Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑ (1918 - 1922) - ΜΙΧΑΗΛ ΡΟΔΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑ (1918 - 1922) - ΜΙΧΑΗΛ ΡΟΔΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑ (1918 -1922) - ΜΙΧΑΗΛ ΡΟΔΑ.pdf

scribd.com

Δεύτερη γενοκτονία: Προ μιας τεράστιας ιστορικής και στρατηγικής σημασίας ήττας ο Ελληνισμός

Δεύτερη γενοκτονία: Προ μιας τεράστιας ιστορικής και στρατηγικής σημασίας ήττας ο Ελληνισμός

16/12/13

Του Σάββα Καλεντερίδη

........... Τα απομεινάρια του Ελληνισμού της Ανατολής στην Ελλάδα, το 1924. Τώρα, με αφορμή το αντιρατσιστικό, επιχειρείται μια δεύτερη γενοκτονία, με εξ ίσου τραγικές συνέπειες για τον Ελληνισμό!

Σχετικό άρθρο: Ποιός είναι πιο βάρβαρος και πιο επικίνδυνος, ο Ναζισμός ή ο Κεμαλισμός κύριε Νταβούτογλου και κύριε Αθανασίου;

Στο άρθρο μας της Παρασκευής, αναφερθήκαμε στο ιστορικό και θεωρητικό υπόβαθρο του ναζισμού και του κεμαλισμού, δυο εννοιών που αν και έχουν τεράστιες ομοιότητες, έτυχαν και, δυστυχώς, τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης από τη διεθνή κοινότητα και δυστυχώς από τη χώρα μας.

Αυτή η διάκριση, είχε ως αποτέλεσμα από τη μια πλευρά ο ναζισμός να έχει εξοβελιστεί και να διώκεται παντού και πανταχόθεν, ενώ ο κεμαλισμός, ως αποτέλεσμα εργωδών και λυσσαλέων προσπαθειών της Τουρκίας και άλλων παραγόντων, τείνει να αγιοποιηθεί. Μια επίπεδη και ίσως ισοπεδωτική προσέγγιση μας επιτρέπει να πούμε ότι εάν ανάμεσα στους γενοκτονημένους λαούς της Μικράς Ασίας ήταν και οι Εβραίοι, σήμερα ο κεμαλισμός θα είχε ακριβώς την ίδια τύχη με τον ναζισμό.

Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, ήτοι των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.

Παρ’ ό,τι όλοι θύματα της ίδιας πολιτικής, η περίπτωση των Αρμενίων και εν μέρει των Ασσυρίων είναι διαφορετική. Οι περιουσίες τους «δημεύτηκαν» από το τουρκικό κράτος, το οποίο, σε περίπτωση αποδοχής του εγκλήματος, είναι υποχρεωμένο να τις αποδώσει στους δικαιούχους απογόνους και στην αρμενική εκκλησία. Και μιλάμε για περιουσίες, η αξία των οποίων είναι ανυπολόγιστη και ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ εξυπακούεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά ζητήματα, πολιτικής και γεωπολιτικής υφής.

Για τους Έλληνες δεν ισχύει το ίδιο, γιατί η Ανταλλαγή των Πληθυσμών, που αποφασίστηκε στα πλαίσια της Συνθήκης της Λοζάνης, λειτούργησε περίπου ως πλυντήριο στα εγκλήματα των Τούρκων, αφού συμπεριελάμβανε και ανταλλαγή περιουσιών. Μια πονεμένη ιστορία, που έκλεισε με εγκληματικό τρόπο εις βάρος της Ελλάδος και των δικαιούχων προσφύγων, με την επαίσχυντη Συμφωνία της Άγκυρας, του 1930.

