Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 6 Μαΐου 2020
ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ - Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ
Ετικέτες
Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,
Η ΓΛΩΣΣΑ ΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ,
Η ΓΛΩΣΣΑ ΩΣ ΦΟΡΕΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,
Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ,
Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ,
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ,
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ,
Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,
Η ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ,
Η ΡΩΜΑΝΙΑ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΟΥ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΥΛΟΥ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΡΩΜΗΟΥ,
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ,
Ο ΝΕΟΓΡΑΙΚΙΣΜΟΣ,
ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ,
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΕΝΟΣ
Τρίτη 30 Απριλίου 2013
Οι Βλάχοι
Οι
Βλάχοι
Τα ιστορικά στοιχεία για τους Βλάχους είναι διάσπαρτα στους Βυζαντινούς
χρονογράφους και η ιστορική παρουσία
τους έχει πορεία περίπου δύο χιλιάδων χρόνων, με τις ρίζες στα Ρωμαϊκά χρόνια
και στον εκλατινισμό των Βαλκανίων (K. Πορφυρογέννητος, Ι. Λυδός).
Ως πρώτη γραπτή μαρτυρία της Βλάχικης γλώσσας
εκλαμβάνεται αυτή των Βυζαντινών χρονογράφων Θεοφάνη και Θεοφύλακτου (579
μ.Χ.), ενώ η λέξη Βλάχος αναφέρεται για πρώτη φορά το 976 μ.Χ. από τον Κεδρηνό,
που μιλάει για "Βλάχους οδίτες" στην περιοχή Καστοριάς - Πρέσπας.
Πάντως, οι Βλάχοι έξω από ελάχιστες
περιπτώσεις δεν αυτοαποκαλούνται με αυτό το όνομα, αλλά με το Αrnanji, λέξη που
παράγεται από το "Romanus cives" και σχετίζεται με το διάταγμα του
Καρακάλα (Edictum Antoninianum), 212 μ.Χ., με το οποίο γενικεύτηκε το δικαίωμα
του Ρωμαίου πολίτη σε όλους τους κατοίκους των Ρωμαϊκών επαρχιών.
Δευτέρα 29 Απριλίου 2013
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ - ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΡΔΑΤΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ
Διαφορετική η ιστορική αλήθεια
από την προπαγάνδα τής Ρωμιοσύνης
Οι διάφορες
φυλές και λαοί, που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο (σλάβοι, αλβανοί,
βορειοαφρικανοί κ.λπ.), άρχισαν να αποκτούν ελληνική συνείδηση, δηλαδή την
ψευδαίσθηση, ότι είναι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, από τον 19ο
αιώνα κι έπειτα. Αποφασιστικό ρόλο στην εμπέδωση τής ελληνικής εθνικής ιδεολογίας
(εθνικού μύθου) έπαιξε το νεοελληνικό κράτος αφ΄ ενός δια τής κρατικής
παιδείας, που επέβαλε κι αφ΄ ετέρου δια τής βίας. Οι βλάχοι ανάπτυξαν ελληνική
εθνική συνείδηση αργότερα, κυρίως με την ενσωμάτωσή τους ως υπηκόων στο νέο
κράτος.
Ιστορικοί και
θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης, που ασχολήθηκαν με τούς βλάχους τής Θεσσαλίας, τής
Ηπείρου και τής Μακεδονίας, με τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία τους
περιστράφηκαν περισσότερο γύρω από τη θεωρία – μύθο τού εκλατινισμού των δήθεν
αυτοχθόνων ελληνικών πληθυσμών των περιοχών αυτών και τής δήθεν φυλετικής
συγγένειας ελλήνων – βλάχων επιχειρώντας να διαστρεβλώσουν τα ιστορικά στοιχεία
και την επιστημονική έρευνα προσαρμόζοντας τα συμπεράσματα των μελετών τους
στις απαιτήσεις τού νεοελληνικού εθνικισμού.Έκτοτε, ο εθνικισμός, ο
αλυτρωτισμός και ο καιροσκοπισμός έχουν θολώσει την ιστορική αλήθεια, η οποία
είναι εντελώς διαφορετική και δεν έχει καμμία σχέση με τα αυθαίρετα εθνολογικά
δημοσιεύματα, που επέβαλε η κρατική ιδεολογία (Γ.Λ.).
Σάββατο 27 Απριλίου 2013
Οι Βλάχοι (ἀκολουθοῦν σχόλια)
Οι Βλάχοι
17 Οκτωβρίου 2010
κατά
τον Αχιλλέα Λαζάρου
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η
πληθυσμιακή σύνθεση της Βαλκανικής δεν αλλοιώνεται φυλετικά. Ήδη
απορρίπτονται οι πολυθρύλητες μαζικές εγκαταστάσεις Ρωμαίων68. Ωστόσο
στους προϋπάρχοντες λαούς ασκείται πολιτισμική και γλωσσική ρωμαϊκή επίδραση. Λαμβάνει
δηλαδή χώραν εκρωμαϊσμός, πού στην περίπτωση των Ελλήνων ή πρώτη μορφή μόνον
επιφανειακά και απότομα σημειώνεται69. Οι Ρωμαίοι άλλως τε έρχονται στη
Βαλκανική εξελληνισμένοι70. Η δεύτερη περιορίζεται σε νησίδες και ζώνες, στις
όποιες συντρέχουν οι παράγοντες έκλατινίσεως. Όμως, πλην σπανίων εξαιρέσεων, η
λατινική είναι δευτερεύον καί βοηθητικό γλωσσικό όργανο γιά πρακτικούς
σκοπούς71, ενώ διαφυλάσσεται ή ελληνική γλώσσα, ή οποία παράλληλα
χρησιμοποιείται και από Ρωμαίους72. Επί αιώνες δε ή Ρώμη καλείται πόλη «
Ελληνίς»73.
