Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ

scribd

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ - Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ - ΡΩΜΑΝΙΑ - ΡΟΥΜΕΛΗ

scribd

Αρχαιότης και ιστορική συνέχεια του Ελληνικού Έθνους

Αρχαιότης και ιστορική συνέχεια του Ελληνικού Έθνους

Οκτώβριος 2000

   Φειδίας Ν. Μπουρλάς

   Ο ισχυρισμός ότι δεν υπήρχε η έννοια του έθνους πριν τον 18ο αι. και ότι τα έθνη είναι κατασκευή του δυτικού διαφωτισμού, είναι απαράδεκτος, ανιστόρητος και επικίνδυνος. (Και, ο ίδιος ο ισχυρισμός, επαν-εφεύρεση του... 20ού αιώνος (μετά την παλαιομαρξιστική πρώτη εφεύρεσή του), υποστηριζόμενη σήμερα εντόνως από την, επιθυμούσα την πολτοποίηση και εξουσιασμό των λαών, νέα τάξη πραγμάτων.)

   Εκείνο που εφευρέθηκε τότε στην Δύση ήταν το δυτικό εθνικό κράτος, όχι το έθνος, το οποίο υπήρχε από τότε που εμφανίστηκαν οι οργανωμένες κοινωνίες. (Και πάλι βέβαια έχουμε στην Ευρώπη και εθνικά κράτη αιώνες πριν τον Διαφωτισμό.)

   Αλλά και αν κάποια από τα σύγχρονα Ευρωπαϊκά έθνη σχηματίστηκαν και συνειδητοποιήθηκαν προσφάτως, αυτό ουδόλως έχει να κάνει με το Ελληνικόν, το οποίο είναι έθνος πανάρχαιο και συνείδησή του δεν απετέλεσε ο νεώτερος βρετανικός (με έμφαση στην γλώσσα), γερμανικός (με έμφαση στην φυλετική καταγωγή) ή γαλλικός (με έμφαση στην κοινή συνείδηση) εθνικισμός, αλλά η πορεία των χιλιετιών, η καταγωγή, ο πολιτισμός που οι χιλιετίες συσσώρευσαν και αφομοίωσαν στον λαό αυτόν. Επί τουρκοκρατίας π.χ. τα ανωτέρω στοιχεία εκφράστηκαν μέσω της θρησκείας, η οποία έτσι απετέλεσε βασικό στοιχείο εθνικού προσδιορισμού και διατηρήσεως της ιστορικής συνέχειας. Είναι προφανές λοιπόν ότι υπάρχει διαφορά με τα νεώτερα Ευρωπαϊκά έθνη.

   Το Ελληνικόν Έθνος υφίσταται, όπως μαρτυρεί η Μυθολογία, από καταβολής κόσμου και έχει θεια καταγωγή, από τους Ολύμπιους και λοιπούς θεούς, ημιθέους, ήρωες και γενάρχες και, πάνω απ' όλα, την Ελληνική Γη.

Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη

"Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη"

Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη»
 - 1ο Διεθνὲς Συνέδριο μὲ θέμα «Ἡ Ρωμηοσύνη διαμέσου τῶν αἰώνων»


30 Μαΐου 2009

Εἰσηγήτρια: κ. Μαρία Μαντουβάλου, Ἀν. Καθηγήτρια Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν




Θέμα: «Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη»




Ἐπιχειρεῖται ἀπὸ ὁρισμένους ἐρευνητὲς ἡ ἄσκηση προπαγάνδας, μὲ χρήση τὶς ἐθνικὲς ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων, προκειμένου νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ ἐθνική τους ταυτότητα. Παρασιωποῦν, ἐπίσης, ὅτι πίσω ἀπὸ τὶς συσσωρευμένες καὶ ταυτόχρονα διαχρονικὰ ἐκφραζόμενες ἐθνικὲς ὀνομασίες, ὅπως ''Ρωμαῖος'', ''Ρωμιός'', ''Γραικός'', ''Ἕλληνας'', ὑποβόσκουν, ἀπὸ ποικιλώνυμους ξένους δυτικούς, Βαλκάνιους, Ρώσσους (Μόσχα, Τρίτη Ρώμη), Γερμανοὺς (ἀντιποίηση τίτλου: Imperator Romanorum) κ.ἄ., διεκδικήσεις ἐδαφικὲς καὶ κληρονομικὰ δικαιώματα πάνω κυρίως στὰ ἐδάφη τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Τουρκοκρατούμενης καὶ ἀργότερα ἀπελευθερωμένης Ἑλλάδας.