Με άλλα λόγια, όσον αφορά το υλικό μέρος, η ελληνική πλευρά δύσκολα θα μπορέσει να απαιτήσει αποζημιώσεις, με εξαίρεση του Έλληνες του Πόντου αλλά και της λοιπής Μικράς Ασίας, που είχαν καταφύγει στη Ρωσία και σε άλλες χώρες, και κατείχαν ρωσικά ή ξένα διαβατήρια, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λοζάνης. Για τις περιουσίες των ανθρώπων αυτών, δεν είχαν δικαίωμα να αποφασίσουν η Ελλάδα και η Τουρκία, και οι απόγονοί τους δικαιούνται λογικά να απαιτήσουν αποζημιώσεις.

Έχουμε εξηγήσει τους λόγους που ο κεμαλισμός δεν εξοβελίστηκε διεθνώς. Ένας από αυτούς είναι το γεγονός ότι Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες, είμαστε αριθμητικά μικρά έθνη, χωρίς σοβαρή επιρροή στο διεθνές σύστημα.

Πάντως, παρ’ ό,τι μικρό έθνος και χωρίς δικό τους κράτος, οι Αρμένιοι, με σκληρούς αγώνες κατάφεραν σταδιακά να πείσουν τη διεθνή κοινότητα, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων από είκοσι τρεις χώρες μέχρι σήμερα, ενώ επίκειται αναγνώριση και από μια σειρά από άλλες, το 1915, που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την τέλεση της πρώτης γενοκτονίας του 20ού αιώνα.

Το δρόμο που άνοιξαν με πολύ κόπο και θυσίες οι Αρμένιοι, τον ακολούθησαν και οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ευαισθητοποιώντας την ελληνική κοινή γνώμη και τον πολιτικό κόσμο, ο οποίος, ξεπλένοντας μια εθνική ντροπή δεκαετιών, αναγνώρισε τις Γενοκτονίες Αρμενίων και Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ψηφίζοντας ανάλογους νόμους του 1996, 1994 και 1998.

Πέρα από τις αναγνωρίσεις, όμως, δεν φαίνεται να υπήρχε μια στρατηγική του Ελληνισμού, για την διεθνοποίηση της γενοκτονίας και μέσα από τη συνεργασία με Αρμενίους-Ασσυρίους τη δημιουργία ενός κλοιού, που θα έσφιγγε σταδιακά γύρω από την Τουρκία και θα υποχρέωνε τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει ασφυκτική πίεση στην Άγκυρα, για να αναγνωρίσει τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Σημειωτέον, αν είχε επιτευχθεί αυτό, θα είχε εξαλειφθεί εντελώς κάθε απειλή εξ Ανατολών για τη χώρα μας και θα άνοιγε ο δρόμος για πλήρη εξομάλυνση των Ε-Τ σχέσεων, αφού μια Τουρκία που θα αναγνώριζε τις γενοκτονίες και θα αποκήρυσσε τον κεμαλισμό, θα ήταν πλέον ένας φυσιολογικός γείτονας χωρίς διεκδικήσεις!

Με άλλα λόγια, το ζήτημα της Γενοκτονίας, είναι και ένα σοβαρότατο ζήτημα εθνικής άμυνας και προάσπισης της ειρήνης και μάλιστα χωρίς εξοπλιστικά και τις γνωστές ...μίζες, που έχουν διαφθείρει το πολιτικό μας σύστημα.

Τις επόμενες ημέρες θα συζητηθεί κατ’ άρθρο το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, για το οποίο ο κ. Αθανασίου, στις 6-6-2013, έλεγε: «...Δεν περνάει από τη Βουλή το "αντιρατσιστικό" αν δεν μπει με σαφήνεια όρος συμπερίληψης στα εγκλήματα πολέμου τα οποία θα κολάζονται ποινικά, σε περίπτωση άρνησης και των "γενοκτονιών αναγνωρισμένων από την ελληνική Βουλή", δηλαδή της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Ελλήνων της Μ. Ασίας και του εν γένει ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής».

Τώρα πληροφορούμεθα ότι κατόπιν πιέσεων του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, η δέσμευση αυτή πάει περίπατο, μαζί με την ειρήνη και τα μείζονος σημασίας εθνικά και γεωπολιτικά μας συμφέροντα.

