερνούν τις εγγυημένες 100.000. Αλλά ακόμη και για το ποσό αυτό ουδείς γνωρίζει πότε θα είναι προσβάσιμο. Κι αν στην Κύπρο εξετάζουν ήδη την κρατική αρωγή Ταμείου Εγγυοδοσίας, στην Αθήνα δεν ακούγεται άχνα.

Την ίδια στιγμή, οι ελληνικές εξαγωγές που μόλις άρχισαν να παίρνουν μια ανάσα, θα βρεθούν και πάλι σε συνθήκες ασφυξίας καθώς χάνουν την τέταρτη αγορά τους. Μεγάλο θα είναι και το πλήγμα στον τουρισμό. Τόσο από Κύπριους επισκέπτες στην Ελλάδα όσο και από Ρώσους, καθώς τα ρωσικά πρακτορεία έκλειναν «πακέτα» για Ελλάδα και Κύπρο μαζί.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που έχουν διαψευστεί όλες οι κυβερνητικές προσδοκίες στο πρώτο τρίμηνο του έτους. Τα περίφημα «λεφτά στην αγορά» δεν τα έχει δει ανθρώπου μάτι. Τα έσοδα είναι πολύ πίσω από τους στόχους που είχαν τεθεί και τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Το κυπριακό τσουνάμι μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί ως το τελειωτικό χτύπημα.

Τι κάνουμε λοιπόν; Η κυβέρνηση είτε το ομολογεί, είτε όχι, βρίσκεται σε πανικό. Περιμένει την επιστροφή της τρόικας την άλλη εβδομάδα για να κλείσει η συμφωνία για τις δόσεις που έχουμε να λαμβάνουμε και φτάνουν τα 8,5 δις ευρώ. Με τι μέτρα θα κλείσει αυτή η συμφωνία; Είτε θέλει η κυβέρνηση να το παραδεχτεί, είτε όχι, η τρόικα επιστρέφει με τη σκέψη ενός τέταρτου μνημονίου. Αντί η καταβύθιση στην ύφεση, μετά και το σεισμό στην Κύπρο, να δίνει αφετηρία χαλάρωσης των περιοριστικών μέτρων, οι διαθέσεις κινούνται ακριβώς στον αντίποδα. Είναι περίπου βέβαιο πως θα ζητήσουν την εφαρμογή της ρήτρας που δυστυχώς έχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση για αυτόματη επιβολή μέτρων όταν οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Στα μέτρα που ήδη βρίσκονται πάνω στο τραπέζι και αφορούν τη συνέχεια στο «χαράτσι», τις φυλακίσεις για χρέη στην εφορία, τις απολύσεις, κλπ, θα ζητηθούν και πρόσθετα μέτρα κατ’ εφαρμογή της ρήτρας. Τι μένει; Μα, ασφαλώς οι ελληνικές καταθέσεις. Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών, αλλά δυσκολεύομαι να κατανοήσω γιατί αυτό που έκαναν στην Κύπρο θα δυσκολευτούν να το κάνουν και στην Ελλάδα, όταν ο Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup συνεχίζει να κάνει δηλώσεις περί του κουρέματος καταθέσεων ως εργαλείου δημοσιονομικής προσαρμογής. Αν δεν υπήρχαν τέτοιες σκέψεις, να είστε σίγουροι πως οι Γερμανοί θα του έλεγαν «σκάσε» κι αυτός δεν θα ξανάβγαζε άχνα. Για να διατηρεί το θέμα ανοιχτό, πότε με τον ένα τρόπο και πότε με τον άλλο, σημαίνει πως τα λέει κατ’ εντολή τους.

Η Ελλάδα είναι ήδη στον προθάλαμο εξαιρετικά επικίνδυνων εξελίξεων. Και η εύκολη απάντηση πως «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», υπονοώντας την προσφυγή στις κάλπες , δεν έχει να προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό. Ίσα – ίσα, η ρευστότητα, ο πολιτικός καιροσκοπισμός και ο κομματικός ανταγωνισμός εξυπηρετούν άριστα τη γερμανική επικυριαρχία.

Το πολιτικό σύστημα, έστω αυτό που είναι, οφείλει να βρει ένα τρόπο συνεννόησης. Χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς αποκλεισμούς. Η Κύπρος έδειξε ξεκάθαρα πως σύμμαχοι και σωτήρες υπάρχουν μόνον στις φαντασιώσεις. Η εθνική ισχύς της Ελλάδας είναι οι δικές της δυνάμεις, όταν είναι ενωμένες και δεν διασπώνται σε ανταγωνισμούς για το τρόπαιο της εξουσίας.

Είναι ώρα Εθνικού Συναγερμού. Το προσκλητήριο πρέπει να είναι προς όλους ανεξαιρέτως και η συμμετοχή όλων θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη καθώς δεν υπάρχουν τα περιθώρια για μικροκομματικές αρνήσεις. Άρνηση συμμετοχής την ώρα του πολέμου ισοδυναμεί με προδοσία.

Πρώτη κίνηση θα πρέπει να είναι η έκτακτη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, που προβλέπεται στο αρ. 82 παρ. 4 του Συντάγματος, με θέμα τα εθνικά μας ζητήματα και γενικότερα την ελληνική εξωτερική πολιτική και τη διεθνή θέση της χώρας και ειδικότερα τη θέση της στην Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αμέσως μετά να ακολουθήσει σύγκλιση συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν μη τι άλλο να έχουμε εικόνα για το ποιος σιωπά, ποιος μιλάει και τι λέει.

Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά να γίνουν πριν από την άφιξη της τρόικας μεταδίδοντας το μήνυμα πως η Ελλάδα εξετάζει πλέον όλες τις λύσεις και όλα τα ενδεχόμενα, προκειμένου να περιφρουρήσει τα εθνικά συμφέροντά της και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

ΥΓ1: Το να κλειστούν οι αρχηγοί στο Προεδρικό Μέγαρο δεν σημαίνει από μόνο του τίποτα. Θα πρέπει όταν βγουν να έχουν ξεκάθαρες τις «κόκκινες γραμμές» για το τι συνιστά από δω και πέρα ξεκάθαρη εχθρική ενέργεια από την πλευρά των δανειστών μας και πως θα απαντηθεί σε περίπτωση εκδήλωσής της.

ΥΓ2: Ναι, να προσκληθεί και η Χρυσή Αυγή. Καλό το «σουξέ» του Κασιδιάρη αλλά να δούμε και «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος».

ΥΓ3: Διαβάζω στα κοινωνικά δίκτυα, αιτιάσεις του τύπου «φταίει η Ελλάδα για την Κύπρο». Άλλο όμως η σιωπή, την οποία έχουμε καταδικάσει από αυτό το blog και άλλο η επιθετική πολιτική των κυπριακών τραπεζών. Άλλωστε από το PSI δεν εξαιρέθηκαν ούτε οι Έλληνες.

http://rizopoulospost.com/kypriako-no2-arnhsh-symmetoxhs-thn-wra-tou-polemou-isodynamei-me-prodosia/#axzz2P31zlaSA