Γιατί οι Γερμανοί θα χάσουν κι αυτόν τον πόλεμο

Γιατί οι Γερμανοί θα χάσουν κι αυτόν τον πόλεμο

20/4/15

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου 

Στην ιστορία της ανθρωπότητας αυτοκρατορίες και πολιτισμοί καταποντίστηκαν στον απολυταρχισμό τους γιατί πολέμησαν τους συνεκτικούς δεσμούς των ανθρώπων κι αντί σύμμαχοι με τους λαούς έγιναν αντίπαλοι και εχθροί.

Η Γερμανία άρχισε και τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο με τη μορφή του οικονομικού πολέμου. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη αρχίσει. Γιατί οι Γερμανοί θα χάσουν και τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

31/12/13 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είπαμε, τελειώνοντας το 2013 και ανατέλλοντος του 2014, να επιχειρήσουμε ολίγη «μελλοντολογία». Τρία ζητήματα έχουν σήμερα ζωτικότατη σημασία για τον κόσμο μας: οι ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές, που απειλούν τους όρους ύπαρξης της ανθρωπότητας, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, όπου παίζεται εμμέσως το ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας (και σημειώνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα σύγκρουση μεταξύ, αφενός μιας συμμαχίας ΗΠΑ-Ρωσίας, αφετέρου του Ισραήλ των γερακιών) και, τέλος, η ευρωπαϊκή κρίση, αποφασιστικής σημασίας και για την παγκόσμια οικονομία και για την πορεία του πλανήτη.

Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε να οριοθετήσουμε, σε γενικές γραμμές, τρία σενάρια που μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να ακολουθήσουν τα ευρωπαϊκά πράγματα και τρία σενάρια που, αντιστοίχως προς τα γενικότερα, μπορούν να ακολουθήσουν τα ελληνικά, μαζί και να προσδιορίσουμε τις πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις που πρωταγωνιστούν επικρατούντος ενός εκάστου σεναρίου.

Σε μια σειρά από άρθρα μας, εύκολα προσβάσιμα στην ιστοσελίδα μας (konstantakopoulos.blogspot.com) έχουμε υποστηρίξει από το 2010 γιατί, κατά την εκτίμησή μας, η ελληνική κρίση είναι “τύπου Βαϊμάρης plus”, α) θέτοντας σε αμφισβήτηση την αναπαραγωγή του κοινωνικού σχηματισμού, της δημοκρατίας και του ελληνικού κράτους-έθνους, β) επάγοντας συστημική κρίση της ΕΕ, γ) γιατί περιέχει και ισχυρή γεωπολιτική συνιστώσα εξ ου και το “plus”. Δεν θα επαναλάβουμε εδώ αυτές τις αναλύσεις, που είναι η προϋπόθεση όσων ακολουθούν.

Η «χαοτική», «μη γραμμική» φύση της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιτρέπει εύκολους ντετερμινισμούς. Μας αναγκάζει σε μια κατ’ ανάγκη γενική σκιαγράφηση, μέσω «σεναρίων», των περιοχών στις οποίες μπορούν να κινηθούν και να καταλήξουν οι «εξισώσεις» της ελληνικής/ευρωπαϊκής κρίσης.

Πρώτο σενάριο: Δικτατορία του Χρήματος υπό γερμανική διεύθυνση 

Το πρώτο σενάριο είναι αυτό που επιδιώκεται να επιβληθεί από τις κυρίαρχες σήμερα δυνάμεις στην Ευρώπη, με τα μέτρα που παίρνονται από το 2010, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους από μια συμμαχία του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου και των ανώτερων τάξεων της «Ευρωγερμανίας».

ΓΕΡΜΑΝΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΧΡΕΩΣΤΗΣ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ !!!

ΓΕΡΜΑΝΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΧΡΕΩΣΤΗΣ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ !!!

1.09.2012

του Γεωργιου Θ. Χατζηθεοδωρου

Η Γερμανια είναι η χωρα με τις μεγαλυτερες χρεωκοπιες (πτωχευσεις) της Ιστοριας. Μονο τον περασμενο αιωνα πτωχευσε τουλαχιστον τρεις φορες. Ως προς το μεγεθος της ζημιας σε συγκριση με την οικονομικη της ισχυ είναι η μεγαλυτερη αμαρτωλη χωρα χρεους του 20. αιωνα, δηλαδη της νεωτερης οικονομικης ιστοριας.