Η κυβέρνηση, μαζί με την ένοχη στήριξη της αντιπολίτευσης, οδηγούν την πατρίδα μας σε μια ταπεινωτική ήττα, που μετατρέπει την Ελλάδα σε φινλανδοποιημένη χώρα, ενώ θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή, αφού δημιουργεί συνθήκες για συνέχιση και αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας. Ας ελπίσουμε ότι έστω και την τελευταία στιγμή θα επικρατήσει η σωφροσύνη και όχι ο κεμαλισμός, για να μην διαπραχθεί για δεύτερη φορά η γενοκτονία, με τα δικά μας χέρια αυτή τη φορά!

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

scribd

Έπρεπε να πάει ο Ελληνικός Στρατός στη Σμύρνη;

Έπρεπε να πάει ο Ελληνικός Στρατός στη Σμύρνη;

27/8/13

Το αν έπρεπε να έχει αποβιβάσει στρατεύματα η Ελλάδα στη Σμύρνη το 1919 είναι μία από τις μεγάλες συζητήσεις που γίνονται για τη Μικρασιατική Εκστρατεία και τη καταστροφή που την ακολούθησε. Η οικονομική ευμάρεια των Ελλήνων της περιοχής, λένε όσοι αντιτίθενται, θα ήταν αρκετή για να “ελεγχθεί” η κατάσταση.

Με την “ασφάλεια” 91 χρόνων που μεσολάβησαν, πολλά μπορούμε να πούμε και να υποστηρίξουμε, αδικώντας αυτούς που αποφάσισαν την αποβίβαση. Το αίσθημα του λαού και στην Ελλάδα και στη Σμύρνη ήταν τότε σαφώς υπέρ της αποστολής των στρατευμάτων. Όχι τυχαία όπως περιγράφει στα γραπτά του ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη Τ.Χόρτον. Οι Έλληνες είχαν τεράστια θέματα να αντιμετωπίσουν στην Ιωνία.

Τα λάθη που οδήγησαν στη τραγωδία ξεκίνησαν όταν οι Έλληνες πολιτικοί υπέκυψαν στη διαχρονική τους αδυναμία: να λένε ''όχι'' στις ξένες μεγάλες δυνάμεις, που οδήγησαν τον ελληνικό στρατό σε επιχείρηση αυτοκτονίας.

Τι επικρατούσε στη Σμύρνη πριν από την αποβίβαση του Ελληνικού στρατού; Ποια ήταν η κατάσταση μέσα στην οποία ζούσαν οι Έλληνες; Ο Τ. Χόρτον μετατέθηκε στη Σμύρνη ως πρόξενος των ΗΠΑ το 1911 και έχει σαφή άποψη και για ένα θέμα που έχει ενδιαφέρον. Το ρόλο της Γερμανίας εναντίον των Ελλήνων!

Γράφει:

«Οι Έλληνες υπήκοοι που ζούσαν στη Μικρά Ασία δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα γιατί, όπως μου εξήγησε ο Ραχμή, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ήταν στην ουσία σύμμαχος της Τουρκίας και εμπόδιζε την Ελλάδα να μπει στον πόλεμο. Αντίθετα, οι Ραγιάδες, δηλαδή οι Έλληνες το γένος Οθωμανοί υπήκοοι της Υψηλής Πύλης, υπέφεραν τα πάνδεινα. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι πεπειραμένοι τεχνίτες, οι επιτυχημένοι έμποροι, οι σοβαροί επαγγελματίες των πόλεων, αλλά και οι προοδευτικοί αγροκτηματίες της ύπαιθρου. Ήταν αυτοί που εισήγαγαν την καλλιέργεια της περίφημης σταφίδας σουλτανίνας, που βελτίωσαν την καλλιέργεια και την επεξεργασία του καπνού, που έχτισαν σύγχρονες κατοικίες και όμορφες πολιτείες. Με μεγάλη ταχύτητα δημιουργούσαν έναν πολιτισμό που, στο απόγειο του, θα έφτανε την Ιωνία της κλασικής εποχής. Όμως, γενικός αποκλεισμός κηρύχτηκε εναντίον τους και αφίσες τοιχοκολλημένες σε τζαμιά και σχολεία καλούσαν τον μουσουλμανικό πληθυσμό να εξοντώσει τους Έλληνες.