Ἡ Ρωμανία ἀποτελοῦσε τὸ χρυσόμαλλο δέρας γιὰ πολλοὺς διεκδικητὲς καὶ οἱ ἐπιλεκτικὲς κάθε φορὰ ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων ἀπ' αὐτοὺς σηματοδοτοῦσαν καὶ τὶς διπλωματικές τους μηχανορραφίες. Αὐτὸ φαίνεται καλύτερα ἀπὸ τὶς ἐπανειλημμένες προσπάθειες νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ ἀπαλειφθεῖ παντελῶς ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ συνείδηση ἡ ρωμαϊκή συνείδησις, δηλαδὴ ἐκείνη τοῦ πολίτου τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Νέας Ρώμης, ποὺ κακόβουλα ὀνόμασαν μετὰ τὴν Πτώση Βυζάντιο.

Οἱ Ἕλληνες δὲν χρειάσθηκε νὰ πλάσσουν ἐθνικὴ ταυτότητα, γιατὶ ποτὲ δὲν εἶχαν ἀμφισβήτηση γιὰ τὴν διαχρονική τους συνείδηση, ποὺ ἦταν ἑλληνική, ρωμαϊκή, γραικική. Πολλοὶ μάλιστα Ἕλληνες συγγραφεῖς τοῦ ΙΗ΄ αἰώνα ἀδιαφοροῦν τελείως γιὰ τὴ χρήση τῶν ἐθνικῶν ὀνομάτων. Ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἡ γλῶσσα, παράλληλα πρὸς τὴν διδασκαλία ὅλης τῆς Γραμματείας ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὰ Μαρτυρολόγια, σηματοδοτοῦσαν, ἀβίαστα τὴν ἑλληνορωμαϊκὴ καὶ γραικικὴ ταυτότητα, χωρὶς ἰδιαίτερα προβλήματα.

Τὰ προβλήματα στὸ θέμα τῶν ἐθνικῶν ὀνομασιῶν τῶν Ἑλλήνων προῆλθαν ἀπὸ τὶς ἐπιλογὲς τῶν ξένων «ἐρευνητῶν» τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τοὺς ὀπαδοὺς αὐτῶν στὴν Εὐρώπη.

Ἔτσι, ἀνάλογα μὲ τὸ ἐξωτερικὸ ρεῦμα «φιλελληνικὸ» ἢ «φιλογραικικό», ποτὲ «φιλορωμαϊκό», δηλαδὴ «φιλοβυζαντινό», ἀκολούθησαν καὶ οἱ ἐξωτερικὲς προσαρμογές, γιατὶ οἱ ἐσωτερικὲς συνειδησιακὲς ἦταν μόνιμες καὶ σταθερὲς μὲ σαφὴ γνώση καὶ τοῦ χώρου καὶ τῶν ἐθνικῶν καταβολῶν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀναγκάζονται οἱ Ρωμαῖοι τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ἀνατολῆς νὰ ἀπολογοῦνται γιὰ τὰ ὀνόματά τους ἀποδεικνύει τοὺς πολλοὺς σφετεριστές, κυρίως τῆς Δύσης, οἱ ὁποῖοι καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση διεκδικοῦσαν τὸν Ἑλληνικὸ θρόνο, ὡς διάδοχοι καὶ κληρονόμοι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας.

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ;

ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ; 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ

Ρωμηοσύνη-ή-βαρβαρότητα-Αναστασίου-Φιλιππίδη

scribd.com

Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ - ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ - ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Διάλεξις γενομένη την 21.3.1976 εις την Ιεράν πόλιν Μεσολογγίου - Παρουσίασις  Β. Α. Λαμπρόπουλος 

Η Ρωμηοσύνη και ο συγγραφέας

Έχουμε συνηθίσει στις 25 του Μάρτη κάθε χρονιά, γιορτάζοντας την έπέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας, ν' αναφερόμαστε σε γεγονότα που έχουν σχέση με την λευτεριά του γένους ή, καλύτερα, με την δημιουργία του ελληνικού Κράτους.

Από έναν προπαρασκευασμένο σωβινισμό, γραμμένο απ' τις μεγάλες δυνάμεις του 1821, μάθαμε να μιλάμε για την εποποιΐα των προγόνων μας, που τους δένουμε κατευθείαν γραμμή με την αρχαιότητα!

