Το έγκλημα κατά των Ποντίων είναι χειρότερο και από εκείνο κατά των Εβραίων

Το έγκλημα κατά των Ποντίων είναι χειρότερο και από εκείνο κατά των Εβραίων

10/11/15

ΝΙΚΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ

Η δήθεν διαμάχη περί επιστημονικότητας και χρησιμοποίησης του όρου ‘γενοκτονία’ ή ‘αιματηρή εθνοκάθαρση’ στην πραγματικότητα είναι μία ευτελής αναμέτρηση μεταξύ αριστερών ή ανανιψάντων πρώην αριστερών που τους έμειναν οι διεθνιστικές καταβολές τους και ακροδεξιών εθνικιστών.

Οι πρώτοι κόπτονται να είναι υπεράνω, να είναι διεθνιστές, δήθεν αντικειμενικοί που προβάλλουν και τα εγκλήματα του δικού μας λαού (αναμφισβήτητα πολλά), για να αποδείξουν τη μεγαλοψυχία τους και φυσικά για να προκαλέσουν τους φασιστοδεξιούς.
 Οι δεύτεροι είναι υστερικοί, σχεδόν παράφρονες, οι περισσότεροι κολλημένοι σε αρχαΐζοντα τσιτάτα και ιδεοληψίες και θαυμαστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, όλοι τους ρατσιστές, εθνικιστές, ακροδεξιοί και φασιστοειδή που καλλιεργούν το μίσος προβάλλοντας επιλεκτικά ιστορικά γεγονότα, θεωρώντας πως είμαστε ανώτερος λαός και διάφορες άλλες παραδοξότητες σε διάφορα επίπεδα, από το φανατικό καθηγητή φιλόλογο μέχρι το γραφικό αδαή οπαδό του Λιακόπουλου.


Και ποια είναι η ιστορική αλήθεια για το έγκλημα που συντελέσθη εναντίον των Ποντίων και των ανθρώπων της Μικράς Ασίας; Είναι ένα από τα χειρότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εφάμιλλο του ολοκαυτώματος των Εβραίων, που η λέξη 'γενοκτονία' είναι πολύ μικρή για να εκφράσει την τεράστια θηριωδία συστηματικής εκτέλεσης περισσότερων του ενός εκατομμυρίου ανθρώπων.

Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Παιδεία διαλύει τους πυλώνες του έθνους! - Τι αναμένεται

Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Παιδεία διαλύει τους πυλώνες του έθνους! - Τι αναμένεται

23/9/15

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

Τέλος στην ιστορία, στο έθνος, στις παρελάσεις στην εκκλησία...! Ναι στον εθνομηδενισμό, στην απελευθέρωση του σεξ, στα τζαμιά και τις συναγωγές!!!

Υπηρέτες και εκτελεστές της παγκοσμιοποίησης Τσίπρας και Καμμένος πειραματίζονται με την Παιδεία και διαλύουν τους πυλώνες του ελληνισμού...!

Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με την Παιδεία, καταγράφηκε επαρκώς όταν στο βασικό του πρόγραμμα περιέλαβε την μη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, με τις γνωστές του θέσεις για το Έθνος, την Παιδεία και την Θρησκεία και ένα πλήθος ιδεοληπτικών φληναφημάτων που προσβάλουν την κοινή λογική και εισάγουν καταστροφικές αντιλήψεις και πρακτικές στον πλέον ευαίσθητο τομέα της οποιασδήποτε χώρες, τον τομέα της κατάλληλης προετοιμασίας πολιτών.

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ - Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ

scribd

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ Δ.Π.Θ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ

youtube

Η Φωτεινή Τομαή, το Ολοκαύτωμα και η δεοντολογία

Η Φωτεινή Τομαή, το Ολοκαύτωμα και η δεοντολογία

10/02/2013

της Αννας Μαριας Δρουμπουκη

Μάθαμε το νέο μόλις προχθές: με απόφαση του υπουργού Δημήτρη Αβραμόπουλου, ειδική Απεσταλμένη για Θέματα Ολοκαυτώματος ορίστηκε η Φωτεινή Τομαή, προϊσταμένη του Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών και τακτική συνεργάτρια του Βήματος της Κυριακής. Μια νέα αναβάθμιση ρόλων για τη Φ. Τομαή, τη στιγμή που στην ιστορική κοινότητα --και όχι μόνο-- είναι γνωστή, εδώ και χρόνια, η ζοφερή κατάσταση στα σημαντικότερα ίσως αρχεία του κράτους, με δική της υπαιτιότητα: ολόκληρες συλλογές κλειστές, προσωπική της αρθρογραφία στο Βήμα βασισμένη σε αδημοσίευτο ή και κλειστό για τους ερευνητές υλικό της υπηρεσίας της, παροιμιώδης αδιαφάνεια στο Αρχείο όσον αφορά τους όρους πρόσβασης, δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των ερευνητών, που συχνά περιμένουν μήνες για να πάρουν έγκριση μελέτης του υλικού. Το για ένα τέταρτο του αιώνα «ιδιοκτησιακό καθεστώς» στο Υπ.Εξ. φαίνεται πως, μετά και τη νέα υπουργική απόφαση, δεν πρόκειται να αλλάξει, όσες διαμαρτυρίες κι αν γίνουν.*

Λοβοτομή

Λοβοτομή

2011

Ο Μίκης Θεοδωράκης στην εκπομπή του Γιώργου Καραμπελιά «Ρηξικέλευθα» που θα μεταδοθεί στις 7 Φεβρουαρίου, καταγγέλλει απερίφραστα το νέο εγχείρημα ιστορικής λοβοτομής που διαπράττεται από το συγκρότημα του Αλαφούζου, όπου πλέον κάνει κουμάντο ο Παπαχελάς, το ΕΛΙΑΜΕΠ και οι νεο-οθωμανοί.

