«Ἀπολείπειν ὁ θεός Ἀντώνιον»

«Ἀπολείπειν ὁ θεός Ἀντώνιον»

«Ἀπολείπειν ὁ θεός Ἀντώνιον»

Σάν ἔξαφνα, ὥρα μεσάνυχτ’, ἀκουσθεί

ἀόρατος θίασος νά περνᾶ

μέ μουσικές ἐξαίσιες, μέ φωνές –

τήν τύχη σου πού ἐνδίδει πιά, τά ἔργα σου

πού ἀπέτυχαν, τά σχέδια τῆς ζωῆς σου

πού βγῆκαν ὅλα πλάνες, μή ἀνωφέλετα θρηνήσεις.

Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,

ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού φεύγει.

Προ πάντων νά μή γελασθεῖς, μήν πεῖς πως ἦταν

ἕνα ὄνειρο, πώς ἀπατήθηκεν ἡ ἀκοή σου∙

μάταιες ἐλπίδες τέτοιες μήν καταδεχθεῖς.

Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,

σάν που ταιριάζει σε πού ἀξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά πρός τό παράθυρο,

κι ἄκουσε μέ συγκίνησιν, ἀλλ’ ὄχι

με τῶν δειλῶν τά παρακάλια και παράπονα,

ὡς τελευταία ἀπόλαυσι τούς ἤχους,

τά ἐξαίσια ὄργανα τοῦ μυστικοῦ θιάσου,

κι ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού χάνεις.

Κωνσταντίνος Καβάφης [1911]

Χώρα ανοχής…( πως λέμε οίκος ανοχής!…)

Χώρα ανοχής…( πως λέμε οίκος ανοχής!…)

4/12/13

Όσο ανεχόμαστε…..Όσο ανεχόμαστε να κυβερνιέται η Ελλάδα από ανδρείκελα, που με το πρόσχημα της εκλογικής «νομιμοποίησης» τους ξεπουλάνε όσο-όσο τη χώρα μας!

Όσο ανεχόμαστε το πολιτικό σύστημα που αποδεικνύεται μέρα με τη μέρα ως χώρος οργανωμένου εγκλήματος!

Όσο ανεχόμαστε τη μετανάστευση του καλύτερου δυναμικού της χώρας, που για βιοποριστικούς καθαρά λόγους, φεύγει κακήν – κακώς από την Ελλάδα!

Όσο ανεχόμαστε οι μισοί Έλληνες να μην έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα στην εργασία (βάσει του άρθρου 23 της Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)...

Όσο ανεχόμαστε τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης!

Όσο ανεχόμαστε την αποδόμηση της δημόσιας περίθαλψης!

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

7/12/13

ΤΟΥ Δ. ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σας παρακαλώ, τραβήξτε την κουρτίνα. Ανοίξτε τα παραθυρόφυλλα της Ιστορίας μας, να περάσει μέσα ο ήλιος. Σπάστε τις αμπάρες, κόψτε τα σκοινιά, διαρρήξτε τις μπουκαπόρτες, τινάξτε τα παλιά σκεπάσματα, φωνάξτε επιτέλους την αλήθεια, έρχονται χρόνια βαριά, έρχονται χρόνια κατακόκκινα, όχι από σημαίες και τοματοχυμούς, αλλά από αίμα.

Πρώτη ευχή: δικαιοσύνη

 Πρώτη ευχή: δικαιοσύνη

30 Δεκεμβρίου 2013

Χρήστου Γιανναρᾶ

«Δεν θέλω εκδίκηση, θέλω δικαιοσύνη: Nα τους πάρει το κράτος τις περιουσίες που απόκτησαν όσο είχαν αξιώματα. Kαι να τους δώσει μια σύνταξη τριακόσια ευρώ, όσα δίνουν αυτοί σήμερα σε μάς, που λιώσαμε σαράντα χρόνια στη σκληρή δουλειά».

Aυτή η φράση βγήκε από τα χείλη μιας γυναίκας που δούλεψε, από τα δεκαέξι ώς τα εξήντα της, μαγείρισσα σε δημόσιο ίδρυμα: Σαράντα τέσσερα χρόνια να σηκώνει δεκάδες κιλά τα κατεψυγμένα κρέατα, τσουβάλια τις πατάτες και τα όσπρια, ατελείωτα τελάρα τις ντομάτες, τα φρούτα, τα ζαρζαβατικά – λαχανιασμένο καθημερινό οχτάωρο τρεχαλητό και άγχος να τα προλάβει όλα, μέσα στο πύρωμα από τους φούρνους και τη «στόφα». Mέσα εκεί έζησε τέσσερις εγκυμοσύνες και τέσσερις λοχείες, συν δύο εγχειρήσεις για κιρσούς, τίμημα του φιλότιμου και της ευσυνειδησίας της. Mε μόνη ελπίδα, όλα αυτά τα χρόνια, «να ζήσει σαν άνθρωπος κι αυτή όταν θα φτάσει επιτέλους στη σύνταξη. Aλλά να τώρα, που περιμένει δυο χρόνια να «βγει» η σύνταξη του IKA και η σύνταξη δεν βγαίνει – της δίνουν «έναντι» τριακόσια ευρώ κάθε μήνα.