Πραγματικά για πολλά χρόνια γιορτάζουμε τούτη την απελευθέρωσή μας, χωρίς νάχουμε εξετάσει καλά καλά πώς την γιορτάζουμε. Εδώ υπάρχει κάποια παραδοξότητα. Γιορτάζουμε την απελευθέρωσή μας; Ποιά τάχα απελευθέρωση; Των αρχαίων Ελλήνων; Δηλαδή των προπατόρων μας του 4ου αιώνα π.Χ. ; Κι' έπειτα; Τα επόμενα χρόνια τί γίναμε; Που βρισκόμαστε; Είμαστε ένα Έθνος με αρχαιότητα μόνο και σύγχρονη εποχή; Τα ενδιάμεσα χρόνια τί κάναμε;

Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική παραχάραξη. Όταν το 1453 έπεσε η Βασιλίδα των Πόλεων, η Κωνσταντινούπολη, στα χέρια των Οθωμανών δεν κατεκτήθη η αρχαιότης αλλά η πρωτεύουσα της Ρωμηοσύνης. Δηλαδή, η πρώτη πόλη της Ρωμαίϊκης Αυτοκρατορίας, κομμάτι της οποίας ήταν το μέρος που κατηκούμε.

Δεχτήκαμε έναν ιστορικό συμβιβασμό παράξενο. Ωμολογήσαμε πώς η Πόλη δεν ήταν τάχα η πρωτεύουσα μας; Η αυτοκρατορική πόλη της Ρωμηοσύνης, αυτής που προέκυψε από το πάντρεμα της Ελληνικής αρχαιότητος και της Ρωμαϊκής; Και σήμερα ακόμη ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει τον τίτλο του αρχιεπισκόπου Νέας Ρώμης, δηλαδή της Κωνσταντινουπόλεως. Και σήμερα ακόμη το Οικουμενικό Πατριαρχείο στα Τουρκικά γράφεται και ονομάζεται "Ρούμ Πατρικανεζί" που σημαίνει Πατριαρχείο των Ρωμαίων, δηλαδή των Ρωμηών. Γιατί οι Τούρκοι, όταν κατέκτησαν την Πόλη, λένε, και είναι σωστό, πώς κατέκτησαν την καρδιά της Ρωμηοσύνης.

Αυτές τις αλήθειες δεν τις μάθαμε ποτέ. Στα σχολειά μας διδάσκονται ιστορίες με ανακρίβειες, γραμμένες από τους ξένους σαν τον Π. ΤΟΥΝΒΕΕ και υιοθετημένες από μερικούς "φωτισμένους λόγιους", γραικύλους. 

Αυτή την ιστορική παραχάραξη θέλησαν να κρύψουν φαίνεται οι μεγάλες δυνάμεις απ' τους ρωμηούς, γι αυτό κι' ωδήγησαν το Ρήγα Φεραίο στο θάνατο. Μια ματιά στο μανιφέστο του Βελεστινλή και τη χάρτα του θα δούμε καθαρά τί εννοούμε λευτεριά του γένους απ' τον οθωμανικό ζυγό. Κι' όταν εκείνος έγραφε ΡΟΥΜΕΛΗ εννοούσε ολόκληρα τα Βαλκάνια, γιατί ανήκαν στην Ρωμαίϊκη Αυτοκρατορία.

Τούτες οι αλήθειες, που σε πολλούς φαίνονται παράδοξες, γιατί μάθανε την ψεύτικη ιστορία, αποκαλύπτει σ' ένα του βιβλίο ο κ. Ιωάννης Ρωμανίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, με τον τίτλο "Ρωμηοσύνη".

Ο π. Ι. Ρωμανίδης, βαθύτατα Ρωμηός, γεννημένος στην Καππαδοκία, μεγαλωμένος στην Αμερική εκεί σπούδασε και ήταν καθηγητής. Αντιμετώπισε από προσωπικά του βιώματα την νοθεία της ιστορίας μας. Αναζήτησε την σκοπιμότητα, μελέτησε πηγές και κατέληξε σ' ωρισμένα συμπεράσματα. Τέλος, αποκάλυψε στα βιβλία του την ιστορική απάτη, που γίνεται.

Ψάχνοντας στα κείμενα βρήκε πώς δυο μεγάλοι άνθρωποι ο Αργύρης Εφταλιώτης και ο δικός μας Κωστής Παλαμάς είχανε, στο καιρό τους, καταγγείλει τούτη την νοθεία. 

Μιλώντας γι' αυτό βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον. Έτσι σκέφτηκα πώς θα έπρεπε να βγουν τούτες οι αλήθειες στη δημοσιότητα. Έθεσα το θέμα στο συμβούλιο του συλλόγου "Κωστής Παλαμάς", που με χαρά δέχθηκε να οργανώση μια διάλεξη στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, στην καρδιά της δυτικής Ρούμελης, όπου ο διακεκριμένος καθηγητής κ. Ιωάννης Ρωμανίδης θα έφερνε στο φως τις γνώμες του εθνικού μας ποιητή, του Μεσολογγίτη Κωστή Παλαμά.

