Οι πρόσφυγες φέρνουν το μήνυμα της διάλυσης της ΕΕ και της σύγκρουσης Ελλάδος-Τουρκίας

Οι πρόσφυγες φέρνουν το μήνυμα της διάλυσης της ΕΕ και της σύγκρουσης Ελλάδος-Τουρκίας

20 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2015

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Οι εξαθλιωμένες προσφυγικές ροές θέλοντας να γλυτώσουν από τον εφιάλτη του πολέμου ‘αρδεύουν’ ήδη την Ευρώπη με τον ίδιο εφιάλτη δίχως να το θέλουν τις περισσότερες φορές. Δίχως να το γνωρίζουν έγιναν στα χέρια των ισχυρών γεωπολιτικών παικτών εύχρηστο εργαλείο χάραξης στρατηγικών σχεδίων απάνθρωπης υφής. Οι ‘καμπάνες’ ακούστηκαν πριν πολύ καιρό αλλά όλοι κώφευαν γιατί έπρεπε να τελειώσουν για τα καλά τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν και μάλλον αυτό φαίνεται να επιδίωκαν σαν αναπόσπαστο κομμάτι των παραπάνω στρατηγικών.

Τακτικές κίνησεις των Ρώσων στη Συρία - Η εισροή προσφύγων στην Ελλάδα - Η ελλαδική πραγματικότητα

Τακτικές κίνησεις των Ρώσων στη Συρία - Η εισροή προσφύγων στην Ελλάδα - Η ελλαδική πραγματικότητα

October 3, 2015

του Ιωάννη Μιχαλέτου

Σε καθαρά τακτικό στρατιωτικό επίπεδο τα παρακάτω σημεία μπορούν επιγραμματικά να αποτελέσουν τους στόχους των Ρωσικών ένοπλων δυνάμεων στη Συρία

- Εκκαθάριση της περιοχής του Ιντλίμπ που προς το παρόν ελέγχεται από δυνάμεις της Αλ Νούσρα (που υποστηρίζεται κατά κύριο λόγο από το Κατάρ και τη Τουρκία), με πιθανολογούμενη έναρξη επιχειρήσεων κατά τις 10 Οκτωβρίου.

- Το ανωτέρω θα επιτευχθεί με στοχευμένες αεροπορικές επιδρομές, βολές πυροβολικού και εν συνεχεία ελιγμούς πεζικού και ειδικών δυνάμεων αποτελούμενες από Σύριους, Ιρανούς, παραστρατιωτικές δυνάμεις Σιιτών από το Ιράκ και τη Χεζμπολλάχ. Το διάστημα που θα απαιτηθεί για τον πλήρη έλεγχο αυτής της επαρχίας εκτιμάται σε 3 εβδομάδες.

Το προσφυγικό επιταχύνει τη διάλυση της ΕΕ

Το προσφυγικό επιταχύνει τη διάλυση της ΕΕ

22/9/15

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

(Επικεφαλής του “Ελλήνων Πολιτεία”)

Η νεοφιλελεύθερη Γερμανία, ο ισχυρότερος κρίκος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο απόλυτος εκφραστής των αγορών και των τραπεζών στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον, αποφάσισε να βάλει στην άκρη το “Δημοκρατικό” και “Κοινωνικό” προφίλ της και προβαίνει σε εξονυχιστικούς ελέγχους στα σύνορα της χώρας με την Αυστρία, απ΄ όπου καταφθάνουν καθημερινά δεκάδες–χιλιάδες μετανάστες–πρόσφυγες. Επιπρόσθετα, ανέστειλε προσωρινά ακόμη και την Συνθήκη Σένγκεν για την ελεύθερη διακίνηση πολιτών στην Ευρώπη και μετακινεί χιλιάδες αστυνομικούς προκειμένου να ελέγξουν τα σύνορα της χώρας της. Ταυτόχρονα, οι γερμανικοί σιδηρόδρομοι Deutsche Bahn ανακοίνωσαν την προσωρινή διακοπή των δρομολογίων τους από και προς την Αυστρία. Βέβαια, ως γνωστόν για πολλές περιπτώσεις ισχύει το “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού”.

Εικόνες Μέσης Ανατολής στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου!

Εικόνες Μέσης Ανατολής στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου!

7/9/2015

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Τη στιγμή που ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν πως οι λαθρομετανάστες που βρίσκονται στη Μυτιλήνη έχουν ξεπεράσει τις 40.000 κι ενώ το επίσημο κράτος προτιμά να μην αναφέρεται σε αριθμούς, η κατάσταση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου φαίνεται πως ξεφεύγει πέρα από κάθε έλεγχο και θέτει πλέον σε κίνδυνο τις ζωές των γηγενών ελλήνων κατοίκων των νησιών αυτών.