Οι τουρκικές εφημερίδες δημοσίευαν εμπρηστικά άρθρα με τα οποία παρακινούσαν τους αναγνώστες σε διωγμούς και σφαγές. Σε μια συνεδρίαση του Προξενικού Σώματος, αποφασίστηκε να επισκεφτούμε τον Βαλή και να επιστήσουμε την προσοχή της Εξοχότητάς του στο γεγονός ότι αυτά τα άρθρα και τα κελεύσματα θα μπορούσαν να διαταράξουν την ησυχία της ειρηνικής του επαρχίας.

Έτσι, οι πρόξενοι επισκέφτηκαν τον Βαλή, με μόνη εξαίρεση τον Γερμανό εκπρόσωπο που προφασίστηκε ότι δεν μπορούσε να συμμετάσχει σε μια τέτοια κίνηση χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης του. Η αντίδραση αυτή του Γερμανού διπλωμάτη ενισχύει την άποψη ότι η Γερμανία υπήρξε συνένοχος των Τούρκων συμμάχων της στο ζήτημα των εκτοπίσεων και της εξόντωσης των χριστιανών. Πραγματικά, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η Γερμανία ενέπνευσε το μέτρο της έξωσης των Ελλήνων Οθωμανών από τη Μικρά Ασία σαν ένα από τα προκαταρκτικά μέτρα για τον πόλεμο που προετοίμαζε.

Οι άγριες απελάσεις, η τρομοκρατία, οι δολοφονίες και οι βιαιότητες εναντίον των Ραγιάδων κατά μήκος της μικρασιατικής ακτής δεν τράβηξαν στη Δύση την προσοχή που τους άρμοζε. Είχαν όμως όλα τα χαρακτηριστικά του πολεμικού μέτρου που επέβαλλε μία δήθεν «στρατιωτική ανάγκη» και δεν υπάρχει κα μία αμφιβολία ότι Τούρκοι και Γερμανοί είχαν πλήρη συνεργασία και ήταν σύμμαχοι στη διάρκεια του πολέμου. Στην έκδοση αρ. 3 της Ελληνο-αμερικανικής Εταιρείας (1918), δημοσιεύεται μια έρευνα γύρω από το θέμα αυτό. Στη μελέτη αναφέρεται ότι ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες εκδιώχτηκαν από τα σπίτια τους στη Θράκη και τη Μικρά Ασία. Σημειώνεται ακόμη ότι οι μισοί από αυτούς εξοντώθηκαν από τις απελάσεις, τις βιαιοπραγίες και την πείνα.

Τα βίαια και εμπρηστικά δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων που ανέφερα ήδη εμφανίστηκαν από τη μια μέρα στην άλλη και χωρίς καμιά αιτία. Ήταν τόσο πρόδηλα «εμπνευσμένα» από τις τουρκικές αρχές, που είναι απορίας άξιο πως και οι πιο αμαθείς Τούρκοι δεν το κατάλαβαν. Φτηνές λιθογραφίες εμφανίστηκαν ξαφνικά, τυπωμένες με τον πιο αδέξιο και πρωτόγονο τρόπο - προφανώς ντόπια παραγωγή. Παρουσίαζαν τους Έλληνες να σφάζουν τουρκόπουλα ή να ξεκοιλιάζουν εγκύους μουσουλμάνες ...

