Το έγκλημα κατά των Ποντίων είναι χειρότερο και από εκείνο κατά των Εβραίων

Το έγκλημα κατά των Ποντίων είναι χειρότερο και από εκείνο κατά των Εβραίων

10/11/15

ΝΙΚΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ

Η δήθεν διαμάχη περί επιστημονικότητας και χρησιμοποίησης του όρου ‘γενοκτονία’ ή ‘αιματηρή εθνοκάθαρση’ στην πραγματικότητα είναι μία ευτελής αναμέτρηση μεταξύ αριστερών ή ανανιψάντων πρώην αριστερών που τους έμειναν οι διεθνιστικές καταβολές τους και ακροδεξιών εθνικιστών.

Οι πρώτοι κόπτονται να είναι υπεράνω, να είναι διεθνιστές, δήθεν αντικειμενικοί που προβάλλουν και τα εγκλήματα του δικού μας λαού (αναμφισβήτητα πολλά), για να αποδείξουν τη μεγαλοψυχία τους και φυσικά για να προκαλέσουν τους φασιστοδεξιούς.
 Οι δεύτεροι είναι υστερικοί, σχεδόν παράφρονες, οι περισσότεροι κολλημένοι σε αρχαΐζοντα τσιτάτα και ιδεοληψίες και θαυμαστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, όλοι τους ρατσιστές, εθνικιστές, ακροδεξιοί και φασιστοειδή που καλλιεργούν το μίσος προβάλλοντας επιλεκτικά ιστορικά γεγονότα, θεωρώντας πως είμαστε ανώτερος λαός και διάφορες άλλες παραδοξότητες σε διάφορα επίπεδα, από το φανατικό καθηγητή φιλόλογο μέχρι το γραφικό αδαή οπαδό του Λιακόπουλου.


Και ποια είναι η ιστορική αλήθεια για το έγκλημα που συντελέσθη εναντίον των Ποντίων και των ανθρώπων της Μικράς Ασίας; Είναι ένα από τα χειρότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εφάμιλλο του ολοκαυτώματος των Εβραίων, που η λέξη 'γενοκτονία' είναι πολύ μικρή για να εκφράσει την τεράστια θηριωδία συστηματικής εκτέλεσης περισσότερων του ενός εκατομμυρίου ανθρώπων.

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

(Πόντου - Μικράς Ασίας - Ανατολικής Θράκης – Κωνσταντινούπολης - Κύπρου)

Ένα διαρκές, ατιμώρητο έγκλημα

Χάρης Τσιρκινίδης - Συγγραφέας – ιστορικός – νομικός

            Στις 13 Μαρτίου 1918, η Εταιρεία Κοινωνιολογίας του Παρισιού, στη συνεδρίασή της, υπό την προεδρία του πρώην γάλλου πρωθυπουργού, Ribot, ασχολήθηκε με την Τουρκία, στα πλαίσια της «Μελέτης των χωρών της Βαλκανικής».

            Κύριος ομιλητής ήταν ο Αντρέ Μάντελσταμ, καθηγητής δικαίου του πανεπιστημίου της Πετρούπολης, ο οποίος επί πολλά χρόνια υπηρέτησε ως αρχιγραμματέας στη ρωσική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, και αργότερα ως διευθυντής του νομικού τμήματος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.

            Από την πολυσέλιδη ομιλία του, παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα:

«…Δε μίλησα μέχρις εδώ για το Ισλάμ, διότι δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε ν’ αποδώσουμε σε αυτό την τουρκική κακοδαιμονία. … Οι Άραβες και οι Πέρσες, λαοί μουσουλμανικοί επίσης, άφησαν στον κόσμο θησαυρούς πολιτισμού.

            Αν ρίξουμε τώρα μια ματιά στο ρόλο, που έπαιξε ο τουρκικός λαός στην ιστορία, αυτός ο ρόλος εμφανίζεται μάλλον τραγικός. Και αυτή η τραγωδία του συνίσταται στο ότι, από την ημέρα της εμφάνισής του στην παγκόσμια αρένα, δεν έκανε τίποτε για να νομιμοποιήσει την ύπαρξή του από την άποψη του πολιτισμού.

            Δεν μπήκε στη ζωή των άλλων λαών, παρά σκορπώντας χείμαρρους αίματος και δακρύων.

            Δεν επιβεβαιώθηκε μέσα στον κόσμο παρά με τον πόλεμο και τις αλυσίδες…

            Δεν έζησε παρά με σκλαβωμένους…

            Ο τούρκικος λαός δεν άφησε για τις επερχόμενες γενεές ούτε ένα μεγάλο όνομα ποιητή, γλύπτη, καλλιτέχνη, μουσικού, σοφού, στο οποίο θα μπορούσε η ανθρωπότητα ν’ αναφερθεί με χαρά και αγάπη. Δεν κατάθεσε καμιά προσφορά στο βωμό του Ωραίου, του Αληθινού, του Καλού. Υπήρξε ένας στείρος λαός, ένας λαός χωρίς φρούτα^[1]…».

Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ



Ιδρυτές της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ήταν δύο βυζαντινόπουλα, οι Κομνηνοί Αλέξιος και Δαβίδ. Αυτοί ήταν παιδιά του σεβαστοκράτορα Μανουήλ, γιου του Ανδρόνικου του Α, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον πατέρα του κατά την εξέγερση του 1185. Ο Αλέξιος που γεννήθηκε το 1182 και ο Δαβίδ ένα ή δυο χρόνια νωρίτερα, απομακρύνθηκαν από την επαναστατημένη πρωτεύουσα και το 1185 στάλθηκαν στην αυλή της θείας τους, βασίλισσας των Ιβήρων (Γεωργίας) Θάμαρ (1184-1212).


Τον Απρίλιο του 1204, όταν οι Φράγκοι της Δ´ Σταυροφορίας κυρίευσαν την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσαν το βυζαντινό κράτος, οι δύο νεαροί Κομνηνοί, με τη βοήθεια της θείας τους και των Γεωργιανών στρατιωτών, καθώς και τη συνεργασία των Σχολάριων αρχόντων που έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη και των ντόπιων Πόντιων τιμαριούχων και στρατιωτικών αριστοκρατών, κατέλαβαν την Τραπεζούντα και ίδρυσαν το μεσαιωνικό κράτος του Πόντου. Οι αυτοκράτορες του κράτους αυτού, οι Μεγάλοι Κομνηνοί, όπως ονομάστηκαν από την αρχή ακόμα της βασιλείας τους, αισθάνονταν Ελληνες και συνεχιστές του βυζαντινού κράτους.
 Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι για καιρό είχαν τον τίτλο ''πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων''. Μόνο αργότερα, ο Μιχαήλ Η’ ο Παλαιολόγος (1261-1282), ανασυσταίνοντας τη βυζαντινή αυτοκρατορία το 1261, ζήτησε από τους αυτοκράτορες της Τραπεζούντας να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την προσηγορία αυτή, που ανήκε αποκλειστικά στους βασιλιάδες της Κωνσταντινούπολης. Τότε, κατά πάσα πιθανότητα, εγκαινιάστηκε από τους Κομνηνούς της Τραπεζούντας ο νέος τίτλος '' πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβήρων και Περατείας''. Ιβηρία λεγόταν η χώρα των Ιβήρων, η σημερινή Γεωργία, και Περατεία η σημερινή Κριμαία.


Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ…

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ…

Μαΐου 18, 2013

Από την εποχή της προωθήσεως των βαρβαρικών φραγκικών φύλων από την περιοχή της Βαλτικής, στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, μεταξύ 2ου και 6ου αι. μ.Χ., η διαχρονική τους πολεμική, το σύμπλεγμα και το άσβεστο μίσος κατά Βυζαντίου, της Ρωμηοσύνης, αλλά και αργότερα, κατά του νεοελλαδικού κρατιδίου, υπήρξε και παραμένει αμείωτη…

Από την εποχή του βδελυρού Καρλομάγνου, και της παπικής και στρατιωτικής ελίτ που φυλάκισε τους επί τρεις αιώνες (8ος-11ος αι. μ.Χ.) υπηκόους της ορθόδοξης δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα κάστρα και στα χωριά, μετατρέποντας τους σε βιλάνους και δουλοπάροικους…

Από την εποχή του εκβιαστή της Συνόδου Φερράρας – Φλωρεντίας (1438-39) πάπα Ευγενίου του Δ´, ο οποίος παρέδωσε αβοήθητους τους Ρωμηούς της Κωνσταντινουπόλεως στους βαρβάρους Αγαρηνούς…

Από την εποχή της αγαστής συνεργασίας Αγαρηνών και των παποπροτεσταντών μισσιοναρίων “ιεραποστόλων” (18ος-19ος αι. μ.Χ) προκειμένου να αλλοτριωθεί το ορθόδοξο φρόνημα των πιστών μαρτυρικών ραγιάδων ορθοδόξων…

Από την εποχή που ο Ιησουίτης Δυφούρ υμνούσε τον οθωμανικό πολιτισμό, υβρίζοντας σκαιότατα τον Ελληνορωμαϊκό Υπερπολιτισμό..........