-  Ανταποκριτής: Ποιοι συγκρούονται με ποιους;

- Πρόσφυγας: Σύριοι με Αφγανούς. Κάθε μέρα κάποιοι Αφγανοί χτυπάνε Σύριους και Ιρακινούς. Κάθε μέρα, κάθε μέρα!

- Μυτιληνιός συνταξιούχος: Φύγετε από δω. Είναι ιδιωτικός χώρος. Δεν μπορείτε να εισβάλλετε σε ιδιωτικούς χώρους. Σεβαστείτε την Ελλάδα! Είναι Ελλάδα εδώ, όχι Μέση Ανατολή! Μακριά από δω!

- Μυτιληνιά μητέρα: Δεν κάνουμε πόλεμο! Εμείς είμαστε τα θύματα εδώ, όχι αυτοί. Πρέπει να ζήσουμε τη ζωή μας όπως πριν. Θέλω να πάω στη δουλειά μου και δεν μπορώ. Τα παιδιά μου θέλουν να πάνε στο μάθημά τους και δεν μπορούν. Πρέπει να ζήσουμε τη ζωή μας και αυτοί μας την άρπαξαν μέσα από τα χέρια! Δεν πολεμάμε κανέναν. Αυτοί κάνουν τον πόλεμο. Πρέπει να τους πάρουν από εδώ….

Αυτή είναι η χθεσινή (6/9/2015)ανταπόκριση του τηλεοπτικού σταθμού RTLS από τη Μυτιλήνη, που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αυτή είναι η Ελλάδα και όχι η Μέση Ανατολή». Μία ανταπόκριση που δεν έγινε από κανένα τηλεοπτικό σταθμό της Ελλάδας, αφού οι «εσωτερικές προτεραιότητες» και το «αφήγημα» που πρέπει να περάσει προς τον ελληνικό λαό είναι ότι «οι ταλαιπωρημένοι αυτοί άνθρωποι» δεν αποτελούν βάρος αλλά ούτε και κίνδυνο για την χώρα και τους πολίτες, αφού θέλουν να μετακινηθούν στη βόρεια Ευρώπη.

Μόλις φύγουν οι Ευρωπαίοι τουρίστες από την Μ. Ασία στο Αιγαίο θα σκάσει μεγαλύτερη ατομική ''ανθρωπιστική βόμβα''

Μόλις φύγουν οι Ευρωπαίοι τουρίστες από την Μ. Ασία στο Αιγαίο θα σκάσει μεγαλύτερη ατομική ''ανθρωπιστική βόμβα''

5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2015

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Το ιστορικό έχει ως εξής: Δύο μήνες πρίν ξεσπάσει η ανάφλεξη του Κουρδικού οι Τούρκοι μετέφεραν εσπευσμένα από τα τουρκοσυριακά σύνορα στα παράλια της Μικράς Ασίας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που στοίβαζαν εσκεμμένα όλα αυτά τα χρόνια. Και το έκαναν αυτό για τρείς λόγους στρατηγικούς.

Α. Δεν ήθελαν η οργή αυτών των ανθρώπων που ταλαιπωρούσαν όλα αυτά χρόνια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αθλίων συνθηκών να συσσωματωθεί στις τάξεις του κουρδικού στρατού εναντίον τους.

Β. Ήταν πλέον για αυτούς η κατάλληλη ευκαιρία να επέμβουν δυναμικά στα εσωτερικά πράγματα της Ελλάδος. Παρακολουθώντας το πάζλ των διαπραγματεύσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους δανειστές, την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, αποφάσισαν να ανοίξουν την στρόφιγγα της λαθρομετανάστευσης στα νησιά του Αιγαίου που τα έχουν στο μάτι μετά την τραγωδία του Κυπριακού και για τους γνωστούς λόγους…υφαλοκρηπίδα, ενεργειακά, αποστρατικοποίηση τους κ.α.

Γ. Ήθελαν να απαξιώσουν την ήδη απαξιωμένη μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και να δημιουργήσουν αλυσιδωτές κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη.

Φυσικά, όλα αυτά οι γείτονες τα κάνουν με το αζημίωτο και εκτελώντας εντολές σκοτεινών κέντρων για να κερδίσουν και να κλείσουν άλλα μείζονα γεωπολιτικά και εθνολογικά προβλήματα τους. Και ποιος μας λέει αν αυτά τα κέντρα αποφάσεων δεν επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν το νεαρό της ηλικίας της πλειοψηφίας των προσφύγων στα στρατιωτικά μέτωπα που πιθανώς θα ανοίξουν μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης; Τι μέλλει γενέσθαι;

Διασταυρούμενες πληροφορίες έχουν φύγει πλέον από το επίπεδο της φήμης και προσεγγίζουν το επίπεδο της αλήθειας.

