Ὁ πράκτορας τοῦ Ναπολέοντα Κοραῆς κατά τῆς Ρωμηοσύνης καί ἡ "Ἑλληνική Νομαρχία"

Ὁ πράκτορας τοῦ Ναπολέοντα Κοραῆς κατά τῆς Ρωμηοσύνης καί ἡ "Ἑλληνική Νομαρχία"

18 Ιουλ 2013

Αὐτός εἶχε στό ἐπιτελεῖο του μεταξύ ἄλλων τόν Ρήγα Βελεστινλή καί τόν Ἀδαμάντιο Κοραή. Ὁ Ρήγας πρόσφερε σχέδιο Ἐπαναστάσεως καί ἱδρύσεως ἐλεύθερης Ρούμελης/Ρωμανίας, πού θά εἶχε τήν Κωνσταντινούπολη ὡς πρωτεύουσα ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, πού ἀποτελοῦσαν τό μιλιέτ τῶν Ρωμαίων, ἀλλά καί τῶν Μουσουλμάνων.

Κατ' ἐντολήν ὅμως τοῦ Ναπολέοντα, ὁ Κοραής ἐργάσθηκε γιά τήν ἀνατροπή τῶν σχεδίων τοῦ Ρήγα, ἔργο πού συντελέσθηκε διά ψηφίσματος τῆς Γ΄ Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τοῦ 1927. Μέ αὐτό, ἀναγνωρίζονταν ὡς θεμελιώδη τά "ἄριστα συγγράμματα", οἱ "λόγοι" καί οἱ "παραγγελίες" τοῦ Κοραῆ. Ἀσφαλῶς οἱ πληρεξούσιοι πού γνώριζαν τίς παραγγελίες αὐτές ἦταν λίγοι, ἐπειδή ψήφισαν.

Ὅταν γραφόταν ἡ παροῦσα μελέτη, δέν ἦταν ἀκόμα αἰσθητό, ὅτι στά ξένα κέντρα ἀποφάσεων, σχεδιάσθηκε ὄχι μόνο ἡ κατάργηση τῆς Ρωμηοσύνης, ἀλλά καί ἡ ἀλλοίωση τῆς Ὀρθοδοξίας κατά τά πρότυπα τῶν δυτικῶν. Σήμερα, παραδόξως, ἡ ἔρευνα ὁδηγεῖ στόν Ναπολέοντα καί τό ἐπιτελεῖο του, ὡς ἀρχιτέκτονες τῶν ἐνεργηθέντων. 

Ηταν Ρεαλιστικό το Επαναστατικό Σχέδιο του Ρήγα Βελεστινλή;

Ηταν Ρεαλιστικό το Επαναστατικό Σχέδιο του Ρήγα Βελεστινλή;

Οκτ 05, 2012

Δημήτριος Καραμπερόπουλος


Διδάκτωρ Ιστορίας της Ιατρικής


Πρόεδρος
Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης
Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα

Ο Ρήγας Βελεστινλής [1] (1757-1798) είχε συλλάβει συγκεκριμένο επαναστατικό σχέδιο για την επανάσταση των σκλαβωμένων Ελλήνων και των άλλων Βαλκανικών λαών από την Οθωμανική εξουσία και τυραννία. Κι᾽ αυτό συμπεραίνεται από το δημοσιευμένο συγγραφικό του έργο: «Χάρτα της Ελλάδος», «εικόνα του Μέγα Αλέξανδρου» «Νέος Ανάχαρσις», «Νέα Πολιτική Διοίκησις», «Θούριος»[2]. Επίσης, από τα έγγραφα τα σχετικά με την σύλληψη, ανάκριση, φυλάκιση και θανάτωσή του, που ήρθαν στο φως, μετά από ένα αιώνα και πλέον από το μαρτύριο του, από τους Αιμ. Λεγράνδ[3] και Κων. Άμαντο [4].