Από την εποχή των ληστειών των
 αρχαιοτήτων και χειρογράφων μας στις οποίες προέβησαν  οι δούκες, οι μαρκήσιοι και οι κόμητες… Αυτοί οι αδυσώπητοι δήθεν «φιλέλληνες» αρχαιοκάπηλοι, οι Κοκερέλ, οι Φόστερ, οι Λινκ, οι Γκουφιέ, οι Έλγιν, οι Χάλλερ και οι Φαβέλ, αυτοί οι νέοι Bέρροι, Σύλλες, Τίτοι και Καλιγούλες, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής μας σκλαβιάς…

Από την εποχή του Όθωνα και του Άρμανσμπεργκ, που κατέλαβαν ειρηνικά την Ελλάδα ως διαχειριστές των ευρωπαίων δανειστών και δυναστών μας, που οδήγησαν και στο δικαστήριο με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας (!) τους επικίνδυνους ρωμηούς οπλαρχηγούς μας…

Από την εποχή του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, όταν οι Αυστρογερμανοί (συνεργία των Ιταλών) τορπίλισαν το όραμα του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Μπότσαρη, του Τζαβέλλα, του  Χουρμούζη, του Ανδρούτσου κ.α. Την δημιουργία της Ελληνο – Αλβανικής Συνομοσπονδίας, με τους, πάλαι ποτέ, Ρωμανούς αδελφούς μας, τους εξισλαμισμένους Αλβανούς – Αρβανίτες, αυτούς τους παλαιοπελασγούς Ιλλυριούς απογόνους της Ολυμπιάδας, του Αλεξάνδρου, του Πύρρου, του Μέγα Κωνσταντίνου, του Σκεντέρμπεη, του Αθανασίου Διάκου και της Μπουμπουλίνας…

Από την εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922, των εκπαιδευτών του στρατού των Νεοτούρκων από τον Λίμαν βον Σάντερς και τον Κολμαρ βον ντερ Γκόλτζ… Τότε, που το πρώτο συγχαρητήριο τηλεγράφημα που έλαβε ο Κεμάλ ήταν από τον Πάπα της Ρώμης, Πίο τον ΙΑ΄…

Από την εποχή της Ναζιστικής Θηριωδίας των 558.000 νεκρών Ελλήνων, των 830.000 ανικάνων για εργασία, των 408.000 κατεστραμμένων κατοικιών, των 3.700 ερειπωμένων χωριών, των κατά 50% κατεστραμμένων βιομηχανιών, των κατά 25% κατεστραμμένων δασών, των κατά 60% κατεστραμμένων γεωργικών υποδομών, του κατά 75% κατεστραμμένου οδικού δικτύου, της κατά 50% κατεστραμμένης μας βιομηχανίας, του κατά 73% κατεστραμμένου μας εμπορικού στόλου και των κατά 100% κατεστραμμένων μας τηλεπικοινωνιών…

Από την εποχή που οι Γερμανοαμερικάνοι, εδώ και δύο αιώνες, «άρμεξαν» κανονικότατα τις οικονομίες και το βιος μας, όπως μόνον αυτοί ξέρουν....

Μάς έβαλαν «πανηγυρικώς» στο euro, ασχέτως εάν ακόμα αναμένουμε μια πειστική εξήγηση για την πανύψηλη ισοτιμία των 340,75 δραχμών…

Για να  μας εγκλωβίσουν ξανά, σήμερα, σε σε μια νέα μακρόχρονη δουλεία πιστωτικών καρτών και δανείων χειρότερη των 1826, 1843, 1860, 1894, 1913 και 1932, τις παρενέργειες της οποίας, τις ζει ήδη «στο πετσί της» η μέση ελληνική οικογένεια.

Ανέκαθεν οι σχέσεις των προαιώνιων εχθρών του Ελληνισμού, Φράγκων και Τούρκων ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΣ!!!

ΈΛΛΗΝΑ ΕΛΥΛΗΘΕΝ Η ΩΡΑ ΕΞ ΥΠΝΟΥ ΕΓΕΡΘΗΝΑΙ!

Μιχαήλ Ροδάς : "Πως η Γερμανία κατέστρεψε τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας"

Μιχαήλ Ροδάς : "Πως η Γερμανία κατέστρεψε τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας" 

5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2013

του Σταύρου Παπαντωνίου

Τα τέλη του 19ου αιώνα και οι αρχές του 20ου, ήταν μια περίοδος όπου Γερμανία και Τουρκία είχαν έρθει πολύ κοντά, με τους Γερμανούς και τον τότε «Κάιζερ» Γουλιέλμο τον Β' να επιδιώκει και τελικά να πετυχαίνει την διείσδυση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας.

Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες καθώς το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις των δύο χωρών γνωρίζουν ξανά άνθιση, με την Μέρκελ να δείχνει πως θέλει να αντιγράψει το στρατηγικό μοντέλο του προκατόχου της, με το οποίο η Γερμανία βρήκε πάτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, σε έναν ζωτικό γεωστρατηγικό χώρο, όπως είναι αυτός της Μεσογείου, αλλάζοντας άρδην τις ισορροπίες στην περιοχή.