Έξω από την Σμύρνη και κατά μήκος της Εθνικής οδού είναι μια ''ΑΝΘΡΏΠΙΝΗ ΒΟΜΒΑ'' που μπορεί να προσεγγίζει τα τρία εκατομμύρια ψυχές. Φυσικά στην πλειοψηφία τους δεν είναι Σύριοι μόνο αλλά Αφγανοί, Πακιστανοί, Σουδανοί, Σομαλοί που τόσο καιρό και εσκεμμένα τους συγκέντρωναν οι Τούρκοι μέχρι το εναρκτήριο λάκτισμα των επικείμενων γεωπολιτικών ανατροπών.

Είναι γνωστό ότι πολλές ξενοδοχειακές μονάδες στα παράλια της Μ. Ασίας είναι γερμανικών συμφερόντων όπου ξεκουράζονται οι Ευρωπαίοι δανειστές μας. Μόλις λοιπόν τελειώσουν τα μπάνια τους …και δίχως φυσικά να χαλάσει το τουριστικό προφίλ της γείτονος χώρας…τότε θα ανοίξει η στρόφιγγα για αυτό τον νέο ''στρατό του Ξέρξη''. Φυσικά, τι να πει κανείς για αυτές τις ρημαγμένες ψυχές των προσφύγων που έγιναν υποχείρια υψηλών στρατηγικών σχεδιασμών των ''ρεμαλιών'' της απάνθρωπης Παγκοσμιοποίησης;

Στο Αιγαίο το αμέσως πιθανώς διάστημα πρόκειται να σκάσει μεγάλη ανθρωπιστική βόμβα. Δεδομένης της υπάρχουσας μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και του μπλοκαρίσματος των συνόρων σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες, η μνημονιακή Ελλάδα μπαίνει σε νέο ΜΑΡΤΥΡΙΟ. Μαζί με τις εκλογές και το αλισβερίσι του σχηματισμού κυβέρνησης θα έχουμε ένα επί πλέον εκβιαστικό δίλημμα από τους τοκογλύφους.

-Θέλετε να σας βοηθήσουμε στο νέο πρόβλημα σας…Τι μας δίνετε στο ΑΙΓΑΙΟ;

Kαι οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες. Nαι, αλλά…

Kαι οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες. Nαι, αλλά…

Αυγ 28, 2015

Της Μελίνας Κονταξή

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιείται από καλοπροαίρετους και μη για να προπαγανδιστεί η αποδοχή της παράνομης μετανάστευσης στο λαό είναι η εξίσωση της παράνομης μετανάστευσης με τους Έλληνες πρόσφυγες το 1922. Για τους πραγματικούς πρόσφυγες δεν μιλάει κανείς. Εννοείται ότι η φιλοξενία τους είναι χρέος μέχρι την απελευθέρωση της πατρίδας τους. Χρέος, αλλά εκεί υπάρχουν άλλα ''όμως''.

Δεν είναι όλοι οι Σύριοι πρόσφυγες. Δεν είναι το ίδιο ένας σουνίτης άραβας που η πλειοψηφία τους πηγε με το ισλαμικό κράτος, και ας γράφει η ταυτότητα του Σύριος, με έναν Κούρδο ή Χριστιανό της Συρίας. Όμως η Εξίσωση αυτή πρώτα από όλα ευτελίζει την τραγωδία των πρόσφύγων.

Ο πρόσφυγας δεν έχει επιλογή. Το 1922 ξεριζώθηκαν οι Έλληνες από την Μικρασία γιατί οι σύμμαχοι στήριξαν τη γενοκτονία των αυτόχθονων πληθυσμών της Ανατολίας που έκανε ο Κεμάλ για να δημιουργήσει ένα τεχνητά ομοιογενές κράτος και εξαιτίας προδοτικών πράξεων και λαθών των ελληνικών κυβερνήσεων. Το 1922 οι Έλληνες, όσοι γλίτωσαν από τα τουρκικά τάγματα θανάτου, έφυγαν για να γλιτώσουν την ολοκληρωτική σφαγή, αφού η ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να μην τους δοθούν όπλα και να μην ενημερωθούν εγκαίρως για την κατάρρευση του μετώπου, ενώ, μετά το 23 και την συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών, δεν είχαν εναλλακτική λύση όσοι απέμειναν. Παιδιά άφησαν πίσω γιατί πίστευαν ότι δεν είχαν ελπίδα αν τα έπαιρναν μαζί τους.