Οριστικό: Κατάργηση της ιδιοκτησίας στην Ελλάδα

Οριστικό: Κατάργηση της ιδιοκτησίας στην Ελλάδα

22/12/13

Εγκρίθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων. Έτσι το χαράτσι των παγκοσμιοποιητών, το οποίο υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινό, μονιμοποιείται. Η κυβέρνηση υποτάχθηκε στηνσοβιετική λογική των «πράσινων» φόρων (ecotax) στο πλαίσιο της Ατζέντας 21 από τον Ο.Η.Ε.

Μόνο ο Βύρων Πολύδωρας ψήφισε κατά της δήμευσης, όπως είπε, στην ουσία κατάργησης της ιδιοκτησίας στην Ελλάδα, αφού πλέον θα πληρώνουμε και με την βούλα ενοίκιο στα ίδια μας τα σπίτια. Η Νέα Δημοκρατία αμέσως τον διέγραψε, ταυτιζόμενη πλήρως με τις πολιτικές της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ, που αφορούν την υποδούλωση των ελεύθερων πολιτών, αν και υποτίθεται οικονομικά φιλελεύθερο κόμμα.

Και που να έρθουν οι επόμενοι…

ΠΥΓΜΗ.gr

http://haos-ellas.blogspot.gr/2013/12/blog-post_22.html

Η σταύρωση των Ελλήνων: Τετέλεσται η ιδιοκτησία - Στο δρόμο 50.000 οικογένειες

Η σταύρωση των Ελλήνων: Τετέλεσται η ιδιοκτησία - Στο δρόμο 50.000 οικογένειες

18/12/13

Σύμφωνα με το σχέδιο της κυβέρνησης, το οποίο για το οποίο μάλλον συμφωνεί η τρόικα (ορισμένες διατάξεις θα γίνουν ακόμα πιο οδυνηρές) παύει η προστασία από πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας με αντικειμενική αξία άνω των 200.000 ευρώ. Επίσης ο δανειολήπτης θα πρέπει να έχει ετήσιο καθαρό οικογενειακό εισόδημα έως 35.000 ευρώ γιατί από αυτό το σημείο και πάνω θα του κατάσχεται η πρώτη κατοικία. Επίσης αν η συνολική περιουσία του, κινητή και ακίνητη (αντικειμενική αξία) είναι άνω των 270.000 δεν θα προστατεύεται και το σπίτι του θα βγαίνει στον πλειστηριασμό.

Στην Ελλάδα έρχεται η τέλεια καταιγίδα - Άρθρο από ΗΠΑ

Στην Ελλάδα έρχεται η τέλεια καταιγίδα - Άρθρο από ΗΠΑ

12/2013



Το άρθρο έχει σημασία να διαβαστεί γιατί προέρχεται από έναν Έλληνα ο οποίος ζει στην Αμερική. Και έχει σημασία να διαβάσουμε τι είδε στην πρόσφατη επίσκεψή του στην χώρα που αγαπά. 

Είναι ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στον Εθνικό Κήρυκα και το νόημά του αποτυπώνεται ίσως σε μία φράση του: “Στην Ελλάδα έρχεται η τέλεια καταιγίδα”!

 Διαβάστε το:

Του A.H. Διαματάρη



Φίλη και φίλε ομογενή και ανά την υφήλιο αναγνώστη,



Σας προειδοποιώ ότι το σχόλιο αυτό μπορεί να σας στενοχωρήσει.

Δεν είναι, ασφαλώς, αυτός ο στόχος μου. Ο στόχος μου είναι διπλός: αφενός να πράξω το χρέος μου και αφετέρου να ταρακουνήσω -στο βαθμό του δυνατού- τα λιμνάζοντα νερά της πολιτικής της μητέρας πατρίδας.
    
Εξακολουθούν να μην λένε την αλήθεια στο έθνος. Λένε, ακόμα και τώρα, ό,τι εξυπηρετεί τις εφήμερες ανάγκες της οικονομικής ολιγαρχίας και της κυρίαρχης πολιτικής τάξης της χώρας.