Ο Τατσόπουλος και ο Βερέμης μας πληροφορούν από τον Σκάϊ πως οι Έλληνες περνούσαν πολύ καλά κάτω από τους Οθωμανούς τους δύο πρώτους αιώνες, αλλά όταν οι Έλληνες κοτζαμπάσηδες έκαναν δική τους τη γη άρχισε η παρακμή της Αυτοκρατορίας, και έτσι αναγκάστηκαν να επαναστατήσουν! Προφανώς εναντίον των… Ελλήνων. Και βέβαια  παιδομάζωμα και γενίτσαροι δεν υπήρξαν ποτέ – ίσως γιατί οι τελευταίοι τους θυμίζουν κάποιους στενούς συγγενείς τους. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος το αρχέτυπο της αντίστασης, αυτός που την ύστατη στιγμή αποκάλεσε την Κωνσταντινούπολη «ελπίδα και χαρά όλων των Ελλήνων», δεν αναφέρθηκε ποτέ από τους νάνους υμνητές του Μωάμεθ.

Οι κλέφτες δεν ήταν παρά εγκληματίες και ο Αλή πασάς μεγάλος κυβερνήτης. Τα τριάντα χρόνια των πολέμων του με τους Σουλιώτες, ο χορός του Ζάλογγου, δεν χωρούν στην μεταλλαγμένη νέο-οθωμανική ιστοριογραφία. Οι Έλληνες δεν υπήρχαν πριν τους ανακαλύψει η γαλλική επανάσταση οι Ευρωπαίοι φιλέλληνες και… ο Κοραής. Δεν υπήρξε ο επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος, ο επιλεγόμενος Σκυλόσοφος που κατέλαβε τα Γιάννενα το 1611, επί κεφαλής των αγροτών και πέθανε με φρικτά βασανιστήρια, δεν υπήρξε ο Κοσμάς ο Αιτωλός, δεν υπήρξε ο Λάμπρος Κατσώνης, ενώ είναι άγνωστο ποιοι παρέδωσαν τον Ρήγα στα χέρια των δολοφόνων του!

Αυτή είναι η συνταγή της λοβοτομής που έχει επιβάλει το ΕΛΙΑΜΕΠ και η παρέα του Παπαχελά μέσα από το εκδοτικό συγκρότημα που ελέγχουν. Για να μπορέσει να περάσει ο γενιτσαρισμός του μνημονίου και η νέα κατοχή πρέπει να απαλείψουμε κάθε παράδοση Αντίστασης. Και βεβαίως το αρχέτυπό της, η Επανάσταση του 21 πρέπει να συκοφαντηθεί. Ωχριά το ρεπούσιο άγος μπροστά σε εκείνο των Τατσόπουλου-Βερέμη. Άραγε θα ξεσηκωθούν οι Έλληνες για να τους υποχρεώσουν να το μαζέψουν, όπως έγινε με το βιβλίο της 6^ης Δημοτικού;

Πάντως η Σπίθα έχει ανάψει και το νέο εγχείρημα της λοβοτομής θα αποτύχει παταγωδώς!

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥC ΤΗC ΡΩΜΗC ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑC : ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΛΑCΤΟΓΡΑΦΗCΑΝ ΤΗΝ ΙCΤΟΡΙΑ ΜΑΣ - ΤΟΥ ΘΩΜΑ Φ. ΔΡΙΤΣΑ

Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

scribd

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε´ - Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙΣΑ ΑΛΛΟΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε´ - Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙΣΑ ΑΛΛΟΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης



1. Ο Σταυρός του Χριστού

Τον Σταυρό του Κυρίου προβάλλει σήμερα η Εκκλησία εις προσκύνησιν για να μας ενισχύσει στην πορεία προς το Πάσχα. Από την εξουθένωση και την καταισχύνη του Σταυρού επήγασε το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως. Συντρίβονται τα ανθρώπινα κριτήρια, οι ανθρώπινες εκτιμήσεις και αξιολογήσεις με το Σταυρό του Χριστού^. ό,τι φαίνεται σκάνδαλο, μωρία και ανοησία και καταφρόνια αποδεικνύεται δύναμη, σοφία, αγιασμός και δόξα. Το ξύλο της ντροπής και της αισχύνης, πάνω στο οποίο άφηναν την τελευταία τους πνοή οι μεγαλύτεροι λησταί και κακούργοι, μεταβάλλεται σε σύμβολο και όργανο αγιασμού και δόξης. Μ’ αυτόν εκφράζουμε οι Χριστιανοί την πίστη μας σημειώνοντάς τον στο στήθος μας, αυτόν δίνουμε σαν φυλακτό στα αγαπημένα μας πρόσωπα, αυτός κοσμούσε και κοσμεί τα σκήπτρα των βασιλέων και τις μίτρες των αρχιερέων, αυτός θρονιάζεται στις κορυφές των ναών. Είναι το ακαταμάχητο όπλο εναντίον των αντιθέων δυνάμεων, η δόξα των αγίων της Εκκλησίας.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