Χρήστες της λατινικής γίνονται
κατ' εξοχήν οι Έλληνες έμποροι, επιστήμονες, εργολάβοι δημοσίων έργων,
μεταφορών και παρόδιων επιχειρήσεων, παλαίμαχοι τού ρωμαϊκού στρατού74. Ή
στρατιωτική υπηρεσία θεωρείται επικερδής και δελεαστική χάρη και στα παρεπόμενα
προνόμια75.
Εύλογα και η εθελουσία
στράτευση76 είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη άλλων λαών. Συμβάλλει δε και η προφανής
προτίμηση των Ρωμαίων προς τούς Έλληνες, ιδίως τούς Μακεδόνες,77 των οποίων
θαυμάζουν το αξιόμαχο.
Εκπληρώνοντας την πολυετή θητεία,
κατά την οποία αποκτούν σημαντικές οικονομίες και αναγορεύονται Ρωμαίοι πολίτες
με αναγκαστική εκμάθηση και χρήση τής λατινικής78, επιστρέφουν στις γενέτειρες
τους, όπου δεν αδρανούν. Διότι προτιμώνται ώς φύλακες συγκοινωνιακών κόμβων και
οδικών διαβάσεων διαδίδοντας αβίαστα στο οικογενειακό και κοινωνικό -
επαγγελματικό περιβάλλον την επίκτητη, επίσημη γλώσσα.
Κατά τον ακαδημαϊκό και
καθηγητή του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου G. Bratianu79 η λατινική και ομιλείται
και γράφεται στον χώρο Μακεδονίας και νοτιώτερα, όπου παρατηρείται διγλωσσία. Η
χρήση της λατινικής στη Θεσσαλία, Μακεδονία, Ήπειρο διαπιστώνεται μεταπολεμικά
και με τη μελέτη του επιγραφικού υλικού, όπως μάς διαβεβαιώνουν ό Γάλλος
καθηγητής τού Πανεπιστημίου Λυών Bruno Helly80, ο διευθυντής του Κέντρου
Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος τού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Ελλάδος Μιλτ.
Χατζόπουλος81 κ.ά. Ο δε Poghirc επισημαίνει την έναρξη της εκλατινίσεως Ελλήνων
στη Βόρειο Ήπειρο ήδη το 229 π.Χ., προ της ρωμαιοκρατίας, ως επακόλουθο
στρατιωτικής συμπράξεως Ρωμαίων - Ελλήνων προς αποσόβηση ιλλυρικών επιδρομών82.
Επίσης λατινοφωνία Ελλήνων
μαρτυρούν και ιστορικοί συγγραφείς. Ο Βυζαντινός χρονογράφος, καθηγητής του Πανεπιστημίου
Κωνσταντινουπόλεως και διοικητής τής Ευρώπης, ήτοι της Βαλκανικής, Ιωάννης
Λυδός, αναφερόμενος στους κατοίκους τής διοικητικής περιφέρειας του, μεταξύ
άλλων γράφει: «...και περ Έλληνας εκ του πλείονος όντας, τη των Ιταλών
φθέγγεσθαι φωνή...»83. Την απόλυτη δε αξιοπιστία του αποδέχονται ό Ρουμάνος
καθηγητής του Πανεπιστημίου Κοπεγχάγης Ε. Lozovan84, ό καθηγητής του
Πανεπιστημίου Λιέγης Michel Dubuisson85, ο Poghirc86 κ.ά.
Αυτοί οι δίγλωσσοι Έλληνες,
όπως και οι λατινόφωνοι των λοιπών επαρχιών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αποκαλούνται
Βλάχοι87. Την επιτυχή
σκιαγράφηση εξαπλώσεως τής λατινικής καί τήν ορθή ερμηνεία τής ονομασίας
Βλάχοι, καθώς και γενέσεως Βλάχων (=λατινοφώνων) ελληνικής καταγωγής,
χρεωστούμε καί στον πρώτο Νεοέλληνα ιστορικό Κωνσταντίνο Κούμα (1777-1836)88,
διδάκτορα δύο γερμανικών πανεπιστημίων και αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών
Μονάχου και Βερολίνου89. Την δ' εγκυρότητα της απόψεως Κούμα ασπάζονται
σύγχρονοι μας ομόλογοι του, οι ομότιμοι καθηγητές τού Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος90 και Κωνσταντίνος
Βαβούσκος91, η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Μαρία
Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου92 κ.ά.