…Τόσο την εποχή αυτή όσο και κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου, οι ραγιάδες κατατάσσονταν με τη βία στον οθωμανικό στρατό, όπου τους χρησιμοποιούσαν σαν δούλους: δεν έφεραν όπλα και μοναδικός προορισμός τους ήταν να σκάβουν χαρακώματα. Πολλοί από αυτούς πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες επειδή δεν τους έδιναν ούτε τροφή, ούτε ρούχα, αλλά ούτε και στέγη.

Τα έργα ανέγερσης της Μεγάλης Τουρκικής Βιβλιοθήκης στη Σμύρνη είναι ιδιαίτερα ενδεικτικά της νοοτροπίας της φυλής. Οι εργάτες ήταν χριστιανοί, ενώ οι εργοδηγοί ήταν φυσικά Τούρκοι, οπλισμένοι με μαστίγια. Όταν μια μέρα παρατήρησα στον Γαχμή Μπέη ότι δεν υπήρχαν αρκετά βιβλία στη μητρική του γλώσσα που να δικαιολογούν την ανέγερση ενός τόσο μεγάλου κτιρίου, εκείνος απάντησε:

«Το πρώτο βήμα είναι να αποκτήσουμε το κτίριο. Όταν αποκτήσουμε το κτίριο, αναγκαστικά θα βρεθούν και τα βιβλία που θα το γεμίσουν. Αν πάλι δεν βρεθούν, τότε θα μεταφράσουμε όλα τα γερμανικά βιβλία στην τουρκική γλώσσα».

Μικρασία - Παρελθόν και παρόν

Μικρασία - Παρελθόν και παρόν

10 Μάρτιος, 2005

του Χρηστάκου Δόλοπα, στο περιοδικό «Ενδοχώρα»

«Αοιλί εμάς και βάι εμάς

επάρθεν η Ρωμανία

μοιριλογούν τα εγκλησιάς

και κλαίγνε τα μοναστήρια»

(Ποντιακός Θρήνος)

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως (1453), σειρά είχε η πρωτεύουσα των Κομνηνών, η Τραπεζούντα (1461). Ο Ελληνισμός όμως επέζησε, παρά την πίεση, τη βία, τη δουλεία και τους εξισλαμισμούς. Οι τέσσερις αιώνες υποταγής στους Οθωμανούς κατακτητές, δεν ήσαν αρκετοί να σβήσουν την ελληνική παρουσία. Το 1922-1924 ήλθε η ώρα του τελικού ξεριζωμού.

Ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός, που έδωσε τιτάνιους αγώνες ενάντια στον ισλαμισμό, προσπαθώντας να επιβιώσει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς. Οι Έλληνες (μόνον όμως οι Χριστιανοί) εγκαταλείπουν τον τόπο, όπου η ιστορία μας θυμίζει δόξες, μεγαλείο, αγώνες, θυσίες. Το ελληνικό φεύγει και στη θέση του ανατέλλει μια καινούργια εθνότητα, η Τουρκική, που μέχρι τις μέρες μας, βασισμένη στην παντουρκική-παντουρανική ιδεολογία, προσπαθεί να δημιουργήσει ομογενοποιημένο λαό, εμφυτεύοντας κοινή εθνική καταγωγή στην πανσπερμία των 47 εθνικών μειονοτήτων, που αποτελούν τον τουρκικό λαό (1).

Στην Τουρκία σήμερα, δεν υπάρχει κοινή εθνική συνοχή, παρά τις γενοκτονίες (Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι) και παρά την επικράτηση του μουσουλμανισμού. Οι δεκάδες μειονότητες θεωρούν τους Τούρκους εχθρούς και κατακτητές. Και ενώ ο μουσουλμανισμός λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος, υπάρχουν αγεφύρωτες οι δογματικές διαφορές μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, ενώ οι αιρέσεις των Γιουρούκων, Μπαντιέ, Δερβίσηδων (Μπεκτασήδων, Μαβλεβήδων) και Γεζιτών, είναι υπό διωγμόν. Παρά τις γενοκτονίες, τους βίαιους εξισλαμισμούς και τις πολιτισμικές γενοκτονίες, οι μικρές εθνικές μειονότητες διατηρούν τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμά τους, τιμούν τις αρχαίες παραδόσεις που μεταδίδουν από γενιά σε γενιά, ενώ με τη λαϊκή παράδοση διατηρούν τους δικούς τους χορούς και τη δική τους μουσική, μεταγλωττίζοντας μόνο τους στίχους.