26/5/2010

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης



1. Λαμπρό ηλιοβασίλεμα. Το Βυζάντιο δεν πέθανε

Στις 29 Μαΐου του 1453, ημέρα της εβδομάδος Τρίτη, τις πρώτες πρωινές ώρες η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων. Η υπερχιλιετής ένδοξη χριστιανική αυτοκρατορία, την οποία με ένα μεγαλοφυές, μεγαλόπνοο, θεϊκό σχέδιο εθεμελίωσε ο Μ. Κωνσταντίνος, εξέπνευσε πολιτικά μαζί με την τελευταία πνοή ενός άλλου Κωνσταντίνου, του Παλαιολόγου, ο οποίος με μεγαλειώδη γενναιότητα υπερασπίσθηκε την βασιλεύουσα, την τιμή ενός μεγαλειώδους πολιτισμού, σε ένα άνισο και απέλπιδα αγώνα. Δεν ήθελε η στρατιωτικά καταδικασμένη ένδοξη αυτοκρατορία να έχει άδοξο τέλος· έπρεπε να σβήσει όχι εξευτελισμένη και ταπεινωμένη, νεκρή και στο πνεύμα, στην αρετή, αλλά να παραμείνει ηθικά όρθια, ζωντανή, με αντιφέγγισμα λάμψης και μεγαλείου στο ηλιοβασίλεμά της.

ΟΙ ΑΠΟΔΟΜΗΣΕΙΣ....

ΟΙ ΑΠΟΔΟΜΗΣΕΙΣ....

29/10/13

Του ΚΩΣΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗ

- Η Ελληνική Γλώσσα, η πιο πλούσια, η πιο όμορφη γλώσσα, η πιο ιστορική γλώσσα της Ευρώπης πεθαίνει, αφανίζεται και λησμονιέται !! Οι νέοι (και όχι μόνο) την υποκαθιστούν με τα Greeklish και οι λοιποί ωριμότεροι (sic) χρησιμοποιούμε ξενικές λέξεις, αδόκιμες φράσεις, δεν προσέχουμε τη σύνταξη και ούτε λόγος για την απλουστευμένη γραμματική μας (κάποιοι μάλιστα γράφουν με κεφαλαία … καθαρίζοντας με την αδυναμία τους). Ακόμα και στην καθημερινότητα μας, υποκαθιστούμε τις πινακίδες στα καταστήματα με ξενικούς προσδιορισμούς.

- Η Ελληνική Ιστορία, περιθωριοποιείται, απαξιώνεται και διαστρεβλώνεται, κυρίως εκ των έσω, με την ανοχή της Πολιτείας, στο βωμό μιας ιδεοληψίας εκσυγχρονισμού, ενός αριστερίζοντος παγκοσμιοποιημένου ανθρωπισμού και μιας υποκριτικής προσαρμογής της, στις μεταλλασσόμενες σύγχρονες πολιτικές σκοπιμότητες. Γίνεται δηλαδή «εργαλείο» στις εφήμερες και ιδιάζουσες σκοπιμότητες εκάστου.

- Η Ελληνική Οικογένεια, βάλλεται και πρακτικά (στο βωμό της λιτότητας) και ηθικά, μέσω απίθανων μηνυμάτων διαμόρφωσης γνώμης και συμπεριφορών από τα ΜΜΕ, που προβάλλουν την κατάργηση των στενών οικογενειακών δεσμών, την ελευθεριότητα των ανάρμοστων συμπεριφορών και σχέσεων, την ομοφυλοφιλία, κλπ

- Η Χριστιανική Πίστη μας εξοβελίζεται, ως βορά, ένθεν σε ένα ιδιόμορφο καπιταλιστικό διεθνισμό, που τείνει να θεωρεί την Πίστη ως Εθνικισμό και εν δυνάμει «απειλή» (τρομοκρατίας), κακείθεν στον αριστερό ισοπεδωτικό προοδευτισμό.

- Η Ελληνική Σημαία, το «σύμβολο» της ύπαρξης μας, της τιμής και της αξιοπρέπειας μας, υποστέλλεται και καθαιρείται πρακτικά, ηθικά και συμβολικά. Γίνεται, «κουρελόπανο» εκτόνωσης στα βίτσια των αναρχικών, μέχρι φασίζον σύμβολο περιθωριακών, αλλά και κυρίως προβάλλεται ως σύμβολο ιμπεριαλισμού, μιλιταρισμού και εθνικισμού, στην πολιτική και πολιτιστική ανωμαλία διαταραγμένων μυαλών.

Όποιος βουλευτής ψηφίσει αυτό το τερατούργημα, είναι προδότης του ελληνικού λαού

Όποιος βουλευτής ψηφίσει αυτό το τερατούργημα, είναι προδότης του ελληνικού λαού

27/11/13

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ουαί υμίν Φαρισαίοι υποκριτές! Κατ' ουσίαν ρατσιστικό, φασιστικό και αντεθνικό το τερατούργημα που βαφτίστηκε "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο!

