Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 25 Μαΐου 2020
Πέμπτη 21 Μαΐου 2020
«Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό»
«Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον
τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό»
30/11/15
Γράφει ο Δημητρης Νατσιός, Δάσκαλος,
Κιλκίς
«Οι άνθρωποι θα
μείνουν πτωχοί, γιατί δεν θα ‘χουν αγάπη στα δένδρα» (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).
Παραπέμπω, εν
πρώτοις, σ’ ένα έξοχο κείμενο του τροπαιούχου Νομπελίστα μας ποιητή Γιώργου
Σεφέρη. Έλεγε το 1936: «Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το
εντονότερο συναίσθημα, πώς δεν είμαστε στην Ελλάδα, πώς αυτό το κατασκεύασμα,
που τόσο σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά, δεν είναι ο τόπος μας,
αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα με μία πολύ βαριά
νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι
πιο πικρό». Κι αν αυτά
λέγονται λίγο πριν από το ένδοξο ΄40, όπου οι Έλληνες μπορούσαν ακόμη να
«μεθύσουν» από το «αθάνατο κρασί του Εικοσιένα», τι να πούμε για το σήμερα; Σήμερα
η νοσταλγία έγινε θλίψη ανείπωτη, θρηνωδία ασίγαστη για τον ξεπεσμό της
Πατρίδας μας.
Όμως «το πιο πυκνό
σκοτάδι, είναι λίγο πριν ξημερώσει ο Θεός», έλεγε ο Κολοκοτρώνης. Το Γένος μας
και άλλες φορές σταυρώθηκε, αλλά «ιδού ζώμεν». Όταν έπεσε η βασιλεύουσα Πόλη,
«η χαρά και ελπίδα των Ελλήνων», ο λαός μας δεν ζητεί παρηγοριά από την Θεομάνα
μας, την Παναγία, αλλά σπεύδει και την παρηγορεί, ρίχνοντας συγχρόνως και τον
σπόρο της ανάστασης του Γένους. «Σώπασε κυρά-Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά σου θα ‘ναι».
Τρίτη 19 Μαΐου 2020
''Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ θα το δείτε όταν το φαγητό σας θα το τρώτε ανακατωμένο με τα δάκρυα σας…''
''Το
ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ θα το δείτε όταν το φαγητό σας θα το τρώτε ανακατωμένο με τα δάκρυα
σας…''
2 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2015
ΔΡ.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ
Ο
Πατρο- Κόσμας έλεγε ότι ''το Ποθούμενο θα έρθει δύσκολα''. Και σίγουρα είχε
δίκαιο… Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2013, στο άρθρο ''η Κοσμοχαλασιά και η Αναλαμπή
με το Ποθούμενο'' περιελάβαμε τον παρακάτω ζωντανό διάλογο.
Σ᾽
ένα χωριό της Ελλάδας, ένας νεαρός με το frento-espesso τα έβαζε με τον ''δικτυωμένο''
του χωριού - ήταν το παρατσούκλι του -, επειδή βρισκόταν μόνιμα κολλημένος στο
διαδίκτυο.
- ''Σύνελθε
ρε φίλε, σε λίγο θα έχουμε πόλεμο!!'', έλεγε ο δικτυωμένος.
- ''Άντε
ρε, μας έπρηξες εδώ και χρόνια με την καταστροφολογία σου…'', απαντούσε ο
άλλος.
Έτσι,
τα λόγια πηγαινοέρχονταν μεταξύ τους δίχως νόημα, μέχρι που παρενέβη ένας
τρίτος, αρκετά ηλικιωμένος στους χρόνους και σεβάσμιος στους λόγους, ο μπάρμπα-Ποθητός.
- ''Εδώ
που κάθεστε και οι δύο και απολαμβάνεται τον καφέ σας αμέριμνα κάτω από τον
κεντρικό πλατάνι που σκεπάζει τον καφενέ, εδώ σε τούτο το δένδρο, οι
κομιτατζήδες κρέμασαν τον δάσκαλο και τον παπά του χωριού μας.