Ως σήμα κατατεθέν, λειτουργεί και η αντίσταση του κουρδικού λαού, που αγωνίζεται διεκδικώντας την πολυπόθητη ελευθερία του, ενώ οι Τούρκοι ιθύνοντες (πολιτικοί, στρατιωτικοί και ιστορικοί) τους ονομάζουν «ορεσίβιους Τούρκους», προσπαθώντας και να τους εξαφανίσουν ως έθνος. Η πολιτική της γενοκτονίας, ενώ αποδείχθηκε αρκετά αποτελεσματική, δεν έλυσε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το τουρκικό κράτος. Αυτό μας το θυμίζει ο Ντεμιρέλ (1991), που τόνιζε: «Η παραχώρηση δικαιωμάτων στους Κούρδους θα αποτελέσει την απαρχή της διαλύσεως της Τουρκίας, που έχει 27 εθνότητες». Είναι κοινό μυστικό στην Τουρκία, πως η μέρα που θα διαλυθεί σαν κράτος πλησιάζει. Εδώ και χρόνια, οι κάτοικοι της Τουρκίας αστειευόμενοι λένε, ότι στην Τουρκία κατοικούν εβδομήντα πέντε και μισή (75,5) εθνότητες και αρχίζουν να τις αριθμούν. Εάν τους ρωτήσεις ποια είναι η μισή εθνότητα, χαμογελώντας θα σου απαντήσουν: «μα, η τουρκική».

Σεπτέμβρης του ’55: Τι χάθηκε στην Κωνσταντινούπολη;

Σεπτέμβρης του ’55: Τι χάθηκε στην Κωνσταντινούπολη;

Το τελικό χτύπημα στόν Ελληνισμό της Μικρασίας 

11 Σεπτέμβριος 2008

Του Βλαση Αγτζιδη*

«Οι Ρωμιοί που εγκατέλειψαν τα τελευταία πενήντα χρόνια την Ιστανμπούλ εξαιτίας των λαθών των τουρκικών και των ελληνικών κυβερνήσεων που, από τότε που η Ελλάδα και η Τουρκία έγιναν εθνικά κράτη, συμπεριφέρονταν στις μειονότητές τους σαν να ήταν όμηροι, είναι περισσότεροι από κείνους που την εγκατέλειψαν στα πενήντα χρόνια μετά το 1453» - Ορχάν Παμούκ

Η νύχτα μεταξύ της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955, δικαίως ονομάστηκε «τουρκική Νύχτα των Κρυστάλλων», παραπέμποντας στα πογκρόμ των Ναζί κατά των Εβραίων. Τούρκοι παρακρατικοί, οργανωμένοι από το Βαθύ Κράτος, προκάλεσαν βίαια επεισόδια κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και εκκλησίες.

Αφορμή έδωσε μια βομβιστική επίθεση στο πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, που αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι ήταν σκηνοθετημένη από την τουρκική κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι το σπίτι αυτό, όπου υποτίθεται ότι είχε γεννηθεί ο Μουσταφά Κεμάλ πασά, το είχε δωρίσει το 1938 ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς στο τουρκικό κράτος και είχε μετονομάσει την οδό Αποστόλου Παύλου σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ.

Τα «Σεπτεμβριανά» σηματοδότησαν την αρχή ενός ξεριζωμού για τον Ελληνισμό της Πόλης, παρόμοιο με αυτόν των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922.