Το ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε η γνωστή βουλευτής σε ...συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, για να απαλειφθεί η ...προβληματική διάταξη που τιμωρούσε τον εγκωμιασμό και την άρνηση της γενοκτονίας των Ελλήνων, για να τιμωρείται μόνο η γενοκτονία των Εβραίων και των Τούτσι! Αυτό δεν είναι ο ορισμός του ρατσισμού;

Κατατέθηκε στη Βουλή το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο, αντί να καταπολεμήσει αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκει, μάλλον θα επιφέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, εκτός κι αν κάποιοι κύκλοι εντός και εκτός Ελλάδας επιδιώκουν κάτι τέτοιο.

Δεν κρίνουμε το νομοσχέδιο σε σχέση με τους περιορισμούς που μπορεί να επιβάλει στη δημόσια έκφραση και την επιστημονική ιστορική έρευνα. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα και δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτό στο παρόν άρθρο μας.

Θα μείνουμε στην ποινικοποίηση του εγκωμιασμού, της επιδοκιμασίας και της κακόβουλης άρνησης της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας ή κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, καθώς και του Ολοκαυτώματος και του ναζισμού, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου.

Το πρώτο ολίσθημα, για να μην χρησιμοποιήσουμε κάποια πιο σκληρή λέξη, γίνεται με το διαχωρισμό της γενοκτονίας που έγινε εναντίον των Εβραίων από τους Ναζί, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναντι των άλλων γενοκτονιών που υπέστησαν έθνη και λαοί της περιοχής.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται ονομαστικά το Ολοκαύτωμα, ενώ δεν αναφέρονται ονομαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και των Αρμενίων, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί με νόμο παρακαλώ του ίδιου κοινοβουλίου που θα ψηφίσει και το εν λόγω νομοσχέδιο!

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό 

Αύγουστος 3, 2012

 Σαρ. Καργάκος

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του ιστορικού Σαράντου Ι. Καργάκου, που έγινε στην Λευκωσία, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα στις 22/02/2012, η οποία παραμένει όχι απλώς σημαντική και ενδιαφέρουσα, αλλά και επίκαιρη. Απολαύστε τον εξαίρετο λόγο του Σαράντη Καργάκου.

«Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου *

πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι...»

* τόπ΄ = μπάλα κανονιού

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

Γιατί ενοχλεί (και ποιους) η πορεία του Ελληνισμού!

Γιατί ενοχλεί (και ποιους) η πορεία του Ελληνισμού!

Σεπτεμβρίου 17, 2013

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Με σχολικά βιβλία, με τετράτομες Ιστορίες των Βαλκανίων τις οποίες χρηματοδοτούν διεθνείς χρηματιστές, με ψευδοϊστορικά ντοκιμαντέρ ιδιωτικών σταθμών και με άλλους τρόπους βάλλεται κατά τα τελευταία χρόνια η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Ο στόχος όλων των επιθέσεων κατά του μαθήματος της Ιστορίας, κατά των ορθόδοξων Θρησκευτικών και κατά των Αρχαίων Ελληνικών δεν είναι απλώς η αλλαγή παιδαγωγικού προτύπου. Είναι η αποκοπή των Ελλήνων, και μάλιστα των νέων, από τις ρίζες και από το παρελθόν τους. Να είναι δέντρα χωρίς ρίζα, ώστε να λυγίζουν πιο εύκολα. Να μη γνωρίζουν την πραγματική τους καταγωγή, να μη μαθαίνουν για αρχαίους σοφούς, για βυζαντινά παλικάρια, για κλεφτουριά και νεομάρτυρες, ώστε να υποδουλώνονται ευκολότερα. Και οι υποδουλώσεις δεν είναι μόνο στρατιωτικού τύπου. Εχουν άλλοτε μορφή πολιτιστική, άλλοτε οικονομική, άλλοτε θρησκευτική.

Η συνέχεια του Ελληνισμού πρέπει να διατηρηθεί ως θησαυρός πολύτιμος, ώστε να εξέλθουμε νικητές από τη σημερινή μάχη με την κρίση. Για να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία, για να σηκώσει κεφάλι ο λαός μας, που υποφέρει οικονομικά, κοινωνικά, πνευματικά. Στερείται υλικών αγαθών, αλλά επιπλέον στερείται προτύπων, ιδανικών. Για να επικρατήσει η ανθρωπιά σ’ αυτόν τον τόπο, χρειαζόμαστε το χριστιανικό μήνυμα της αλληλεγγύης, πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι κατά την αρχαιοελληνική έννοια. Οι άνω θρώσκοντες, αυτοί που ανεβαίνουν προς τα επάνω, που κοιτάζουν προς τον Θεό, που έχουν υψηλούς στόχους, ηθικούς και πνευματικούς. Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, αρχαιότητα, Βυζάντιο, τουρκοκρατούμενος - φραγκοκρατούμενος και νεότερος Ελληνισμός, πρέπει να διδάσκεται σωστά σε μικρούς και μεγάλους. Μακριά από φανατισμούς και ιδεοληψίες. Ούτε θα γίνουμε ρατσιστές και εθνικώς αλαζόνες ούτε όμως θα υποκύψουμε στην ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, στην εθνική μειονεξία, στην ηττοπάθεια.

Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη

"Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη"

Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη»
 - 1ο Διεθνὲς Συνέδριο μὲ θέμα «Ἡ Ρωμηοσύνη διαμέσου τῶν αἰώνων»


30 Μαΐου 2009

Εἰσηγήτρια: κ. Μαρία Μαντουβάλου, Ἀν. Καθηγήτρια Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν




Θέμα: «Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη»




Ἐπιχειρεῖται ἀπὸ ὁρισμένους ἐρευνητὲς ἡ ἄσκηση προπαγάνδας, μὲ χρήση τὶς ἐθνικὲς ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων, προκειμένου νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ ἐθνική τους ταυτότητα. Παρασιωποῦν, ἐπίσης, ὅτι πίσω ἀπὸ τὶς συσσωρευμένες καὶ ταυτόχρονα διαχρονικὰ ἐκφραζόμενες ἐθνικὲς ὀνομασίες, ὅπως ''Ρωμαῖος'', ''Ρωμιός'', ''Γραικός'', ''Ἕλληνας'', ὑποβόσκουν, ἀπὸ ποικιλώνυμους ξένους δυτικούς, Βαλκάνιους, Ρώσσους (Μόσχα, Τρίτη Ρώμη), Γερμανοὺς (ἀντιποίηση τίτλου: Imperator Romanorum) κ.ἄ., διεκδικήσεις ἐδαφικὲς καὶ κληρονομικὰ δικαιώματα πάνω κυρίως στὰ ἐδάφη τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Τουρκοκρατούμενης καὶ ἀργότερα ἀπελευθερωμένης Ἑλλάδας.

Ἡ Ρωμανία ἀποτελοῦσε τὸ χρυσόμαλλο δέρας γιὰ πολλοὺς διεκδικητὲς καὶ οἱ ἐπιλεκτικὲς κάθε φορὰ ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων ἀπ' αὐτοὺς σηματοδοτοῦσαν καὶ τὶς διπλωματικές τους μηχανορραφίες. Αὐτὸ φαίνεται καλύτερα ἀπὸ τὶς ἐπανειλημμένες προσπάθειες νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ ἀπαλειφθεῖ παντελῶς ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ συνείδηση ἡ ρωμαϊκή συνείδησις, δηλαδὴ ἐκείνη τοῦ πολίτου τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Νέας Ρώμης, ποὺ κακόβουλα ὀνόμασαν μετὰ τὴν Πτώση Βυζάντιο.

Οἱ Ἕλληνες δὲν χρειάσθηκε νὰ πλάσσουν ἐθνικὴ ταυτότητα, γιατὶ ποτὲ δὲν εἶχαν ἀμφισβήτηση γιὰ τὴν διαχρονική τους συνείδηση, ποὺ ἦταν ἑλληνική, ρωμαϊκή, γραικική. Πολλοὶ μάλιστα Ἕλληνες συγγραφεῖς τοῦ ΙΗ΄ αἰώνα ἀδιαφοροῦν τελείως γιὰ τὴ χρήση τῶν ἐθνικῶν ὀνομάτων. Ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἡ γλῶσσα, παράλληλα πρὸς τὴν διδασκαλία ὅλης τῆς Γραμματείας ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὰ Μαρτυρολόγια, σηματοδοτοῦσαν, ἀβίαστα τὴν ἑλληνορωμαϊκὴ καὶ γραικικὴ ταυτότητα, χωρὶς ἰδιαίτερα προβλήματα.

Τὰ προβλήματα στὸ θέμα τῶν ἐθνικῶν ὀνομασιῶν τῶν Ἑλλήνων προῆλθαν ἀπὸ τὶς ἐπιλογὲς τῶν ξένων «ἐρευνητῶν» τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τοὺς ὀπαδοὺς αὐτῶν στὴν Εὐρώπη.

Ἔτσι, ἀνάλογα μὲ τὸ ἐξωτερικὸ ρεῦμα «φιλελληνικὸ» ἢ «φιλογραικικό», ποτὲ «φιλορωμαϊκό», δηλαδὴ «φιλοβυζαντινό», ἀκολούθησαν καὶ οἱ ἐξωτερικὲς προσαρμογές, γιατὶ οἱ ἐσωτερικὲς συνειδησιακὲς ἦταν μόνιμες καὶ σταθερὲς μὲ σαφὴ γνώση καὶ τοῦ χώρου καὶ τῶν ἐθνικῶν καταβολῶν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀναγκάζονται οἱ Ρωμαῖοι τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ἀνατολῆς νὰ ἀπολογοῦνται γιὰ τὰ ὀνόματά τους ἀποδεικνύει τοὺς πολλοὺς σφετεριστές, κυρίως τῆς Δύσης, οἱ ὁποῖοι καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση διεκδικοῦσαν τὸν Ἑλληνικὸ θρόνο, ὡς διάδοχοι καὶ κληρονόμοι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας.

Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ - ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, ΡΩΜΑΝΙΑ, ΡΟΥΜΕΛΗ

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, ΡΩΜΑΝΙΑ, ΡΟΥΜΕΛΗ


14 Σεπτεμβρίου 1974

© Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης


(Ἀπό τήν Εἰσαγωγή τοῦ ὁμώνυμου βιβλίου του)

Κατά παράκληση φίλων ετοίμασα για εκτύπωση αυτό το δοκίμιο χάρη εκείνων που συγκινούνται με την Ρωμηοσύνη μας, παρ’ όλη την οργανωμένη και έντονη πλύση εγκεφάλου που δεχόμαστε για να την εγκαταλείψουμε και να την αντικαταστήσουμε με τον Γραικισμό, τον οποίο προσπαθούν οι Ευρωπαίοι να μας επιβάλλουν από τον 9ο αιώνα και οι Ρώσοι μετά την Άλωση, όπως περιγράφουμε σε αυτό το δοκίμιο. Αυτό το πόνημα είναι περίληψη των όσων διδάσκω περί των ιστορικών και ιδεολογικών πλαισίων και θεμελίων της ρωμαίϊκης υπόστασης του Γένους.

Ο αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι πολλά από τα εκτιθέμενα εδώ, ερμηνευτικά αλλά και ιστορικά, απουσιάζουν από τα εν χρήσει ενχειρίδια των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Ελλάδας όπως και από την επίσημη εμφάνιση του Έθνους και της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Αυτά τα ερμηνευτικά και ιστορικά στοιχεία όπως εμφανίζονται στην Ελλάδα είναι πιστή παραλλαγή της ευρωπαϊκής, ρωσικής και αμερικανικής περί αυτών των θεμάτων, επιστήμης.

Τα περισσότερα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτό το δοκίμιο, σαν γεγονότα δεν δημοσιεύονται για πρώτη φορά. Έχουν σχεδόν όλα δημοσιευθεί και υπάρχουν διάσπαρτα σε παλαιά και νέα βιβλία, ξένα και ελληνικά. Η προσφορά αυτού του βιβλίου είναι η ρωμαίϊκη σύνθεση και ερμηνεία τωνως επί το πλείστον γνωστών στοιχείων. Ακριβώς σε τούτο το σημείο αυτή η μελέτη είναι αντίθεση και διαμαρτυρία  κατά της ευρωπαϊκής, ρωσικής, και αμερικανικής σύνθεσης και ερμηνείας, στην οποία υποδουλώθηκε η Ρωμηοσύνη μέσω του Νεογραικισμού που επικρατεί στην Ελλάδα.

Με Γραικισμό και Νεογραικισμό εννοούμε όχι τον Νεοελληνισμό, αλλά μόνο το μη ρωμαίϊκο μέρος του Νεοελληνισμού.

Ο Νεοογραικισμός όπως και ο πριν την Άλωση Γραικισμός είναι από την φύση τους δουλεία χειρότερη της Φραγκοκρατίας και Τουρκοκρατίας.

Η Φραγκοκρατία και η Τουρκοκρατία ήταν υποδουλώσεις του σώματος.

Ο Γραικισμός και Νεογραικισμός είναι υποδουλώσεις του πνεύματος.

Οι Ρωμηοί της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας είναι όσοι δεν ακολούθησαν το παράδειγμα εκείνων που φράγκεψαν και τούρκεψαν.

Οι σημερινοί εναπομείναντες Ρωμηοί ασφαλώς δεν τουρκεύουν αλλ’ ούτε φραγκεύουν ούτε γραικεύουν.

Όπως οι Γραικοί πριν την Άλωση είναι εκείνοι που φράγκευσαν, έτσι και οι Νεογραικοί γραίκεψαν και έγιναν οι σημερινοί Γραικύλοι των Ευρωπαίων και Ρώσων και τώρα των Αμερικάνων εξαδέλφων των Ευρωπαίων.

Το γραικεύω είναι σχεδόν ίδιο με το φραγκεύω.

Σημαίνει σήμερα αμερικανεύω, ρωσεύω, φραντσεύω, γερμανεύω, δηλαδή γίνομαι πνευματικός δούλος των έξω της Ρωμηοσύνης.

Ο Ρωμηός γνωρίζει σαφώς ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συμμαχίας και δουλείας. Γίνεται σύμμαχος με οποιονδήποτε, εφ’ όσον συμφέρει στο Έθνος, αλλά ποτέ δούλος των συμμάχων.

Ο Γραικύλος όμως νομίζει ότι συμμαχία σημαίνει πνευματική δουλεία, δηλαδή συγχώνευση πολιτισμών και σύγχυση ιδεολογιών. Ο Γραικύλος δεν γίνεται μόνο σύμμαχος, αλλά γίνεται και θέλει να γίνει ένα πράγμα με τον σύμμαχο. Νομίζει ότι συμμαχία είναι το να προσφέρεται για έρωτα σαν δούλη προς κύριο για να αποκτήσει ισχυρό προστάτη, ο οποίος θα σώσει την Ελλαδίτσα του. Ο Νεογραικίλος είναι συνεχιστής της παράδοσης των Γραικύλων πριν την Άλωση, οι οποίοι μας κήρυτταν την ανάγκη της φράγκευσης του πνεύματος, για να σωθούμε από την δουλεία του σώματος.