Έτσι, με πολύ συγκίνηση βρίσκομαι στην εξαιρετική τιμή να σάς παρουσιάσω τον ομιλητή, που με ιδιαίτερη χαρά δέχθηκε να εμφανίση την εργασία του "Κωστής Παλαμάς και Ρωμηοσύνη" πρώτο σε σάς εδώ στο Μεσολόγγι, αποτίοντας φόρο τιμής στους Ρωμηούς της μεγαλειώδους ΕΞΟΔΟΥ και πανηγυρίζοντας τα 150 χρόνια της Εξόδου, επέτειο κάποιων αγώνων της Ρωμηοσύνης. Αγώνων και πόθων που φαίνεται πώς δεν έσβυσαν.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ 

-ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΤΕ Ή ΜΙΚΡΥΝΕΤΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ + Ή − ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ.

-ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΟΘΟΝΗ, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΑΚΙ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ. 

-ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΒΗΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΚΑΡΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΜΠΛΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. 

-ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ pdf, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ''DOWNLOAD'' ΚΑΤΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. 

-ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ docx, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ SCRIBD.COM ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΞΗ Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ SCRIBD, ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ''DOWNLOAD OR PRINT''. ΜΕΤΑ ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ docx.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤ...

scribd.com

ΓΡΑΙΚΟΣ Ή ΡΩΜΗΟΣ;

ΓΡΑΙΚΟΣ Ή ΡΩΜΗΟΣ;

«Παίρνουνε τ' αλαφριά και τα βαριά τουφέκια,


στην Αλαμάνα φτάνουνε και πιάνουν τα ταμπούρια.


Καρδιά, παιδιά μου φώναξε, παιδιά μη φοβηθείτε,


σταθείτε αντρειά σαν Έλληνες και σα Γραικοί σταθείτε»

Απάντηση-Σχόλιο 
- 26-01-2012 11:40
|62.74.129.xxx| 


Theo -Το "Γραικοί" προϊόν πλαστογραφίας;

              

....... Το έψαξα λίγο και μάλλον είναι πιο πιθανό το αυθεντικό τραγούδι να έλεγε «Ρωμιοί», αντί "Έλληνες" και "Γραικοί".
 Στο ίδιο τραγούδι υπάρχει κι ο γνωστός στίχος "Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός, Γραικός θενά 'ποθάνω" (που μνημόνευσες άλλοτε σε σχόλιό σου στο «Αντίφωνο»), όπως τον δημοσιεύει πρώτος ο Fauriel το 1825 και τον αναδημοσιεύουν πολλοί έκτοτε. Αυτός ο στίχος είναι ένα μοτίβο που υπάρχει και στο τραγούδι του παπα-Θύμιου Βλαχάβα, ο οποίος το 1810 απαντά στον Αλή Πασά: «Εγώ Ρωμιός γεννήθηκα, Ρωμιός θε να πεθάνω». Ευτυχώς αυτό το τραγούδι δεν το δημοσίευσε ο Fauriel, γιατί αν το έκανε, μάλλον κι εδώ θα διαβάζαμε "Γραικός" αντί "Ρωμιός", αλλά ο Passow το 1860.
 Στη συλλογή των δημοτικών τραγουδιών του Fauriel απαντά μόνο η λέξη "Γραικός" ενώ απουσιάζει το "Ρωμιός".

 Ίσως διαφωτιστικά είναι όσα γράφει στην εισαγωγή του σχετικά με τις πηγές του που είναι: 1) η προσωπική συλλογή του Αδ. Κοραή, 2) φίλοι του Κοραή από την Ελλάδα, που του έστειλαν όσα βρήκαν και 3) Έλληνες «εργατικοί» που συνάντησε στην Βενετία.

Επίσης, στις σημειώσεις του για το τραγούδι του Αθ. Διάκου παραδέχεται (τομ. 2 σελ. 33) πως κατείχε και δεύτερη παραλλαγή από όπου «συνδύασε» μερικά στοιχεία. Αν λάβουμε υπ' όψιν την απέχθεια του Κοραή για τον όρο "Ρωμιός" και την υπέρ του όρου "Γραικός" προπαγάνδα του και τη μαρτυρία του Fauriel για τη δεύτερη παραλλαγή, μάλλον καταλαβαίνουμε γιατί το ίδιο μοτίβο στο τραγούδι του Βλαχάβα έχει τη λέξη «Ρωμιός», ενώ σ’ αυτό του Διάκου «Γραικός». Φαίνεται πως, από τις δύο παραλλαγές που είχε ο Fauriel, προτίμησε αυτήν του Κοραή ή των φίλων που τον «βόλευε» καλύτερα.


 antifono.gr