Ο διωγμός του Ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου (1923-1990)

Ο διωγμός του Ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου (1923-1990)

Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών της ελληνορθόδοξης μειονότητας των νήσων Ίμβρου και Τενέδου




Το 1923 ο πληθυσμός της Ίμβρου ήταν 10.000 κάτοικοι, οι οποίοι κατά 100% ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες, ενώ η Τένεδος , αριθμούσε 2.500 κατοικους, οι οποιοι κατα τα δύο τρίτα ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες.

Με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 παραχωρήθηκε στους ελληνορθόδοξους Ιμβρίους και Τενέδιους ειδικό καθεστώς τοπικής αυτοδιοικήσεως που προέβλεπε:

α) Ειδική διοικητική οργάνωση αποτελούμενη από 'Ελληνες και παρέχουσα όλες τις εγγυήσεις στον ιθαγενή ελληνορθόδοξο πληθυσμό (μη μουσουλμάνους), σε ό, τι αφορά την άσκηση της τοπικής διοικήσεως και την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων επί της ζωής και ελευθερίας του προσώπου και επί της περιουσίας.

β) Σώμα αστυνομίας προς εξασφάλιση της δημόσιας τάξεως στρατολογούμενο μεταξύ του ιθαγενούς ελληνορθόδοξου πληθυσμού, με την φροντίδα της προβλεφθείσης τοπικής διοικήσεως, υπό τις διαταγές της οποίας θα διατελούσε. Παράλληλα, είχαν εφαρμογή και ως προς τους Ιμβρίους και Τενεδίους τα άρθρα 37 έως 44 της συνθήκης της Λωζάνης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία.

Παρά τα συμφωνηθέντα όμως, αμέσως, μετά το 1923 οι τουρκικες αρχες με αντιμειονοτικά μέτρα προβαίνουν σε συνεχεις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών των ορθόδοξων Ελλήνων της Ίμβρου και Τενέδου.

Η επίθεση της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα άρχισε...

Η επίθεση της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα άρχισε...

Ιουνίου 28, 2013

Πως επιδιώκει η Άγκυρα να μεταφέρει το "μοντέλο Θράκη"

Τουρκική διείσδυση σε Ρόδο - Κω

Με ψεύδη και παραποίηση της πραγματικότητας και των διεθνών συνθηκών μια ομάδα μουσουλμάνων της Ρόδου επιδιώκει και πάλι να δημιουργήσει θέμα δήθεν ...τουρκικής μειονότητας στα Δωδεκάνησα κατ' επιταγήν κύκλων της Αγκυρας που προωθούν συγκεκριμένη προπαγάνδα με παρότρυνση του επίσημου τουρκικού κράτους.

Συγκεκριμένα οι εφημερίδες Milliyet (με τον τίτλο «Το τουρκικό σχολείο στη Ρόδο είναι κλειστό εδώ και 43 χρόνια» και τον υπέρτιτλο «Αντέδρασε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αδελφοσύνης και Πολιτισμού των Μουσουλμάνων της Ρόδου») και η Star (με τον τίτλο «Οι Τούρκοι της Ρόδου περιμένουν ενδιαφέρον») γράφoυν ότι οι μουσουλμάνοι ("Τούρκους" τους ονομάζουν τα ΜΜΕ) που ζουν στη Ρόδο, ζήτησαν να εφαρμοστούν και τους ίδιους τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην Τουρκία, στις μειονότητες, τα τελευταία χρόνια και ζήτησαν βοήθεια από τον Τούρκο Πρόεδρο κ. Γκιουλ.

Ο κ. Μουσταφά Σιγιεχί, που είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Αδελφοσύνης και Πολιτισμού των Μουσουλμάνων της Ρόδου, που συστάθηκε το 2000, υποστήριξε ότι στη Ρόδο ζουν 3.500 "Τούρκοι" και ζήτησε τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στις μειονότητες στην Τουρκία να αναγνωριστούν και στους "Τούρκους" της Ρόδου. 