Με άλλα λόγια ο Γραικύλος φοβάται και άρα ούτε είναι ούτε μπορεί να είναι Ρωμηός, εφ’ όσον φοβάται την πνευματική ανεξαρτησία και ελευθερία. Θέλει ελευθερία του σώματος μόνο. Και γι’ αυτό δεν μπορεί καν να φανταστεί ότι η Ρωμηοσύνη όχι μόνο δεν υποδουλώνεται πνευματικά, αλλά είναι μέσα στον κόσμο ηγετική πολιτιστική δύναμη. Πώς μπορεί ο Γραικύλος να έχει αισθήματα και πεποίθηση ηγέτη, όταν είναι δούλος;

Κωστής Παλαμάς - «O Ποιητής της Ρωμηοσύνης»

Κωστής Παλαμάς - «O Ποιητής της Ρωμηοσύνης»


(1859-1944)

"Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί
 τα πόδια να φιλήσουμε

του δυνατού 
σαν τα σκουλήκια που πατεί μας" 


Ο Κωστής Παλαμάς ήταν απόγονος μιας παλαιάς οικογένειας που εμφανίσθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα. Γενάρχης της υπήρξε ο Παναγιώτης Παλαμάρης. 
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859. Σε ηλικία 7 χρονών έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς. Σε ηλικία μόλις 16 χρονών αρχίζει σπουδές νομικής, ακολουθώντας το επάγγελμα του πατέρα του. 


Το 1876 έρχεται στην Αθήνα όπου και γράφεται στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Γρήγορα όμως θα εγκαταλείψει τη Νομική, και έτσι αποφασίζει να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Παρά το ότι θα ασχοληθεί με τη ΝΕΑ ελληνική λογοτεχνία, το πρώτο του έργο, που θα δημοσιευτεί το 1876 με τίτλο "Ερώτων 'Eπη" θα γραφτεί σε υπερκαθαρεύουσα. 


Το 1886 θα κυκλοφορήσει η πρώτη του συλλογή στη δημοτική και το 1889 δημοσιεύεται ένα από τα καλύτερα έργα του, ο "Ύμνος της Αθηνάς", ο οποίος θα βραβευτεί στο Φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό. Αυτό είναι και το πρώτο του βραβείο. Εισηγητής του διαγωνισμού αυτού ήταν ο Νικόλαος Πολίτης.


Το 1892 δημοσιεύει τη συλλογή "Τα μάτια της ψυχής μου", η οποία βραβεύτηκε και αυτή, το 1890. Το 1897 γίνεται γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών, δουλειά για την οποία αμοιβόταν αρκετά καλά, και έτσι απέκτησε την οικονομική άνεση για να συνεχίσει το έργο του. 
'Ενα χρόνο αργότερα, το 1898, δημοσιεύει δύο ποιητικές συλλογές, το "'Αστυ" και τον "Τάφο". Ακολουθεί μια περίοδος έμπνευσης και ο Παλαμάς γράφει το 1900 τους "Χαιρετισμούς της Ηλιογέννητης", το 1904 την "Ασάλευτη Ζωή", το 1907 τον "Δωδεκάλογο του Γύφτου", το 1910 την "Φλογέρα του Βασιλιά" και το 1919 "Τα Δεκατετράστιχα", τα οποία δημοσιεύονται και στην Αλεξάνδρεια. 
Το 1925 παίρνει το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών και με την ίδρυση της Ακαδημίας των Αθηνών γίνεται και ένα από τα βασικά στελέχη της. Το 1928 δημοσιεύει τους "Δειλούς και σκληρούς στίχους" (Σικάγο) και το 1930 ή, κατά άλλους, το 1931 γίνεται πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ - ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ - ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Διάλεξις γενομένη την 21.3.1976 εις την Ιεράν πόλιν Μεσολογγίου - Παρουσίασις  Β. Α. Λαμπρόπουλος 

Η Ρωμηοσύνη και ο συγγραφέας

Έχουμε συνηθίσει στις 25 του Μάρτη κάθε χρονιά, γιορτάζοντας την έπέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας, ν' αναφερόμαστε σε γεγονότα που έχουν σχέση με την λευτεριά του γένους ή, καλύτερα, με την δημιουργία του ελληνικού Κράτους.

Από έναν προπαρασκευασμένο σωβινισμό, γραμμένο απ' τις μεγάλες δυνάμεις του 1821, μάθαμε να μιλάμε για την εποποιΐα των προγόνων μας, που τους δένουμε κατευθείαν γραμμή με την αρχαιότητα!

Πραγματικά για πολλά χρόνια γιορτάζουμε τούτη την απελευθέρωσή μας, χωρίς νάχουμε εξετάσει καλά καλά πώς την γιορτάζουμε. Εδώ υπάρχει κάποια παραδοξότητα. Γιορτάζουμε την απελευθέρωσή μας; Ποιά τάχα απελευθέρωση; Των αρχαίων Ελλήνων; Δηλαδή των προπατόρων μας του 4ου αιώνα π.Χ. ; Κι' έπειτα; Τα επόμενα χρόνια τί γίναμε; Που βρισκόμαστε; Είμαστε ένα Έθνος με αρχαιότητα μόνο και σύγχρονη εποχή; Τα ενδιάμεσα χρόνια τί κάναμε;

Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική παραχάραξη. Όταν το 1453 έπεσε η Βασιλίδα των Πόλεων, η Κωνσταντινούπολη, στα χέρια των Οθωμανών δεν κατεκτήθη η αρχαιότης αλλά η πρωτεύουσα της Ρωμηοσύνης. Δηλαδή, η πρώτη πόλη της Ρωμαίϊκης Αυτοκρατορίας, κομμάτι της οποίας ήταν το μέρος που κατηκούμε.