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

scribd

Τα τρία ελληνικά λάθη στη Σμύρνη

Τα τρία ελληνικά λάθη στη Σμύρνη

Πώς ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας βρέθηκε προδομένος στα χέρια του τουρκικού στρατού που τον κατάσφαξε Σεπτέμβριο του '22

 Του Βλάση Αγτζίδη, Καθημερινή,  24/09/2000

Με τον τίτλο «Smyrna ablaze• Stories of massacre» (Η φλεγόμενη Σμύρνη. Ιστορίες από τη σφαγή) η εφημερίδα «Sydney Morning Herald» δημοσίευσε στις 18 Σεπτεμβρίου 1922 (ή 2 Οκτωβρίου με το νέο ημερολόγιο) ένα αποκαλυπτικό άρθρο, λίγες μέρες μετά την είσοδο του τουρκικού στρατού στην πόλη, την πυρπόλησή της και τη σφαγή μεγάλου μέρους του χριστιανικού της πληθυσμού (ελληνικού και αρμενικού), καθώς και των προσφύγων που είχαν συρρεύσει από το εσωτερικό για να αποφύγουν τις διώξεις. Εγραφε λοιπόν ο δημοσιογράφος:

«Οι φλόγες, την περασμένη νύχτα, ήταν ολοκληρωτικά εκτός ελέγχου και πλησίαζαν το βρετανικό προξενείο. Υπάρχουν 300.000 πρόσφυγες μέσα στην πόλη. Ολα τα συμμαχικά πλοία γέμισαν. Μια αναφορά από την Αθήνα λέει ότι η καταστροφή στη Σμύρνη εκτιμάται από 14 έως 17 εκατομμύρια λίρες. Δεκατέσσερεις Αμερικανοί αγνοούνται. Αναφέρεται ότι οι μαθήτριες του Αμερικανικού Κολεγίου Θηλέων απήχθησαν από τους Τούρκους. Η Σμύρνη αφανίστηκε εκτός από την άθλια τουρκική συνοικία. Οι τράπεζες, οι εμπορικές και κατοικημένες περιοχές κατά μήκος της παραλίας και τα τετράγωνα που κατοικούσαν ξένοι, μετατράπηκαν σε στάχτη. Η φωτιά κάλυψε μια περιοχή δύο τετραγωνικών μιλίων.

Καταθέσεις

Ο σερ Χάρι Λαμπ, ο Βρετανός γενικός πρόξενος, δήλωσε ότι όλα τα ξένα προξενεία κάηκαν εκτός από το βελγικό, το νορβηγικό και το δανέζικο, τα οποία απέχουν τρία μίλια από το κέντρο της πόλης. Η ένορκη κατάθεση Αμερικανών κατοίκων αποδεικνύει ότι Τούρκοι στρατιώτες του τακτικού στρατού, συστηματικά πυρπόλησαν την πόλη, σε αντίποινα της καταστροφής που προκάλεσαν οι Ελληνες (σ.τ.σ. ο στρατός) κατά την αποχώρησή τους και επίσης ότι οι Τούρκοι, με τη φωτιά, θέλησαν να καλύψουν τις σφαγές που σημάδεψαν την είσοδό τους στην πόλη. Αμερικανοί μάρτυρες εκτιμούν ότι ένας μεγάλος αριθμός ατόμων χάθηκε στις φλόγες. Η ελληνική κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε στην Κοινωνία των Εθνών, τους Συμμάχους και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι οι Κεμαλικοί έσφαξαν τους πρόσφυγες. Η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι πολλοί Ελληνες και Αμερικανοί μαζικά εκτελέστηκαν με την κατηγορία ότι βοήθησαν τον ελληνικό στρατό ή ότι διέπραξαν κατά φαντασίαν εγκλήματα. Ενας Αμερικανός δηλώνει ότι είδε αποκεφαλισμένα κορμιά Ελλήνων στρατιωτών δεμένα μαζί...».

Μικρασία - Παρελθόν και παρόν

Μικρασία - Παρελθόν και παρόν

10 Μάρτιος, 2005

του Χρηστάκου Δόλοπα, στο περιοδικό «Ενδοχώρα»

«Αοιλί εμάς και βάι εμάς

επάρθεν η Ρωμανία

μοιριλογούν τα εγκλησιάς

και κλαίγνε τα μοναστήρια»

(Ποντιακός Θρήνος)

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως (1453), σειρά είχε η πρωτεύουσα των Κομνηνών, η Τραπεζούντα (1461). Ο Ελληνισμός όμως επέζησε, παρά την πίεση, τη βία, τη δουλεία και τους εξισλαμισμούς. Οι τέσσερις αιώνες υποταγής στους Οθωμανούς κατακτητές, δεν ήσαν αρκετοί να σβήσουν την ελληνική παρουσία. Το 1922-1924 ήλθε η ώρα του τελικού ξεριζωμού.

Ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός, που έδωσε τιτάνιους αγώνες ενάντια στον ισλαμισμό, προσπαθώντας να επιβιώσει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς. Οι Έλληνες (μόνον όμως οι Χριστιανοί) εγκαταλείπουν τον τόπο, όπου η ιστορία μας θυμίζει δόξες, μεγαλείο, αγώνες, θυσίες. Το ελληνικό φεύγει και στη θέση του ανατέλλει μια καινούργια εθνότητα, η Τουρκική, που μέχρι τις μέρες μας, βασισμένη στην παντουρκική-παντουρανική ιδεολογία, προσπαθεί να δημιουργήσει ομογενοποιημένο λαό, εμφυτεύοντας κοινή εθνική καταγωγή στην πανσπερμία των 47 εθνικών μειονοτήτων, που αποτελούν τον τουρκικό λαό (1).

Στην Τουρκία σήμερα, δεν υπάρχει κοινή εθνική συνοχή, παρά τις γενοκτονίες (Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι) και παρά την επικράτηση του μουσουλμανισμού. Οι δεκάδες μειονότητες θεωρούν τους Τούρκους εχθρούς και κατακτητές. Και ενώ ο μουσουλμανισμός λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος, υπάρχουν αγεφύρωτες οι δογματικές διαφορές μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, ενώ οι αιρέσεις των Γιουρούκων, Μπαντιέ, Δερβίσηδων (Μπεκτασήδων, Μαβλεβήδων) και Γεζιτών, είναι υπό διωγμόν. Παρά τις γενοκτονίες, τους βίαιους εξισλαμισμούς και τις πολιτισμικές γενοκτονίες, οι μικρές εθνικές μειονότητες διατηρούν τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμά τους, τιμούν τις αρχαίες παραδόσεις που μεταδίδουν από γενιά σε γενιά, ενώ με τη λαϊκή παράδοση διατηρούν τους δικούς τους χορούς και τη δική τους μουσική, μεταγλωττίζοντας μόνο τους στίχους.

Ως σήμα κατατεθέν, λειτουργεί και η αντίσταση του κουρδικού λαού, που αγωνίζεται διεκδικώντας την πολυπόθητη ελευθερία του, ενώ οι Τούρκοι ιθύνοντες (πολιτικοί, στρατιωτικοί και ιστορικοί) τους ονομάζουν «ορεσίβιους Τούρκους», προσπαθώντας και να τους εξαφανίσουν ως έθνος. Η πολιτική της γενοκτονίας, ενώ αποδείχθηκε αρκετά αποτελεσματική, δεν έλυσε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το τουρκικό κράτος. Αυτό μας το θυμίζει ο Ντεμιρέλ (1991), που τόνιζε: «Η παραχώρηση δικαιωμάτων στους Κούρδους θα αποτελέσει την απαρχή της διαλύσεως της Τουρκίας, που έχει 27 εθνότητες». Είναι κοινό μυστικό στην Τουρκία, πως η μέρα που θα διαλυθεί σαν κράτος πλησιάζει. Εδώ και χρόνια, οι κάτοικοι της Τουρκίας αστειευόμενοι λένε, ότι στην Τουρκία κατοικούν εβδομήντα πέντε και μισή (75,5) εθνότητες και αρχίζουν να τις αριθμούν. Εάν τους ρωτήσεις ποια είναι η μισή εθνότητα, χαμογελώντας θα σου απαντήσουν: «μα, η τουρκική».

Από την Oθωμανική Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος (1908-1923)

Από την Oθωμανική Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος (1908-1923)

4/07/2013

του Βλάση Αγτζίδη

Στη σειρά των βιβλίων “Ε-Ιστορικά” της Κυριακάτικης  Ελευθεροτυπίας, επιμελήθηκα ενός τόμου που δόθηκε στις 19 Μαϊου 2013 με την εφημερίδα και είχε ως τίτλο:  Από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος (1908-1923). Η Γενοκτονία στην Ανατολή. Συμπεριελήφθησαν και άρθρα σημαντικών Τούρκων αντιεθνικιστών ιστορικών και κοινωνικών επιστημόνων. Κάποια απ’ αυτά είχαν δημοσιευτεί  στην εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” (Taner Akçam, Fikret Baskaya, Ahmet Oral, Dogan Akanli, Attila Tuygan, Pervin Erbil) κάποια για πρώτη φορά (Fuat Dundar, Μehmet Akyol, Izmail Besiktzi, Sait Çetinoğlu, Sibel Ozbundan). Παρουσιάζονται επίσης οι απόψεις της Ayse Hour και του Halil Berktay. Συμμετείχε επίσης με κείμενο ο ερευνητής Θεόδωρος Παυλίδης και την αποτίμηση έκανε ο ιστορικός Γιάννης Σκαλιδάκης.