Μια πρώτη γεύση των γερμανικών προθέσεων φάνηκε με την επίσκεψη της Μέρκελ τον Μάρτιο που μας πέρασε στην Άγκυρα, όπου η γερμανίδα πολιτικός «έκλεισε» το μάτι στην Τουρκία, κάνοντας λόγο για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Πόντος - Σαλτσίδου Βαρβάρα - Μαρτυρία

Πόντος - Σαλτσίδου Βαρβάρα - Μαρτυρία

17 Δεκεμβρίου 2013

Προς τα τέλη του 1917 νομίζω, σε κάποιο κρυψώνα στο βουνό Κοτζά Ντάγ οι Τούρκοι ανακάλυψαν πολλές ομάδες κρυπτόμενων γυναικοπαίδων, άλλες τις εβίασαν, άλλες τις πήγαν εξορία όπου και χάθηκαν και άλλες τις πήγαν σαν δούλες και τις πούλησαν.

Μία ομάδα γυναικών είμασταν κρυμμένες μέσα σε ένα ρέμα στο ποταμό Λύκο, έτσι το λέγανε ή Γεσίλ Ιρμάκ ή Ίρη δεν θυμάμαι, και εκεί κρυφτήκαμε κάτω από ένα καταρράκτη που είχε πίσω σπηλιά. Είδαμε τους Τούρκους να έρχονται προς την μεριά μας ακολουθώντας το ποτάμι και σε ύποπτα μέρη, πυροβολώντας για να δουν αν κάποιος βρίσκεται κρυμμένος σε θάμνους ή μέσα στις καλαμιές. Καταλάβαμε ότι το ίδιο θα γίνει και με μας αν μας ανακάλυπταν, εκεί όμως που βρισκόμασταν δεν μπορούσαν να φαντασθούν ότι πίσω από τον καταρράκτη θα υπήρχαν άνθρωποι. Αλλά είχαμε μαζί μας και μικρά παιδιά και σκεφθήκαμε, καλά όλα αυτά αν όμως κάποιο παιδί κλάψει και προδώσει την θέση μας τι θα γίνει.

Ήμασταν περισσότερες από 100 γυναίκες και είχαμε 8-10 παιδιά, ηλικίας 2 έως 7 χρονών και αποφασίσαμε να τα πνίξουμε μη τυχόν και κλάψει κάποιο ή μιλήσει και όταν οι Τούρκοι θα ήταν κοντά μας θα ανακάλυπταν την κρυψώνα μας και θα μας συλλάμβαναν. Τότε η κάθε μία από εμάς πήρε το παιδί της άλλης και το έπνιξε, σφίγγοντας το λαιμό του και αφήνοντας το νερό του καταρράκτη να μπει μέσα στο στόμα του.

Κάποιο κοριτσάκι 6-7 χρονών όταν είδε το τι γινότανε, μας παρακάλεσε να μην της βγάλουμε από το λαιμό κάτι χαϊμαλιά που είχε και μας είπε στα τούρκικα «πενί ποορκενέ τσιτσιλεριμί τσικάρτμαγιν», δηλαδή όταν με πνίγεται να μη βγάλετε από το λαιμό μου τα χαϊμαλιά......

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

Μαύρη Θάλασσα- Στάθης και Μαρία Ευσταθιάδη

Apolas Lermi-Τήν πατρίδα μ' ἔχασα

Karsu Dönmez-Çok Uzaklarda

Δύο δεντρόπα φύτρωσαν-Αλέξης Παρχαρίδης

"Άν απoθάνω θάψτε μεν 

σ έναν ψηλόν ρασόπον

Ν ακούω τσοπάν σύριγμαν

και κεμετζές λαλόπον "

ΡΩΜΑΝΑ

Ρωμάνα επαρχάρευε κουντούρ' σ'α λιβαδ(ί)α σ'ου Μύρη και σ'ου Κοβλακά και σ' άσπρα τα πλακία Ρωμάνα τρώει τ' ανθόγαλαν τη μαντζίραν, το στύπον, φτερία στρών' και κοί'ται 'κα κοιμάται 'λαφρόν ύπνον Η δείσα έκατσεν σ'α ραχιά θολούνταν τα παρ'χάρια Ρωμάνα άλλο 'κι είδα 'σε έχασα και τη χνάρια Ρωμάνες πάτε σ'ον παρ'χάρ' καλά δουλείας ποί'στεν 'σο μέλ' κι ασό ανθόγαλαν το μερτικό μ' κρατείστεν Ρωμάνα ξαν ρωμάνα του παρ'χαρί η μάνα τιδέν 'κι φοβερίζει ατέν απές σ' άγρα τ' ορμάνια.

8ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών

http://thalassa-karadeniz1.blogspot.gr/

http://www.youtube.com/results?search_query=ΡΩΜΑΝΑ

http://trelogiannis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_3566.html