Από τη μελέτη όλων αυτών διαπιστώνεται ότι το επαναστατικό σχέδιο του Ρήγα ήταν με μέθοδο προετοιμασμένο, ρεαλιστικό κι εφαρμόσιμο και με μια προοπτική για το τι θα γίνει μετά την επικράτηση, γι᾽ αυτό και χαρακτηρίζεται το κίνημά του ως «επανάσταση», σ᾽ αντίθεση με τις μέχρι την εποχή του απόπειρες κατά της τυραννίας, που χαρακτηρίζονται ως «εξεγέρσεις».

Το επαναστατικό σχέδιο του Ρήγα, γενικά, μπορεί να διακριθεί σε δύο ενότητες: 
α) η προετοιμασία της επαναστάσεως και β) η εφαρμογή και επικράτησή της.

Πρόταση γιὰ μιὰ Διαφορετικὴ Παγκοσμιοποίηση

Πρόταση γιὰ μιὰ Διαφορετικὴ Παγκοσμιοποίηση

Σκέψεις γιὰ τὴν λησμονημένη μας Ῥωμαϊκότητα, ἐν μέσῳ ἀγρίας Καταιγίδας 

15 Ιαν 2012

Γράφει ὁ Κυριάκος Παπαδόπουλος

«Ἀστὴρ προτρέχει καὶ λάμπει ἐν σπηλαίῳ, τὸν Δεσπότην τοῦ ἡλίου τοῖς μάγοις καταμηνῦσαι• βρέφος γὰρ ὤφθη, καὶ σὰρξ ἐκ τῆς Παρθένου, τὴν παλαιὰν παρακοὴν τοῦ Ἀδὰμ ἐξαφανίζων. Αὐτὸς τὸ κράτος ὑμῶν, δεσπόται, εἰς μῆκος χρόνων φυλάξῃ εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων»

ΜΕΡΟΣ Α΄ 

............ Στόχος αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου εἶναι νὰ προσπαθήσουμε νὰ ψηλαφίσουμε τὴν λησμονημένη μας καταγωγή, τὴν ῥωμαϊκότητά μας, κόντρα στὴν ἐπικρατοῦσα κρατικὴ ἀντίληψη γιὰ τὰ περὶ ταυτότητας, τὴν ὁποῖα συντηροῦν μὲ ὑπερβάλλοντα ζῆλο κύκλοι διανοουμένων. Μιὰ ἀντίληψη ποὺ εὐδοκίμησε στὸ Κράτος ποὺ ῥήμαξε τὴν ἐπαρχία, τὸ χωριό, τὶς Παραδόσεις, τὶς διαλέκτους, τὸ ἴδιον κάθε κοινότητας [20].

Ὑπόσχομαι νὰ κλείσω τὸ ἄρθρο αὐτὸ εὐχάριστα, ἀναφερόμενος στὶς αὐλικὲς τελετὲς καὶ συγκεκριμένα στὸ τυπικὸ τῶν Χριστουγέννων, ὅπως τὰ παραθέτει ἡ χεῖρα τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου Ζ΄ τοῦ Πορφυρογεννήτου. Θὰ νιώσει ψυχικὴ ἀνάταση ὁ ἀναγνώστης, διαβάζοντας τὰ ἄκτα τῶν Χριστουγέννων: ὁ ἀναγνώστης ποὺ διψᾶ γιὰ κάθε τὶ γνήσιο, γιὰ κάθε τὶ αὐθεντικό. Θὰ νιώσει νὰ ξυπνᾶ κάτι μέσα του, κάτι ποὺ τοῦ τὸ στερεῖ ἐδῶ καὶ δύο περίπου αἰώνες ὁ ἀφόρητος ἑλλαδιτισμὸς καὶ ἡ ἐπαρχιωτίλα τοῦ μεταπρατικοῦ Κράτος στὸ ὁποῖο ζεῖ.

Ἄς ξεκινήσουμε λοιπὸν μὲ τὰ δύσκολα!

Η συμβολή του Ρήγα στην αναζήτηση νεοελληνικής ταυτότητας

Η συμβολή του Ρήγα στην αναζήτηση νεοελληνικής ταυτότητας

8 Μάιος 2012 

Δημήτριος Τίτσιας

Ο βυζαντινός ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης (1423-1490) αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης έγραψε: «Και όταν έρθει καιρός .... τα τέκνα των Ελλήνων θα συγκεντρωθούν και θα συστήσουν κράτος δικό τους και θα ζουν τη ζωή τους με τρόπο που θα αρέσει στους ίδιους και θα θαυμάζουν οι ξένοι»1.