Το δικό μου εισαγωγικό κείμενο έχει ως τίτλο “Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος (1908 – 1923)”.  Παρατίθεται στη συνέχεια:

ΠΟΝΤΟΣ - ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ

ΠΟΝΤΟΣ - ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ



Ιδρυτές της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ήταν δύο βυζαντινόπουλα, οι Κομνηνοί Αλέξιος και Δαβίδ. Αυτοί ήταν παιδιά του σεβαστοκράτορα Μανουήλ, γιου του Ανδρόνικου του Α, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον πατέρα του κατά την εξέγερση του 1185. Ο Αλέξιος που γεννήθηκε το 1182 και ο Δαβίδ ένα ή δυο χρόνια νωρίτερα, απομακρύνθηκαν από την επαναστατημένη πρωτεύουσα και το 1185 στάλθηκαν στην αυλή της θείας τους, βασίλισσας των Ιβήρων (Γεωργίας) Θάμαρ (1184-1212).
Τον Απρίλιο του 1204, όταν οι Φράγκοι της Δ Σταυροφορίας κυρίευσαν την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσαν το βυζαντινό κράτος, οι δύο νεαροί Κομνηνοί, με τη βοήθεια της θείας τους και των Γεωργιανών στρατιωτών, καθώς και τη συνεργασία των Σχολάριων αρχόντων που έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη και των ντόπιων Πόντιων τιμαριούχων και στρατιωτικών αριστοκρατών, κατέλαβαν την Τραπεζούντα και ίδρυσαν το μεσαιωνικό κράτος του Πόντου. Οι αυτοκράτορες του κράτους αυτού, οι Μεγάλοι Κομνηνοί, όπως ονομάστηκαν από την αρχή ακόμα της βασιλείας τους, αισθάνονταν σαν Ελληνες και συνεχιστές του βυζαντινού κράτους.
Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι για καιρό είχαν τον τίτλο >. Μόνο αργότερα, ο Μιχαήλ Η’ ο Παλαιολόγος (1261-1282), ανασυσταίνοντας τη βυζαντινή αυτοκρατορία το 1261, ζήτησε από τους αυτοκράτορες της Τραπεζούντας να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την προσηγορία αυτή, που ανήκε αποκλειστικά στους βασιλιάδες της Κωνσταντινούπολης. Τότε, κατά πάσα πιθανότητα, εγκαινιάστηκε από τους Κομνηνούς της Τραπεζούντας ο νέος τίτλος >. Ιβηρία λεγόταν η χώρα των Ιβήρων, η σημερινή Γεωργία, και Περατεία η σημερινή Κριμαία.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 και την πολυδιάσπαση της βυζαντινής αυτοκρατορίας σε μικρά κρατίδια, ανέβηκε για ένα διάστημα στην εξουσία της Αμισού (Σαμψούντας) ένας απόγονος των Γαβράδων, τιμαριωτών του Πόντου, ο Θεόδωρος Γαβράς.
Οι Μεγάλοι Κομνηνοί της Τραπεζούντας είχαν για έμβλημά τους το μονοκέφαλο αετό, σε διαστολή με το δικέφαλο της αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΤΟΥ ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ

Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν περί τους 1.500.000 πρόσφυγες. Οι 400.000 περίπου προέρχονταν από το μικρασιατικό Πόντο, οι 250.000 από την Ανατολική Θράκη και οι υπόλοιποι από τη Δυτική Μικρά Ασία και την Καππαδοκία. Περίπου 70.000 πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, στις ήδη υπάρχουσες ελληνικές κοινότητες. Στην Ελλάδα οι πρόσφυγες πέρασαν από τις εξευτελιστικές διαδικασίες των λοιμοκαθαρτηρίων της Μακρονήσου, του Χαρμάν Κιοϊ κ.ά. Με βάση τα στοιχεία της Κοινωνίας των Εθνών, σε πολλές περιοχές της νέας τους εγκατάστασης κατά τα πρώτα χρόνια πέθανε από τις κακουχίες το 20% των προσφύγων, ενώ αντιστοιχούσε 1 γέννηση σε 3 θανάτους.