Μεταξυ 1924 και 1929 επεζησε η Γερμανια (Weimarer Republik) απόκλειστικα με δανεικα χρηματα. Τα χρηματα για τις πολεμικες επανορθωσεις του 1. Παγκοσμιου Πολεμου τα δανεισθηκε από τις ΗΠΑ. Λογω όμως της οικονομικης κρισης του 1931 τα δανεικα αυτά ποτε δεν ξεπληρωθηκαν. Η ζημια για τις ΗΠΑ ηταν τεραστια, ενώ η επιδραση αυτης στην παγκοσμια οικονομια καταστροφικη.

Μετα τον 2. Παγκοσμιο Πολεμο φροντησαν οι ΗΠΑ να μην πληρωση αμεσως η Γερμανια πολεμικες επανορθωσεις και οι περισσοτερες απαιτησεις των χωρων που κατεστραφηκαν από την γερμανικη εισβολη να μετατεθουν εως την εποχη της επανενωσης της. Οι καταστραφεισες χωρες και μεταξυ αυτων και η Ελλας περιμενουν ακομη ματαια για να εκπληρωθουν από την Γερμανια οι συμφωνιες του Λονδινου του 1953. Στην συμφωνια αυτή απεφασισθη η Γερμανια να εκπληρωση τις υποχρεωσεις της μετα την επανενωση της. Οι ΗΠΑ κουρεψαν το 1953 σε μεγαλο βαθμο τα χρεη της Γερμανιας (Haircut), γεγονος στο οποιο οφειλεται το μεταπολεμικο οικονομικο της θαυμα.

Κάρατζιτς σε συνέντευξη: Οι Γερμανοί διέλυσαν την χώρα μου…

Κάρατζιτς σε συνέντευξη: Οι Γερμανοί διέλυσαν την χώρα μου…

Γερμανική πολιτική: Ο διαμελισμός της χώρας μου

9/08/2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΡΑΝΤΟΒΑΝ ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ ΣΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΧΑΛΑΖΙΑ για τα Επίκαιρα

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης συνεχίζεται η δίκη του Ράντοβαν Κάρατζιτς, με στόχο τη διερεύνηση της αλήθειας για την περίοδο του πολέμου στη Βοσνία. Μια αλήθεια που έχει αργήσει πολύ να έρθει στο φως ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη με βάση τα πραγματικά στοιχεία. Από τη δίκη αυτή απουσιάζουν βασικοί μάρτυρες ή και κατηγορούμενοι, οι οποίοι θα έπρεπε να βρίσκονται δίπλα του, στο εδώλιο, και αυτοί είναι οι ξένοι πολιτικοί που σχεδίαζαν και αποφάσιζαν και οι στρατηγοί που εφάρμοζαν τις εντολές τους για τη βίαια διάλυση της
 Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν αποδημήσει εις Κύριον, όπως ο Αμερικανός πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, και άλλοι όπως οι Κροάτες, οι Βόσνιοι, οι Κοσοβάροι και οι Μουσουλμάνοι είτε δεν πέρασαν την πόρτα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου είτε αθωώθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.


Όταν παρουσιάστηκε ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στις 31 Ιουλίου 2008 ο Ράντοβαν Κάρατζιτς εξέφρασε φόβους για τη ζωή του, έχοντας υπόψη και το θάνατο από παθολογικά αίτια του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ενώ ήταν υπό κράτηση στη Χάγη. Στη διάρκεια της δίκης ο Κάρατζιτς ζήτησε να κλητευθούν μια σειρά μαρτύρων που ήταν από τους πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης. Μεταξύ άλλων, αιτήθηκε να κληθεί ο Αμερικανός πρώην πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη και μετέπειτα υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, μακαρίτης πλέον, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, με τον οποίο είχε υπογράψει τη συμφωνία για τη Βοσνία. Ο Χόλμπρουκ έφυγε ξαφνικά από τη ζωή λίγο μετά την έναρξη της δίκης.