Το πρώτο σκέλος της πρόβλεψης του βυζαντινού ιστορικού έχει εκπληρωθεί στο μέτρο που το νεοελληνικό κράτος είναι μια πραγματικότητα. Το δεύτερο σκέλος της – αν δηλαδή μας αρέσει ο τρόπος που ζούμε και αν είναι στους ξένους θαυμαστός – προβάλλει σαφώς πολυτρόπως αμφιλεγόμενο. Και τούτο, διότι ο νέος ελληνισμός δεν κατάφερε στη νεωτερική εποχή που έχει ήδη εκπνεύσει να διαμορφώσει μια συλλογική εθνική ταυτότητα, η οποία να είναι μεν συνέχεια του ιστορικού παρελθόντος αλλά πρωτίστως να του δίδει τη δυνατότητα να συμμετέχει στο σύγχρονο κόσμο κομίζοντας πολιτισμό και νοηματοδότηση του βίου που ενδιαφέρουν πανανθρώπινα.

Είναι αλήθεια ότι έχουν διατυπωθεί πολλές εκδοχές για το ποια είναι ή έπρεπε να είναι η ταυτότητα του νέου ελληνισμού. Οι εκδοχές αυτές είναι μεταξύ τους συγκρουσιακές και κυρίως προσπαθούν να απαντήσουν στο ερώτημα που πρέπει να «ανήκομεν» ώστε να μην είμαστε έθνος «ανάδελφον». Η παρούσα θέση δεν είναι η καταλληλότερη για μια εξαντλητική παρουσίαση όλων των εκδοχών. Είναι, όμως, αναγκαία η συνοπτική αναφορά των δύο πιο χαρακτηριστικών, οι οποίες προϋπήρξαν της ελληνικής επανάστασης και επιβιώνουν μέχρι τις μέρες μας2.

Η διαμάχη για το Ρήγα

Η διαμάχη για το Ρήγα

Άρδην τ. 79

Συγγραφέας: Γιώργος Καραμπελιάς

Ο Ρήγας συνιστά κυριολεκτικώς τον «γόρδιο δεσμό» και την εμβληματικότερη μορφή της νεοελληνικής ιδεολογίας.

Αν για τη νεώτερη εθνομηδενιστική και παγκοσμιοποιητική «ιστοριογραφία» ο Ρήγας είναι ένα ον χωρίς εθνικότητα, ένα δημιούργημα του «Διαφωτισμού», το οποίο αγωνιζόταν για μια παραδειγματική «Δημοκρατία της Αρετής», για τον Κορδάτο του 1930 υπήρξε ο «πρόδρομος του νεοελληνικού ιμπεριαλισμού», απέναντι και ενάντια στους λοιπούς βαλκανικούς λαούς τους οποίους επιθυμούσε να ενσωματώσει1, ενώ το 1945 μεταβάλλεται σε πρόδρομο της βαλκανικής ομοσπονδίας2. Και αυτό διότι το 1931 η γραμμή του ΚΚΕ ήταν μάλλον η καταγγελία του «ελληνικού ιμπεριαλισμού», ενώ, το 1945, η επιδίωξη μιας «βαλκανικής ομοσπονδίας» υπό σοβιετική ομπρέλα. Τέλος, για την επίσημη ιδεολογία του παραδοσιακού μετεμφυλιακού κράτους υπήρξε μόνον ένας ήρωας της ελευθερίας, αποσιωπώντας τις δημοκρατικές και κυρίως τις βαλκανικές διαστάσεις της απόπειράς του, δεδομένου ότι η αντιμετώπιση του «από βορράν κινδύνου» αποτελούσε το κύριο μέλημα του ελληνικού κράτους.