Λοιπόν
βάλτε το καλά μέσα στο ''φευγάτο'' μυαλό σας. Από τότε μέχρι σήμερα, αλλά και
από τα παλιά χρόνια, ο πόλεμος ποτέ δεν σταμάτησε πάνω σε αυτό το αλωνάκι που
το λένε Ελλάδα. Αντίθετα, εμείς σήμερα βιώνουμε βαθύ ύπνο και δεν
καταλαβαίνουμε τις μορφές πολέμου που ενεργούνται εναντίον μας με σκοπό να
συντρίψουν σε κομμάτια τις δύο μαρμάρινες πνευματικές κολώνες του κόσμου πάνω
στις οποίες στηρίζεται ο ανθρώπινος πολιτισμός. Και αν στο σχολειό δεν σας
έμαθαν ποιες είναι αυτές οι κολώνες, μάθετέ το από την πείρα της ζωής μου, ότι
είναι η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός.
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2015
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015
Κυριακή 4 Μαΐου 2014
«ΣΗΚΩ, ΓΕΡΟ, ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΣ»
«ΣΗΚΩ, ΓΕΡΟ, ΝΑ ΜΑΣ
ΔΕΙΣ»
Αὐτή ἡ φράση ἐγράφη ἀπό ἄγνωστο χέρι στή βάση
τοῦ ἀγάλματος τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη ἔμπροσθεν τῆς Παλαιᾶς Βουλῆς στήν
Ἀθήνα. Αὐτό τό χέρι ὅμως δέν ἦταν σάν ἐκεῖνα τῶν ψευτο-προοδευτικῶν,
ψευτο-ἀναρχικῶν πού γκρεμίζουν. Αὐτό τό χέρι ἐξέφρασε μιάν ἀλήθεια
καί ἕναν πόθο.
Σήκω, Γέρο τοῦ Μοριᾶ, νά δεῖς τά χάλια μας. Ποῦ
μᾶς κατήντησαν καί ποῦ καταντήσαμε. Παλιόψαθα — σύμφωνα μέ τόν ἄλλο
μεγάλο τοῦ ̓21 στρατηγό Μακρυγιάννη — θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα,
καί μέχρις ἑνός σημείου τό πέτυχαν. Αὐτή εἶναι ἡ πικρή ἀλήθεια.
Καί ὁ βαθύτατος πόθος, πού ἐξέφρασε τό χέρι τοῦ
ἀνώνυμου Ἕλληνα, εἶναι νά ἐκδηλωθεῖ τό πνεῦμα τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ,
πού εἶναι παρόν καί σήμερα στό ἱστορικό μας γίγνεσθαι, παρά τά
χάλια μας. Εἶναι τό πνεῦμα τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Μακρυγιάννη καί τῶν
ἀναρίθμητων γνωστῶν καί ἀγνώστων ἀγωνιστῶν τοῦ ̓21, πού ζοῦν καί
σήμερα καί ἐμπνέουν πολλούς συγχρόνους Ἕλληνες.
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014
Ξύπνα Θοδωρή να δεις …Του Στρατού μας τους Δρομείς!
Ξύπνα
Θοδωρή να δεις …Του Στρατού μας τους Δρομείς!
24/3/14
Ξύπνα Γέρο του Μοριά παρακαλάνε τα παλληκάρια μας, ξύπνα και βοήθα μας !
Τι να σκέφτεται άραγε ο
Καταδρομέας σαν πλησιάζει το Γέρο του Μοριά γεμάτος Δέος κάνοντας τον Σταυρό
του ;
Τι
να σκέφτονται άραγε και που να προσεύχονται τα αρματωμένα τα παιδιά του Στρατού
μας καθώς γονατίζουν μπροστά στον Πολέμαρχο ;
Ανατριχίλα σκόρπισε στην Τροπολιτσά η άφιξη των Αρματωμένων
Δρομέων του Στρατού μας που έφτασαν πιλάλα από τη Μάνη και έπεσαν στα γόνατα μη
μπορώντας , γεμάτοι δέος να σταθούν ορθοί μπροστά στον Πολέμαρχο !
Ξυπόλυτος
και με πρησμένα τα πόδια αλλά χαμογελαστός τερμάτισε και ο τελευταίος
δρομέας μας αφού διέσχισε όλη την Γη των “Λάκκο-Δαιμόνων” ακολουθώντας το
κάλεσμα της Πατρίδας.
Στιγμές από άλλες, αλλοτινές
εποχές που κάνουν τον Γέρο του Μοριά και τους Καπεταναίους , να συνεχίζουν το ύπνο
τους στην Αρκαδική γη που τόσο αγάπησαν, ήσυχοι πια, αφού η Πατρίδα είναι σε
καλά χέρια !
Δεν έχει ανάγκη η Πατρίδα από
μας πια Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη…Έχει τούτα τα νιούτσικα παιδιά που θα φυλάξουν
και την Πατρίδα και τους Τάφους μας!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