Η συμφωνία αυτή δεν ήταν «προσωπική», όπως αναφέρει ο Κάρατζιτς, ήταν συμφωνία με τις ΗΠΑ, η οποία δεν τηρήθηκε από την πλευρά τους. «Η συνάντηση αυτή έγινε τον Ιούνιο. Μου είπε ότι η συμφωνία δεν ήταν προσωπική μαζί του, αλλά με την κυβέρνηση Κλίντον. Ζήτησα να την υπογράψουμε και να τη συνυπογράψει ο Μιλόσεβιτς. Η συμφωνία έφτασε στον Μιλόσεβιτς για υπογραφή, αλλά δεν μου επεστράφη από τον Χόλμπρουκ. Όταν του τη ζήτησα, μου είπε: “Ράντοβαν, γιατί ζητάς υπογραφές όταν η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου σου δίνει εγγυήσεις;”. Εγώ έκανα αμέσως αυτά που συμφωνήσαμε. Στις 19 Ιουλίου 1996 παραιτήθηκα και έκτοτε δεν έκανα ξανά καμία πολιτική δήλωση, ούτε και εμφανίστηκα επίσημα. Στην προεδρία με αντικατέστησε η Μπιλιά Πλάβιτς…».


Η δίκη του Κάρατζιτς ξεκίνησε το 2008 με στόχο να έχει τελειώσει το 2010, που έληγε τυπικά η λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τα εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Συνεχίζεται όμως μέχρι και σήμερα.

Έπρεπε να πάει ο Ελληνικός Στρατός στη Σμύρνη;

Έπρεπε να πάει ο Ελληνικός Στρατός στη Σμύρνη;

27/8/13

Το αν έπρεπε να έχει αποβιβάσει στρατεύματα η Ελλάδα στη Σμύρνη το 1919 είναι μία από τις μεγάλες συζητήσεις που γίνονται για τη Μικρασιατική Εκστρατεία και τη καταστροφή που την ακολούθησε. Η οικονομική ευμάρεια των Ελλήνων της περιοχής, λένε όσοι αντιτίθενται, θα ήταν αρκετή για να “ελεγχθεί” η κατάσταση.

Με την “ασφάλεια” 91 χρόνων που μεσολάβησαν, πολλά μπορούμε να πούμε και να υποστηρίξουμε, αδικώντας αυτούς που αποφάσισαν την αποβίβαση. Το αίσθημα του λαού και στην Ελλάδα και στη Σμύρνη ήταν τότε σαφώς υπέρ της αποστολής των στρατευμάτων. Όχι τυχαία όπως περιγράφει στα γραπτά του ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη Τ.Χόρτον. Οι Έλληνες είχαν τεράστια θέματα να αντιμετωπίσουν στην Ιωνία.

Τα λάθη που οδήγησαν στη τραγωδία ξεκίνησαν όταν οι Έλληνες πολιτικοί υπέκυψαν στη διαχρονική τους αδυναμία: να λένε ''όχι'' στις ξένες μεγάλες δυνάμεις, που οδήγησαν τον ελληνικό στρατό σε επιχείρηση αυτοκτονίας.

Τι επικρατούσε στη Σμύρνη πριν από την αποβίβαση του Ελληνικού στρατού; Ποια ήταν η κατάσταση μέσα στην οποία ζούσαν οι Έλληνες; Ο Τ. Χόρτον μετατέθηκε στη Σμύρνη ως πρόξενος των ΗΠΑ το 1911 και έχει σαφή άποψη και για ένα θέμα που έχει ενδιαφέρον. Το ρόλο της Γερμανίας εναντίον των Ελλήνων!