Δηλαδή, κάθε ιδεολογική αντίληψη, κάθε πολιτική και ιδεολογική επιδίωξη, προσπαθεί να φωτίσει κάτω από διαφορετικό πρίσμα τον Ρήγα και τη θέση του, ακριβώς διότι ο Ρήγας βρίσκεται στη συμβολή απόψεων, ρευμάτων και τάσεων, που στη συνέχεια θα διαφοριστούν, θα συγκρουστούν ή θα συγκλίνουν. Επιπλέον, η σύντομη επαναστατική σταδιοδρομία και το μαρτύριό του δεν επέτρεψαν να διευκρινιστούν οι τάσεις και απόψεις του Ρήγα. Έτσι παρέμεινε ένα σύμβολο εσαεί για όλους, επομένως και μια πιθανή πηγή ιδεολογικής νομιμοποίησης.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΙΔΕΑ

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΙΔΕΑ

12 Μαΐου 2013

Ρωμανού  Ξενοφάνουc  Ανδρούτσου*

“Οι Έλληνες έκαμαν μία άφρονη ενέργεια και έχασαν ολόκληρη αυτοκρατορία”   (A.J. Toynbee, Studies of History τ.β’, London 1962, σελ 222).

Με αυτήν την άποψη, συμφωνεί και ο πολύς Μακρυγιάννης, όταν λέει: ‘(την πατρίδα) Εβγιαστήκαμεν και την πήραμεν είς τον λαιμό μας’ («Απομνημονευματα», σ. 356)  καθώς και ‘Κάλλιο να καθόμαστε με εκείνο τον βασιλέα (σ.σ: τον Σουλτάνο!!) και είχαμε και την τιμή μας και βαστούσαμε και την θρησκεία μας, κι’ όχι τοιούτως, οπού καταντήσαμεν’”» (όπ.πρ., σ. 459).

Η αυτοκρατορική ιδέα -  “το ευρύ Γένος” – ήταν η μόνιμη και αμετάτρεπτη ιδεολογία της Ρωμαίικης Εθναρχίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο συνέχιζε στην πράξη τη “Βυζαντινή” αυτοκρατορία. Γι’ αυτό και εξηγούνται οι αρχικοί δισταγμοί του για επανάσταση των «Ελλήνων» στην ελλαδική επαρχία, διότι το Φανάρι γνώριζε καλά τα σχέδια του Ναπολέοντος, αλλά και των ευρωπαϊκών ανακτοβουλίων. Η προϊούσα κατάπτωση της Οθωμανικής εξουσίας ήταν αισθητή στις αρχές του 19^ου αιώνα και η Εθναρχία γνώριζε, ότι η αυτοκρατορία περιερχόταν, αργά αλλά σταθερά, στα χέρια των Ρωμηών. Γι’ αυτό ήδη από τα τέλη του 18^ου αιώνα είχε διατυπωθεί η θέση, ότι η αυτοκρατορία θα μεταστοιχειωνόταν σε ελληνική – Ρωμαϊκή με την εκ των έσω μεταλλαγή της. Οι Χριστιανοί (Ρουμ και Αρμένοι) ήταν, άλλωστε, περίπου 20 εκατομμύρια, ενώ οι Τούρκοι δεν ξεπερνούσαν τα 8. Όσο κι αν φαίνεται, λοιπόν, μη ρεαλιστική η προσδοκία της Εθναρχίας, έναντι της Εθνικής Ιδέας, η Εθνικιστική επανάσταση των Νεοτούρκων (κατά των άλλων εθνοτήτων) βεβαιώνει το αντίθετο!

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΟΙ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Το Τετράτομο του κ. Αχιλλέα Λαζάρου: ""ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΟΙ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ"

3 Μαρτίου 2011

Του Βησσαρίωνα Μπακόλα

Πολύ πρόσφατα , το 2010, ήλθε αθόρυβα στην δημοσιότητα μια Διεπιστημονική εργασία, εντυπωσιακή των 3.000 περίπου μεγάλων σελίδων,(24Χ16,50) πυκνογραμμένων σε τέσερες τόμους με τον τίτλο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΟΙ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Το μέγεθος της επιστημονικής αυτής εργασίας μπορεί κάποιος να το καταλάβει, αν σκεφθεί ή θυμηθεί ένα ποσοτικό κριτήριο πανεπιστημιακό σε λέξεις, όχι σελίδες, τις 3000 λέξεις για μια Διπλωματική Εργασία.