Δεχτήκαμε έναν ιστορικό συμβιβασμό παράξενο. Ωμολογήσαμε πώς η Πόλη δεν ήταν τάχα η πρωτεύουσα μας; Η αυτοκρατορική πόλη της Ρωμηοσύνης, αυτής που προέκυψε από το πάντρεμα της Ελληνικής αρχαιότητος και της Ρωμαϊκής; Και σήμερα ακόμη ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει τον τίτλο του αρχιεπισκόπου Νέας Ρώμης, δηλαδή της Κωνσταντινουπόλεως. Και σήμερα ακόμη το Οικουμενικό Πατριαρχείο στα Τουρκικά γράφεται και ονομάζεται "Ρούμ Πατρικανεζί" που σημαίνει Πατριαρχείο των Ρωμαίων, δηλαδή των Ρωμηών. Γιατί οι Τούρκοι, όταν κατέκτησαν την Πόλη, λένε, και είναι σωστό, πώς κατέκτησαν την καρδιά της Ρωμηοσύνης.

Αυτές τις αλήθειες δεν τις μάθαμε ποτέ. Στα σχολειά μας διδάσκονται ιστορίες με ανακρίβειες, γραμμένες από τους ξένους σαν τον Π. ΤΟΥΝΒΕΕ και υιοθετημένες από μερικούς "φωτισμένους λόγιους", γραικύλους. 

Αυτή την ιστορική παραχάραξη θέλησαν να κρύψουν φαίνεται οι μεγάλες δυνάμεις απ' τους ρωμηούς, γι αυτό κι' ωδήγησαν το Ρήγα Φεραίο στο θάνατο. Μια ματιά στο μανιφέστο του Βελεστινλή και τη χάρτα του θα δούμε καθαρά τί εννοούμε λευτεριά του γένους απ' τον οθωμανικό ζυγό. Κι' όταν εκείνος έγραφε ΡΟΥΜΕΛΗ εννοούσε ολόκληρα τα Βαλκάνια, γιατί ανήκαν στην Ρωμαίϊκη Αυτοκρατορία.

Τούτες οι αλήθειες, που σε πολλούς φαίνονται παράδοξες, γιατί μάθανε την ψεύτικη ιστορία, αποκαλύπτει σ' ένα του βιβλίο ο κ. Ιωάννης Ρωμανίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, με τον τίτλο "Ρωμηοσύνη".

Ο π. Ι. Ρωμανίδης, βαθύτατα Ρωμηός, γεννημένος στην Καππαδοκία, μεγαλωμένος στην Αμερική εκεί σπούδασε και ήταν καθηγητής. Αντιμετώπισε από προσωπικά του βιώματα την νοθεία της ιστορίας μας. Αναζήτησε την σκοπιμότητα, μελέτησε πηγές και κατέληξε σ' ωρισμένα συμπεράσματα. Τέλος, αποκάλυψε στα βιβλία του την ιστορική απάτη, που γίνεται.

Ψάχνοντας στα κείμενα βρήκε πώς δυο μεγάλοι άνθρωποι ο Αργύρης Εφταλιώτης και ο δικός μας Κωστής Παλαμάς είχανε, στο καιρό τους, καταγγείλει τούτη την νοθεία. 

Μιλώντας γι' αυτό βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον. Έτσι σκέφτηκα πώς θα έπρεπε να βγουν τούτες οι αλήθειες στη δημοσιότητα. Έθεσα το θέμα στο συμβούλιο του συλλόγου "Κωστής Παλαμάς", που με χαρά δέχθηκε να οργανώση μια διάλεξη στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, στην καρδιά της δυτικής Ρούμελης, όπου ο διακεκριμένος καθηγητής κ. Ιωάννης Ρωμανίδης θα έφερνε στο φως τις γνώμες του εθνικού μας ποιητή, του Μεσολογγίτη Κωστή Παλαμά.

Έτσι, με πολύ συγκίνηση βρίσκομαι στην εξαιρετική τιμή να σάς παρουσιάσω τον ομιλητή, που με ιδιαίτερη χαρά δέχθηκε να εμφανίση την εργασία του "Κωστής Παλαμάς και Ρωμηοσύνη" πρώτο σε σάς εδώ στο Μεσολόγγι, αποτίοντας φόρο τιμής στους Ρωμηούς της μεγαλειώδους ΕΞΟΔΟΥ και πανηγυρίζοντας τα 150 χρόνια της Εξόδου, επέτειο κάποιων αγώνων της Ρωμηοσύνης. Αγώνων και πόθων που φαίνεται πώς δεν έσβυσαν.

ΠΟΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ;

ΠΟΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ;

19/11/12

 Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Σε μια εποχή γενικευμένης γκρίνιας  είναι χρήσιμο να απονέμουμε τον δίκαιο έπαινο σε πρόσωπα που το αξίζουν. Συγκεκριμένα θεωρώ ορθή και θαρραλέα τη στάση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Κων. Αρβανιτόπουλου απέναντι στη κ. Ρεπούση και τη συνωστισμένη λογική της. Ο Υπουργός με δική του επιμονή φρόντισε να τυπωθεί και να διανεμηθεί φέτος στην Στ΄ Δημοτικού το νέο βιβλίο Ιστορίας, το οποίο έχει πολύ λιγότερες αδυναμίες, βασίζεται στις ιστορικές πηγές και σέβεται την εθνική μας αξιοπρέπεια.