Γράφει:

«Οι Έλληνες υπήκοοι που ζούσαν στη Μικρά Ασία δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα γιατί, όπως μου εξήγησε ο Ραχμή, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ήταν στην ουσία σύμμαχος της Τουρκίας και εμπόδιζε την Ελλάδα να μπει στον πόλεμο. Αντίθετα, οι Ραγιάδες, δηλαδή οι Έλληνες το γένος Οθωμανοί υπήκοοι της Υψηλής Πύλης, υπέφεραν τα πάνδεινα. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι πεπειραμένοι τεχνίτες, οι επιτυχημένοι έμποροι, οι σοβαροί επαγγελματίες των πόλεων, αλλά και οι προοδευτικοί αγροκτηματίες της ύπαιθρου. Ήταν αυτοί που εισήγαγαν την καλλιέργεια της περίφημης σταφίδας σουλτανίνας, που βελτίωσαν την καλλιέργεια και την επεξεργασία του καπνού, που έχτισαν σύγχρονες κατοικίες και όμορφες πολιτείες. Με μεγάλη ταχύτητα δημιουργούσαν έναν πολιτισμό που, στο απόγειο του, θα έφτανε την Ιωνία της κλασικής εποχής. Όμως, γενικός αποκλεισμός κηρύχτηκε εναντίον τους και αφίσες τοιχοκολλημένες σε τζαμιά και σχολεία καλούσαν τον μουσουλμανικό πληθυσμό να εξοντώσει τους Έλληνες.

Οι τουρκικές εφημερίδες δημοσίευαν εμπρηστικά άρθρα με τα οποία παρακινούσαν τους αναγνώστες σε διωγμούς και σφαγές. Σε μια συνεδρίαση του Προξενικού Σώματος, αποφασίστηκε να επισκεφτούμε τον Βαλή και να επιστήσουμε την προσοχή της Εξοχότητάς του στο γεγονός ότι αυτά τα άρθρα και τα κελεύσματα θα μπορούσαν να διαταράξουν την ησυχία της ειρηνικής του επαρχίας.

Έτσι, οι πρόξενοι επισκέφτηκαν τον Βαλή, με μόνη εξαίρεση τον Γερμανό εκπρόσωπο που προφασίστηκε ότι δεν μπορούσε να συμμετάσχει σε μια τέτοια κίνηση χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης του. Η αντίδραση αυτή του Γερμανού διπλωμάτη ενισχύει την άποψη ότι η Γερμανία υπήρξε συνένοχος των Τούρκων συμμάχων της στο ζήτημα των εκτοπίσεων και της εξόντωσης των χριστιανών. Πραγματικά, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η Γερμανία ενέπνευσε το μέτρο της έξωσης των Ελλήνων Οθωμανών από τη Μικρά Ασία σαν ένα από τα προκαταρκτικά μέτρα για τον πόλεμο που προετοίμαζε.

Οι άγριες απελάσεις, η τρομοκρατία, οι δολοφονίες και οι βιαιότητες εναντίον των Ραγιάδων κατά μήκος της μικρασιατικής ακτής δεν τράβηξαν στη Δύση την προσοχή που τους άρμοζε. Είχαν όμως όλα τα χαρακτηριστικά του πολεμικού μέτρου που επέβαλλε μία δήθεν «στρατιωτική ανάγκη» και δεν υπάρχει κα μία αμφιβολία ότι Τούρκοι και Γερμανοί είχαν πλήρη συνεργασία και ήταν σύμμαχοι στη διάρκεια του πολέμου. Στην έκδοση αρ. 3 της Ελληνο-αμερικανικής Εταιρείας (1918), δημοσιεύεται μια έρευνα γύρω από το θέμα αυτό. Στη μελέτη αναφέρεται ότι ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες εκδιώχτηκαν από τα σπίτια τους στη Θράκη και τη Μικρά Ασία. Σημειώνεται ακόμη ότι οι μισοί από αυτούς εξοντώθηκαν από τις απελάσεις, τις βιαιοπραγίες και την πείνα.

Τα βίαια και εμπρηστικά δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων που ανέφερα ήδη εμφανίστηκαν από τη μια μέρα στην άλλη και χωρίς καμιά αιτία. Ήταν τόσο πρόδηλα «εμπνευσμένα» από τις τουρκικές αρχές, που είναι απορίας άξιο πως και οι πιο αμαθείς Τούρκοι δεν το κατάλαβαν. Φτηνές λιθογραφίες εμφανίστηκαν ξαφνικά, τυπωμένες με τον πιο αδέξιο και πρωτόγονο τρόπο - προφανώς ντόπια παραγωγή. Παρουσίαζαν τους Έλληνες να σφάζουν τουρκόπουλα ή να ξεκοιλιάζουν εγκύους μουσουλμάνες ...