Δεν είναι έργο συλλογικής δράσεως, ή έργο κάποιου Ιδρύματος, ή έργο σχολιασμών μεταφραστικών κειμένων. Είναι προσωπική κατάθεση του Συγγραφέα των διαχρονικών του διεπιστημονικών Ερευνών με βασική προσέγγιση του καταξιωμένου Φιλολόγου. Η σύνθετη προσέγγιση με την μακροχρόνια ειδίκευση, θεωρητική και πρακτική, του Ρωμανιστή και του Βαλκανολόγου ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις επίσης αρκετά σύνθετες Συγκριτικές Επιστήμες, ιδιαίτερα την Συγκριτική Πολιτική. Αυτή δεν αφήνει περιθώρια παραπλάνησης και παραπληροφόρησης. Αυτό πονάει ιδιαίτερα σήμερα πάρα πολλούς που φορούν προσωπεία επιστημονικοφάνειας ή εύκολα στρατεύονται σε καθεστωτικές σκοπιμότητες. Χωρίς θόρυβο επαναλαμβάνω, κυκλοφόρησε αυτό το σημαντικό έργο και μόλις τούτες τις μέρες κατόρθωσα να το βρω κοντά στο Σταθμό Δάφνης , πληρώνοντας για κάθε τόμο μόλις 10 ευρώ.

Τον Αχιλλέα Λαζάρου σήμερα όλοι τον γνωρίζουν, τον επαινούν και τον βραβεύουν, ελάχιστοι από συμπλέγματα ενοχής ή άγνοιας τον φοβούνται και καιροσκοπικά νομίζουν ότι προσφέρουν υπηρεσία σε ξένους πράκτορες βλάπτοντας την Πατρίδα μας ως πεμπτοφαλαγγίτες. Τα περιεχόμενα, στους 4 μεγάλους τόμους, έχουν διαχρονική αξία για πολλούς τομείς της σύγχρονης χειμαζόμενης Ελλάδας. Αναφέρονται σε καθημερινά τρέχοντα θέματα για τους γείτονες και τις ανούσιες προπαγανδιστικές κινήσεις των Σκοπιανών των Τούρκων των Αλβανών, Ρουμάνων κ.λ.π. Δίνουν σωστές απαντήσεις στις διαπλεκόμενες και ύποπτες επιρροές των Μεγάλων.

Ο κ. Λαζάρου υπεραμύνεται της δικής μας Ταυτότητας και ιδιαίτερα της Γλώσσας ανησυχώντας για την πορεία των Εκπαιδευτικών. Ξεκαθαρίζει διαυγέστατα, θέματα που αφορούν τους Ελληνογενείς Βλάχους και Αρβανίτες, ξεσκεπάζει πράκτορες και πρακτορίσκους που δρουν ανάμεσά μας, αναδεικνύει την προσφορά των Κυπρίων ακόμη σε όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Το ίδιο κάνει και για την Βόρειο ΄Ήπειρο.

Ζητώ συγνώμη από τους αναγνώστες του κειμένου τούτου πρώτα και μετά από τον Συγγραφέα, για τις αποσπασματικές μου αναφορές στα τεκμηριωμένα περιεχόμενα. Αυτά αφορούν κυρίως την Οργανωμένη Πολιτεία μας, τα Υπουργεία Εξωτερικών, Παιδείας, Άμυνας, Ανάπτυξης, τις Περιφέρειες, τα Πανεπιστήμια, τις Στρατιωτικές Σχολές αλλά και όλους τους Έλληνες που πονούν για την βασανισμένη πατρίδα μας.

Το τετράτομο του κ.Λαζάρου ας είναι η απάντηση σε κάποιο άλλο ύποπτο τετράτομο.

http://ksipnistere.blogspot.gr/2011/03/blog-post_6477.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+Ksipnistere_+(.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++Ο+σιωπών+δοκεί+συναινείν)

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΛΑΖΑΡΟΥ - "Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛ from ΕνοΡΩμεν on Vimeo.

http://vimeo.com/35304147