Παραδίδουν τη Θράκη στα χέρια του Ισλάμ και σε μουλάδες που διδάσκουν τζιχάντ…

Παραδίδουν τη Θράκη στα χέρια του Ισλάμ και σε μουλάδες που διδάσκουν τζιχάντ…

Ισλαμιστές τζιχαντιστές, μυστικοί πράκτορες της Άγκυρας και ομάδες παραστρατιωτικών Γκρίζων Λύκων αλώνουν τη Θράκη

Ιουλίου 25, 2013

Η Ελληνική Θράκη τα τελευταία χρόνια μαστίζεται από την ύπαρξη, την δράση και την καθ’ όλα ύποπτη δραστηριότητα και κινητικότητα των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας. Το πλέον σημαντικό, όμως, είναι η συνεχώς αυξανόμενη εμφάνιση μουλάδων που υπόκεινται στο δόγμα του Φετουλάχ Γκιουλέν, οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε μουσουλμανικά χωριά και κηρύσσουν τον λόγο του Αλλάχ σε τζαμιά, σε σπίτια (με «σφραγισμένες» πόρτες και παράθυρα) και σε ισλαμικά «φροντιστήρια» (τα οποία παρουσιάζονται επισήμως και ως φροντιστήρια ξένων γλωσσών).

Πριν από μερικές ημέρες πληροφορηθήκαμε μία (σχετικά παλιά) "δραστηριότητα" ενός μουλά του Φετουλάχ Γκιουλέν, σε ένα πομακοχώρι της Ξάνθης. Συγκεκριμένα, υπέπεσε στην αντίληψη των αρμοδίων υπηρεσιών πως ο συγκεκριμένος μουλάς δεν έκανε απλά μαθήματα κορανίου, αλλά προχώρησε πολύ περισσότερο στην "διδασκαλία" του και επεκτάθηκε στην διδασκαλία του ριζοσπαστικού Ισλάμ και συγκεκριμένα στην διδασκαλία που αφορά την γνώση – εκπαίδευση και δημιουργία τζιχαντιστών (στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί πως παρόμοιες "διδασκαλίες" γίνονται από διάφορους μουλάδες -πακιστανούς και αφγανούς στην καταγωγή- σε τζαμιά διαφόρων πόλεων και χωρών της Ευρώπης, ενώ στην Αγγλία και την Ολλανδία έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στρατολόγησης  νεαρών τζιχαντιστών που στέλνονται ως μαχητές του ισλάμ στη Συρία).

Το επόμενο βήμα των κρατικών υπαλλήλων ήταν η παγίδευση του χώρου διδασκαλίας του συγκεκριμένου μουλά, τον οποίο κατέγραψαν να διδάσκει την τζιχάντ σε νεαρά παιδιά Ελλήνων Πομάκων μουσουλμάνων!!! Επειδή δεν υπήρχε «άνεση» (πολιτική) για την άμεση σύλληψη του μουλά, άρχισε η λεπτομερής παρακολούθησή του στην οποία αποδείχθηκε πως ο συγκεκριμένος δεν σεβόταν κανέναν νόμο της Ελλάδας, με αποτέλεσμα τελικά να συλληφθεί και να φυλακιστεί στις φυλακές Κομοτηνής (ενώ θα έπρεπε να μετακινηθεί σε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα μακριά από την Θράκη) για άλλη του παραβατική δραστηριότητα και όχι για το κήρυγμα τζιχάντ που είχε αναπτύξει στα πομακοχώρια της Ξάνθης (αυτού του είδους τα κηρύγματα έχουν φοβίσει τους πομάκους που δεν επιθυμούν πλέον τα παιδιά τους να πηγαίνουν σε μειονοτικά σχολεία, αλλά ούτε και να παρακολουθούν μαθήματα κορανίου από εισαγόμενους κήρυκες του ισλάμ).

Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ

Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ

Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΕΘΥΝΕΤΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΙ ΣΤΟ SCRIBD (ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ, ΣΤΟ scribd.com) ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ +

scribd.com