…Τόσο την εποχή αυτή όσο και κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου, οι ραγιάδες κατατάσσονταν με τη βία στον οθωμανικό στρατό, όπου τους χρησιμοποιούσαν σαν δούλους: δεν έφεραν όπλα και μοναδικός προορισμός τους ήταν να σκάβουν χαρακώματα. Πολλοί από αυτούς πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες επειδή δεν τους έδιναν ούτε τροφή, ούτε ρούχα, αλλά ούτε και στέγη.

Τα έργα ανέγερσης της Μεγάλης Τουρκικής Βιβλιοθήκης στη Σμύρνη είναι ιδιαίτερα ενδεικτικά της νοοτροπίας της φυλής. Οι εργάτες ήταν χριστιανοί, ενώ οι εργοδηγοί ήταν φυσικά Τούρκοι, οπλισμένοι με μαστίγια. Όταν μια μέρα παρατήρησα στον Γαχμή Μπέη ότι δεν υπήρχαν αρκετά βιβλία στη μητρική του γλώσσα που να δικαιολογούν την ανέγερση ενός τόσο μεγάλου κτιρίου, εκείνος απάντησε:

«Το πρώτο βήμα είναι να αποκτήσουμε το κτίριο. Όταν αποκτήσουμε το κτίριο, αναγκαστικά θα βρεθούν και τα βιβλία που θα το γεμίσουν. Αν πάλι δεν βρεθούν, τότε θα μεταφράσουμε όλα τα γερμανικά βιβλία στην τουρκική γλώσσα».

Λέλα Καραγιάννη - Η γυναίκα θρύλος

Λέλα Καραγιάννη - Η γυναίκα θρύλος

Μία γυναίκα θρύλος της αντίστασης, άξια απόγονος της Αρχαίας Σπαρτιάτισας, της Μανιάτισας, της Σουλιώτισας. Τρομερή ψυχή, ατρόμητη Ελληνίδα. Αμέσως μόλις πάτησαν οι Γερμανοί το πόδι τους στήν Αθήνα, ξεκίνησε τό έργο της. (Δέν περίμενε σάν την Αριστερά τίς εντολές του Στάλιν ή του Δημητρώφ...., καί θέλουν να μονοπωλήσουν τήν αντίσταση, τρομάρα τους οι ψευτοδημοκράτες καί οι ψευτοαγωνιστές). Τό Μάη του '41, απέναντι από τό σπίτι της τρέκλιζε ένας νέος. Αμέσως κατάλαβε. Ηταν Αυστραλός στρατιώτης πληγωμένος, ο Τζών Ουίλσων, πού καιγόταν από τόν πυρετό. Τόν μάζεψε, τόν τάϊσε, τόν γιάτρεψε. Θά ακολουθούσαν εκατοντάδες Βρετανοί πού θά τούς έκρυβε καί θά τούς φυγάδευε στή Μέση Ανατολή. (Είδαμε αργότερα, στήν Κύπρο καί στή Βόρειο Ηπειρο, πως θά ξεπλήρωναν τα χρέη τους αυτά, οι βρωμοάγγλοι). Τήν οργάνωσή της την ονόμασε "Μπουμπουλίνα", αφού ήταν απόγονος της ατρόμητης καπετάνισας του '21. Η Λέλα, αν καί νοικοκυρά καί μητέρα επτά παιδιών, οργάνωσε πολύπλοκο δίκτυο κατασκοπίας πού λειτούργησε αλάνθαστα γιά τρία χρόνια. Είχε πλήθος από διαφορετικούς κρυψώνες, πλήθος από πληροφοριοδότες, στρατολόγησε ακόμα καί Γερμανούς καί Ιταλούς στρατιωτικούς, καί μετέδιδε μέ ασύρματο υπερπολύτιμες πληροφορίες στούς Συμμάχους. Οι Αγγλοι, όταν δέχονταν σήμα από τήν "Μπουμπουλίνα", ήξεραν ότι είναι πέρα ως πέρα αξιόπιστο. Μεταμφιεζόταν σέ καλόγρια, σέ νοσοκόμα, σέ ζητιάνα γιά νά προσεγγίζει τίς πηγές της.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΥΒΡΙΣ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΥΒΡΙΣ

31^η Μαρτίου 2010

XΡΗΣΤΟΥ  Α.  ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

Ἡ συντελουμένη κατὰ τὶς ἡμέρες μας σὲ πολλὲς χῶρες ἀπαξίωσις τῆς Πατρίδος μας μὲ ἀφορμὴ τὴν σοβαρὴ δημοσιονομικὴ κρίσι, ποὺ διατρέχουμε, ἔλαβε σποραδικῶς διαστάσεις νοσηρῶν ἀκατονομά-στων ὕβρεων, μὲ πρωταγωνιστὴ τῆς ἀθλιότητος τὸ γερμανικὸ περιοδικὸ FOCUS σὲ τεύχη του τῆς 22ας Φεβρουαρίου 2010 καὶ μεταγενέστερα..

Οἱ ὕβρεις εἰδικώτερα τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ χρειάζονται βεβαίως πρωτίστως ψυχιατρικὴ ἐξήγησι, ἐξ αἰτίας τοῦ παραλογισμοῦ, ποὺ τὶς διατρέχει. Ἐδόθησαν στὶς ὕβρεις ἀπὸ πολλὲς πλευρές, ἐπισήμων ἀλλὰ καὶ ἄλλων σημαντικῶν προσώπων τῆς δημοσίας μας ζωῆς, ἀπαντήσεις μὲ ἀναφορὲς ἀκόμη καὶ στὴν κατὰ τὴν κατοχὴ τῆς χώρας μας συμπεριφορὰ τῶν Γερμανῶν, μὲ τὴν λεηλασία τοῦ θησαυροφυλακείου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἀπομύζησι τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὡς καὶ τὶς ἀκόμη ἀνεξόφλητες πολεμικὲς ἐπανορθώσεις, καὶ βεβαίως τὶς τεράστιες ὑλικὲς καταστροφὲς καὶ τὶς δολοφονίες δεκάδων χιλιάδων Ἑλλήνων πολιτῶν.

Εἰς τὰ ὅσα σωστὰ ἐλέχθησαν, ἀνάγκη νὰ προστεθῇ μιὰ περισσότερον οὐσιαστική, ἐνδελεχὴς ἀνασκευὴ καὶ βεβαίως ἐξήγησι τῶν γερμανικῶν ἀνοησιῶν μὲ τὴν ἐπιβαλλομένη πάντοτε σοβαρότητα τοῦ θέματος ἐξ αἰτίας τῶν σημερινῶν ὁμαλῶν διακρατικῶν μας σχέσεων μὲ τὴν Ὁμοσπονδιακὴ Δημοκρατία τῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία μάλιστα ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς πρωτεύοντες ἑταίρους μας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι καὶ τὴν Εὐρωζώνη. Καὶ ἡ μὲν ἀνασκευὴ αὐτὴ ἀναγκαίως θὰ περιλάβῃ καὶ ὡρισμένα ἀναμφισβήτητα στοιχεῖα τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος, διότι μόνον μὲ αὐτὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξηγηθοῦν στὴν ἐντέλεια οἱ ψυχικοὶ συντελεσταὶ τῆς ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας καταφορᾶς  καὶ νὰ ἀποστομωθοῦν ἀποτελεσματικὰ οἱ γερμανικὲς ὕβρεις.  Ἄλλωστε, ὅπως στὸ φυτικὸ βασίλειο οἱ ρίζες καθορίζουν τὴν βιωσιμότητα, εὐρωστία καὶ ποιότητα φυτῶν καὶ δένδρων, ἢ στὸ ζωϊκὸ βασίλειο  οἱ πρόγονοι προοιωνίζουν τὴν ποιότητα καὶ ἐξέλιξι τοῦ εἴδους, ἔτσι καὶ στὶς ἀνθρώπινες κοινωνίες ἡ γνῶσις τοῦ παρελθόντος εἶναι, γιὰ κάθε σκεπτόμενο, νουνεχῆ, ὑπεύθυνο πολίτην καὶ ἰσοσθενῶς ἐθνικὴν κοινότητα, ἀπαραίτητη, διότι εἶναι γνῶσις τοῦ παρόντος, ἀφοῦ τὸ παρελθὸν ἀποτελεῖ τὸ σπέρμα καὶ τὶς ἀπαρχές του. Ἡ δὲ ἐξήγησις τῶν ὕβρεων καὶ τὰ αἴτια αὐτῶν θὰ ἀναζητηθῇ ἐπὶ τῆς διεθνοῦς σκηνῆς, εἰς τὸ πλαίσιον ὄχι μόνον διακρατικῶν ἀντιθέσεων, ἀλλὰ καὶ παγκοσμίων ζυμώσεων καὶ ἐνεργημάτων ἐπιζητουμένης νέας συγκροτήσεως τῆς διεθνοῦς κοινωνίας.