Ομως, η αλήθεια δεν αποτελεί χρέος μόνο των πολιτικών. Αποτελεί χρέος -αν όχι και προϋπόθεση για την ανάγκη ύπαρξης- και του Τύπου.

Eίναι, λοιπόν, σχεδόν βέβαιο ότι η Eλλάδα πλησιάζει προς το perfect storm, την τέλεια καταιγίδα, την πολιτική αστάθεια εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης.

Μια κατάσταση δηλαδή που αν συμβεί θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Αυτό που κυρίως εμποδίζει την αντιμετώπιση αυτού του ενδεχομένου είναι η περιορισμένη ικανότητα κατανόησης των διαμορφωμένων ρευμάτων, εντός και κυρίως εκτός Ελλάδας, από την πολιτική τάξη της χώρας, σε συνδυασμό με την απονεύρωση αν όχι την ενοχική συν - συστράτευση μαζί της των ΜΜΕ.



Συνεχίζει -είναι πλέον εξοργιστικό- να επιμένει η πλειοψηφία της πολιτικής τάξης να ζει όπως ζούσε, να αγωνίζεται για την καρέκλα, σαν να μην φτώχυνε η χώρα, σαν να μην έφτασε η ανεργία στο 27,4 % σαν να μην πολλαπλασιάστηκαν οι αυτοκτονίες, σαν στο τέλος - τέλος να μην παίζεται κι αυτό ακόμα το μέλλον της χώρας.

Πέρασα μια δύσκολη εβδομάδα στην Αθήνα. Τόσο δύσκολη, που αποφάσισα να μην γράψω πριν ολοκληρωθούν οι επαφές μου, πριν έχω μια καθαρή εικόνα, πριν κατασταλάξουν οι σκέψεις μου.

Αναχώρησα από τη Νέα Υόρκη με μια αμυδρή ελπίδα ότι η κατάσταση στην Αθήνα θα ήταν καλύτερη από ό,τι την άφησα πριν λίγους μήνες.

Είναι δυστυχώς χειρότερη.

Το διαπιστώνει κανείς με το που προσγειώνεται στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Εχει την ιδιαιτερότητα να είναι ένα αεροδρόμιο σχεδόν χωρίς αεροπλάνα και χωρίς κόσμο.



Η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων

Η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων

26 Οκτωβρίου 2013

Π. Ήφαιστος -  P. Ifestos

www.ifestosedu.gr – info@ifestosedu.gr

  «Ναι μας εκποιούν. Κερδοσκόποι αγοράζουν τα δάνεια για 20% ή 30% με σκοπό να τα πωλήσουν στο μέλλον 40% ή 50% ή και 60 μελλοντικά. Να κερδίσουν έτσι κολοσσιαία ποσά. Ποντάρουν ότι αφού μας εξαθλιώσουν και καταντήσουν δουλοπάροικους θα εγκαθιδρύσουν εκτελεστές των συμφερόντων τους. Εγχώριους πραιτοριανούς χειρότερους από τους τωρινούς για να τους κάνουν τις βρωμοδουλειές τους».

«Απολείπειν ο θεός Αντώνιον»

Εκεί κλεισμένος ο Αντώνης μέσα στον κήπο των Χρυσανθέμων, δεν ακούει την βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Είπα να αναπνεύσω ιώδιο περπατώντας καμιά ώρα παραλιακά στην Βάρκιζα. Είναι ο κόσμος μου, αυτό το θεσπέσιο μέρος. Εδώ ζω το τελευταίο τέταρτο του αιώνα. Μια ώρα προγραμμάτισα, έγιναν έξη. 

Συνάντησα φίλους, κάθισα στους συλλόγους εκεί στο λιμανάκι, μετά μου φώναξαν για ένα ποτό σε παρακείμενο καφέ και μέχρι να πάω και να έλθω από την πλαζ μέχρι την άλλη άκρη, μίλησα με δεκάδες φίλους, γνωστούς και άλλους που τους συνόδευαν. Αποτυπώνω μερικά που άκουσα.

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό 

Αύγουστος 3, 2012

 Σαρ. Καργάκος

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του ιστορικού Σαράντου Ι. Καργάκου, που έγινε στην Λευκωσία, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα στις 22/02/2012, η οποία παραμένει όχι απλώς σημαντική και ενδιαφέρουσα, αλλά και επίκαιρη. Απολαύστε τον εξαίρετο λόγο του Σαράντη Καργάκου.

«Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου *

πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι...»

* τόπ΄ = μπάλα κανονιού

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

scribd.com