Η άφιξη των προσφύγων στη Ελλάδα προκάλεσε γενική κρίση. Ο αρχικός εκνευρισμός που ένοιωσαν οι ντόπιοι για τους πρόσφυγες πήρε σύντομα τη μορφή εχθρότητας. Οι πρόσφυγες αντιμετώπισαν πραγματικό μίσος από τους ντόπιους. Ο Μάρκος Βαμβακάρης, Σκυριανός στην καταγωγή, περιέγραψε θαυμάσια την κατάσταση αυτή: "Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενεεκεί που είχε καμιά αποθήκη εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε. Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια. ’σε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους καταδιώκανε. Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δυό να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει. Καταστροφή μάνα μου... Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δυό. Φύγετε από δω ρε! Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράμα, εγώ δηλαδή τι είδα. Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν' αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες."

Η σύγκρουση ντόπιων και προσφύγων, θέτει τη σφραγίδα της σ' όλη την επόμενηπερίοδο. Οι γηγενείς αμφισβητούν την ίδια την ελληνικότητα των προσφύγων. Ο τότε εισαγγελέας Βαζούρας έγραψε: "Η βρισιά τουρκόσπορος μαζί με σωρό ανάλογες βρισιές, όπως σκατοουγλούδες, παληοαούτηδες κ.λπ. ήταν στην ημερήσια διάταξη, από ανώτερα και κατώτερα κυβερνητικά όργανα..." Το χάσμα ενισχύθηκε και συντηρήθηκε από τον άγριο οικονομικό ανταγωνισμό. τόσο στην ιδιοποίηση της γης, όσο και στις εμπορικές δραστηριότητες."

Επιβίωση και εξέλιξη αυτής της αρχικής στάσης αποτελούν σήμερα τα λεγόμενα ποντιακά ανέκδοτα, για τα οποία ο Ηλίας Πετρόπουλος: "Οι Ελλαδικοί νεοέλληνες δεν συμπαθούν τους πρόσφυγες. Και ακριβώς τα αντιποντιακά ανέκδοτα, που σήμερα κυκλοφορούν, εκφράζουν (σε τελική ανάλυση) την αντιπάθεια των γηγενών κατά της πολυπληθέστερης προσφυγικής ομάδας που εγκαταστάθηκε στη χώρα μας".

Συνομωσία σιωπής

Η εγκατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα σήμαινει την μαζική προλεταριοποίησή τους και κατά συνέπεια την πολιτική τους περιθωριοποίηση. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν η επικράτηση της βούλησης όλων των Ελλαδικών κομμάτων (από την άκρα Δεξιά έως την άκρα Αριστερά) για αποσιώπηση των τραγικών γεγονότων, εξαφάνιση της προσφυγικής ιστορικής μνήμης και βαλκανιοποίησης των προσφύγων.

Οποιοσδήποτε νηφάλιος παρατηρητής των γεγονότων θα περίμενε να έχουν τα μικρασιατικά ιδαίτερη θέση στη συλλογική μνήμη των νεοελλήνων, καθώς και στη γνώση που αναπαράγεται μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας στη σύγχρονη Ελλάδα. Συμβαίνει όμως ακριβώς το αντίθετο, δημιουργούντας εύλογα ερωτήματα για τα βαθύτερα αίτια. Μερικά συμπεράσματα αυτής της αναζήτησης είναι ότι η αποσιώπηση υπήρξε το αποτέλεσμα της οριστικής κυριαρχίας των ελλαδικών ομάδων στο έθνος-κράτος των Ελλήνων. Οι πολυάριθμοι Έλληνες από το μικρασιατικό και τον ανατολικοθρακικό χώρο, που ανέρχονταν στο 35% περίπου του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας, ενσωματώθηκαν ως πρόσφυγες στην κοινωνική δομή. Κατά συνέπεια, ήταν αδύνατο να διεκδικήσουν ειρηνικά οποιοδήποτε μερίδιο συμμετοχής στο έθνος-κράτος, ως ομάδες με σαφή συνείδηση της καταγωγής τους. Από την άλλη, οι ελλαδικές ομάδες εξουσίας, οι οποίες είχαν αποτύχει στον αποτελεσματικό χειρισμό της μικρασιατικής κρίσης, αντιμετώπισαν την πρόκληση της στερέωσης της εξουσίας τους, που αμφισβητούνταν έντονα εκ των πραγμάτων. Εξ άλλου είχαν βγει κερδισμένες από τη Μικρασιατική Καταστροφή, με την ανάθεση σ΄ αυτές, με τη συνθήκη της Λωζάννης, της διαχείρισης των ανταλλάξιμων μουσουλμανικών περιουσιών. Έτσι, οι κυρίαρχες ομάδες και τα κόμματα εξουσίας, βρέθηκαν να ελέγχουν μια τεράστια περιουσία.