Γερμανικές εκτελέσεις και Ολοκαυτώματα

Γερμανικές εκτελέσεις και Ολοκαυτώματα

Γερμανικές δυνάμεις Κατοχής στην Ελλάδα και Εκτελέσεις

Η Κατοχή αποτελεί μια οπό τις πιο συγκλονιστικές περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Ο λαός μας, εξαντλημένος από την πολεμική εποποιία του 1940, υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει πολλαπλές περιπέτειες και κακουχίες. Την εισβολή των κατακτητών, το πρόβλημα της επιβίωσης, την οδυνηρή περιπέτεια της πείνας, εκτελέσεις, βασανιστήρια και καταστροφές.

17 Οκτώβρη 1941 : οι Γερμανοί κύκλωσαν τα χωριά Ανω και Κάτω Κερδύλλια  της επαρχίας Νιγρίτας του Νομού Σερρών και εκτέλεσαν 222 άρρενες κατοίκους από 15 έως 60 χρόνων.

Ξημερώματα της 23-10-1941: το Μεσόβουνο του Νομού Κοζάνης περικυκλώνεται από 40 αυτοκίνητα με άνδρες της Βέρμαχτ (Γερμανικός Στρατός). Οι Γερμανοί στρατιώτες συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους, διαχωρίζουν τους άντρες ηλικίας 16-69 χρόνων και δίνουν στα γυναικόπαιδα 2ωρη διορία να συγκεντρώσουν «όσα κινητά πράγματα δυνηθώσι».

Ακολουθεί η εκτέλεση, «ομαδικώς και δι' αυτομάτων όπλων», όλων των συλληφθέντων αντρών του χωριού. Η αναφορά του νομάρχη κάνει λόγο για 135 εκτελεσθέντες, ενώ αυτή της γερμανικής διοίκησης για 142.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

22 Απριλίου 2013

Γράφει ο Σαράντος Ι. Καργάκος

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν –αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

Ο Δάσκαλος της Οργισμένης Ελλάδας

Ο Δάσκαλος της Οργισμένης Ελλάδας

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος, Κιλκίς

Γράφω με οργή, γιατί «οι μη οργιζόμενοι εφ' οις δει ηλίθιοι δοκούντες είναι», όσοι δεν οργίζονται γι'αυτά που πρέπει είναι ηλίθιοι, ορίζει ο Αριστοτέλης.

Τι είδαμε τις προάλλες στο Τ.V.

Έναν αξιολύπητο πρωθυπουργό της Ελλάδας, με ύφος ψοφοειδές και βλέμμα δουλόφρονος, να επιδίδεται σε δακρύβρεχτες καημενολογίες ...;

Και δίπλα του την υπερφίαλη νεοναζίστρια Μέρκελ, να μην μπορεί να συγκρατήσει την σιχασιά της για τους φυλετικώς υποδεέστερους πτωχοζήτουλες των Βαλκανίων.

Ποιές χώρες σήμερα ποδοπατούνται, λεηλατούνται και διώκονται; Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ιρλανδία.