Οι Έλληνες Βλάχοι αρχικά
ονομάζονται Ρωμαίοι, έπειτα δε Ρωμάνοι, που σώζεται με τη μορφή Αρμάνοι, όπως
μέχρι σήμερα αυτοαποκαλούνται, και θυμίζει τον όρο 'Αρμανία, εύχρηστο από τούς
Έλληνες των βυζαντινών χρόνων για την ονομασία τής χώρας τους, σύμφωνα με την
αποκάλυψη τού Ρωσοαμερικανού βυζαντινολόγου Α. Vasiliev93. Κατά δε τον Ούγγρο
καθηγητή τού Πανεπιστημίου Βουδαπέστης Mathias Gyoni, «όλα συνηγορούν στο να
πιστεύσουμε ότι οι Βλάχοι πρέπει να ήσαν δίγλωσσοι καθ' όλη τη διάρκεια τής
ιστορίας τους»94.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ
Κυριακή, 10 Απριλίου 2011
Βαλκανικός νοείται κατά κανόνα ο
χώρος της νοτιοανατολικής Ευρώπης, ο οποίος χωρίζεται από τον κορμό της
ευρωπαϊκής ηπείρου με το ρεύμα του Δουνάβεως. Σύμφωνα δε με την πλέον πρόσφατη
εθνωνυμική ονοματοθεσία περιλαμβάνονται σ' αυτόν από βορρά προς νότο η
ρουμανική Δοβρουτσά, απομεινάρι της κάποτε Μικράς Σκυθίας, η Βουλγαρία, η
Σερβία, η Σλοβενία, η Κροατία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία,
τα Σκόπια (FYROM), η Ελλάδα και το τουρκικό τμήμα της Θράκης, της οποίας οι
ήκιστα προσήκουσες πρακτικές επανασυγκολήσεως στην Τουρκία είχαν αποτελέσει
πρόσθετο λόγο για τον επιφανή πολιτικό και πανεπιστη-μιακό ιστορικό, ακαδημαϊκό
N. lorga, μη συμμετοχής του σε βαλκανικό συνέδριο οργανούμενο στην ελληνική
πρωτεύουσα από τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου.
Εντυπωσιακά ως πρώτιστος λόγος μη
αποδοχής της προσκλήσεως γνωστοποιήθηκε με διάτονη και διάτορη διακήρυξη ότι η
Ρουμανία είναι χώρα Καρπαθιακή και όχι Βαλκανική. Στην αδόκητη πρόφαση
προηγούνται και έπονται πολιτικές και επιστημονικές προσωπικότητες της
Ρουμανίας.
ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΒΛΑΧΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011
Του Αχ. Λαζάρου
ρωμανιστή - βαλκανολόγου
Ο επιθετικός προσδιορισμός κουτσοβλαχικό παράγεται από το σύνθετο όνομα Κουτσόβλαχος, του οποίου το πρώτο συνθετικό είναι το επίθετο κουτσός και το δεύτερο το ουσιαστικό Βλάχος. Όσοι θεωρούν ως πρώτο το συνθετικό το τουρκικό kucuk (=μικρός) λησμονούν ή αγνοούν ότι οι Κουτσόβλαχοι κατοικούν αδιάλειπτα στην Μεγάλη Βλαχία (Θεσσαλία-Βυζαντινό θέμα Ελλάδος). Ο Βυζαντινός Χρονογράφος Νικήτας Χωνιάτης γράφει: «επί δε τούτοις και άλλος τις τα Θετταλίας κατέχων μετέωρα (=ορεινά), ά νυν Μεγάλη Βλαχία κικλήσκεται, Τοπάρχης ήν των εκεί». Δεύτερος Βυζαντινός Χρονογράφος, ο Γεώργιος Παχυμέρης, σύμφωνα με του εκρουμανισμένου ακαδημαϊκού P. Papahagi, δέχεται την αυτοχθονία και την ελληνικότητα των Βλάχων της Θεσσαλίας, τους οποίους αποκαλεί Μεγαλοβλαχίτες: «….τους γαρ το παλαιόν Έλληνας, ους Αχιλεύς ήγε, Μρεγαλοβλαχίτας καλών επεφέρετο….».
Αφετηρία της λέξεως Βλάχος είναι το εθνωνύμιο μιας κελτικής φυλής, γνωστής στον Στράβωνα ως Ουόλκαι και στον Καίσαρα ως Volcae. Είναι οι πρώτοι λατινόφωνοι, τους οποίους τα γερμανικά φύλα γνωρίζουν και διαδίδουν το όνομά τους κατά μήκος κατά μήκος των συνόρων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, με την σημασία του λατινόφωνου. Ιχνηλατείται δε από την Βρεταννία και το Βέλγιο, όπου αντίστοιχα επιβιώνουν οι Ουαλλοί και οι Βαλλώνοι, έως τον Ελλήσποντο, στον Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου οι κάτοικοι Γενουάτες λόγω ιταλικής γλώσσας λέγονται Βλάχοι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