Στα κίνητρα που οδήγησαν στην αποσιώπηση, μπορούν να συμπεριληφθούν οι πολιτικές αποφάσεις για κλείσιμο του μικρασιατικού ζητήματος, μια απόφαση με την οποία οι μικρασιάτες πρόσφυγες διαφωνούσαν ριζικά και μαχητικά, και η αλλαγή των προτεραιοτήτων στην εξωτερική πολιτική. Η Τουρκία γινόταν πλέον ο απαιραίτητος σύμμαχος στην περιοχή, με τη μεσολάβηση του Μουσολίνι κατ' αρχάς. Στη συνέχεια, όταν ο εξωτερικός εχθρός εντοπίστηκε στο Βορρά, η Τουρκία έγινε πολύτιμος σύμμαχος στα νατοϊκά πλαίσια. Έτσι, η ιστορική μνήμη των προσφύγων θα έπρεπε να εξοβελιστεί. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες θα έπρεπε να αλλοτριωθούν και να ελλαδιτοποιηθούν. Σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο αυτό πέτυχε. Πέτυχε με την απόλυτη σύμπραξη της ελλαδικής αριστεράς, η οποία ακολούθησε μια αντίστοιχη στάση. Μια υπόθεση εργασίας που πρέπει να διερευνηθεί, είναι κατά πόσο η ένταξή μεγάλου μέρους των προσφύγων στην Αριστερά, εξέφραζε τη ρήξη με το κράτος, μια ρήξη που ήταν αποτέλεσμα της προσφυγικής τους ιδιότητας. Η ανάδυση της προσφυγικής μνήμης συνέβη και πάλι στη δεκαετία του '80, σαν αποτέλεσμα μιας απραγματοποίητης μέχρι σήμερα κάθαρσης από το μικρασιατικό δράμα.

Η Ανταλλάξιμη Περιουσία ... και η απίστευτη ιστορία της

Η Ανταλλάξιμη Περιουσία ... και η απίστευτη ιστορία της

του Βλάση Αγτζίδη

Ανταλλάξιμη Περιουσία ονομάσθηκε η περιουσία των μουσουλμάνων που εκδιώχτηκαν από την Ελλάδα με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και αντιστοιχούσε μόλις στο ένα δέκατο των περιουσιών που εγκατέλειψαν υποχρεωτικά οι Έλληνες στη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη και την Καππαδοκία. Σύμφωνα με τη Συνθήκη, η περιουσία αυτή έπρεπε να μοιραστεί από το ελληνικό κράτος, το διαχειριστή δηλαδή, στους πρόσφυγες. Όμως ούτε το 17% δεν αποδόθηκε στους δικαιούχους. Το μεγαλύτερο μέρος, με διάφορες μεθόδους, καταχράστηκε από τους πελάτες των κομμάτων εξουσίας, ενώ το ελληνικό κράτος φρόντισε να εξασφαλίσει με διατάγματα την κυριαρχία του επί της περιουσίας. Σήμερα -παρότι ακόμα υπάρχουν αναποκατάστατοι πρόσφυγες από το '22, ενώ και οι Πόντιοι νεοπρόσφυγες από τη Σοβιετική Ένωση δικαιούνται αποζημίωσης ως Μικρασιάτες πρόσφυγες- το ελληνικό κράτος ετοιμάζεται να ρευστοποιήσει τα τελευταία 10.000 ακίνητα προκειμένου να καλύψει τις μαύρες τρύπες του δημόσιου ελλείματος. Η πολιτική αυτή -παράνομη με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης η οποία είναι υπέρτερη οιουδήποτε εσωτερικού διατάγματος- θα εκθέσει σίγουρα την Ελληνική Πολιτεία, ειδικά εάν αποφασίσουν οι προσφυγικές οργανώσεις να καταφύγουν στους διεθνείς δικαιοδοτικούς οργανισμούς. Γιατί δυστυχώς η μέχρι τώρα αντιμετώπιση θυμίζει την αρνητική συμπεριφορά της μεταχιτλερικής Γερμανίας, της Ελβετίας και της Σουηδίας απέναντι στα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Το καλύτερο θα είναι να αποδοθούν τα υπόλοιπα της Ανταλλάξιμης Περιουσίας στις προσφυγικές οργανώσεις για να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση των νέων προσφύγων και για να εδραιωθούν σοβαροί και μεγάλοι θεσμοί για τη διαιώνιση του ελληνικού πολιτισμού της καθ' ημάς Ανατολής.