Η Ισπανία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού ο Φράνκο είχε χρησιμοποιήσει τα γερμανικά «στούκας», για να καταστρέψει την «Γκουέρνικα» και τους μαχητές της ελευθερίας, παρέμεινε ευνοϊκώς ουδέτερη. Η Πορτογαλία το ίδιο. Η Ιταλία μέχρι ενός σημείου ήταν συνοδοιπόρος. Η Ιρλανδία δεν γνώρισε την Κατοχή των κτηνανθρώπων.

Εμείς όμως ...;

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

Ανώνυμος19 Μαρτίου 2013 - 7:20 μ.μ.

Πόσες από τις Ευρωπαϊκές χώρες ήξεραν ότι η οικονομία μιας χώρας που δεν παράγει τίποτα, εκτός από χαλούμι και σεφταλιές, κινείται με μαύρο χρήμα; Όλες. Πόσες Ευρωπαϊκές χώρες γνωρίζουν ότι οι οικονομίες κάποιων χωρών, όπως η Ελβετία και το Λουξεμβούργο κινούνται με μαύρο χρήμα; Όλες. Το Λουξεμβούργο δεν παράγει τίποτα απολύτως και μη μου πει κανείς ότι η οικονομία της Ελβετίας κινείται μόνο με τις σοκολάτες και τα ρολόγια. Όλοι ξέρουν ότι τρείς χώρες στην Ευρώπη βασίζουν την οικονομία τους αποκλειστικά στο μαύρο χρήμα. Η Ελβετία το Λουξεμβούργο και η Κύπρος. Επίσης ένα νησί που το γνωρίζουν λίγοι και ανήκει στην Αγγλία, το Τζέρσεϊ, έχει τις περισσότερες τράπεζες και οφ σορ εταιρίες στην Ευρώπη. Επίσης η Λετονία, που ελέγχεται από την Γερμανία, ανακοίνωσε ότι δεν θα κάνει κανένα έλεγχο για ποσά μέχρι 500 χιλ. ευρώ.

Η Γερμανία έκανε ένα μεγάλο σφάλμα, χτύπησε την Ρωσία και εμμέσως την Αγγλία η οποία έχει ακόμα συμφέροντα στην Κύπρο. Θέλησε με εκβιασμό να συμμετέχει, εκβιάζοντας, στα κέρδη από το φυσικό αέριο. Επίσης η παρουσία της Ρωσίας στην Κύπρο την διασφαλίζει στην συμμετοχή της σε ένα μέρος των κερδών από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Ο μεγαλοϊδεατισμός της Γερμανίας τη έσπρωξε σ' αυτήν την άστοχη ενέργεια στο να ελέγξει με εκβιασμούς όλες τις οικονομίες της Ευρώπης. Η στενοκεφαλιά της για απόλυτη κυριαρχία την έκανε να μη βλέπει ότι μετά τη διάλυση της Ευρωπαϊκής ένωση και του Ευρώ θα είναι η τελευταία που θα πληρώσει πολύ ακριβά την αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική της.

Η μικρή Κύπρος μπορεί να αποτελέση την κερκόπορτα της Γερμανίας και το τέλος της πολιτικής της. Όταν θα καταργηθεί το ευρώ η Γερμανία ή θα το διατηρήσει ή θα επιστρέψει σε ένα ισχυρό μάρκο που σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα θα καταστρέψει τις εξαγωγές της και θα την οδηγήσει σε μια βαθειά ύφεση και σε μια ανεξέλεκτη ανεργία. Η Γερμανία πλήρωσε πολύ ακριβά του δύο πολέμους που προκάλεσε και θα πληρώσει ακόμα μια φορά την εκδικητική της μανία για τις προηγούμενες της ήττες. Το κακό είναι ότι στον λάκκο που θα πέσει έχει παρασύρει και ολόκληρη την Ευρώπη. Μια επανεκλογή της Μέρκελ θα είναι η απόλυτη καταστροφή και η άνοδος όχι μόνο των αντιευρωπαϊστών αλλά και των ακροδεξιών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μετά τις Γερμανικές εκλογές έρχονται οι Ευρωεκλογές και εκεί η ήττα της θα είναι τεράστια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαλυθεί απλά λοίπουν οι υπογραφές και για την επίσημη διάλυση. Όνειρο ήταν και πέρασε.