Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ (1821 - Birth of a nation)

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ (1821 - Birth of a nation)

11 Μάρτιος 2011

Νικόλας  Δημητριάδης

Με τόν ίδιο τίτλο (Birth of a nation) τιτλοφορήθηκε το 1905 μία αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή, σχετική με τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο και την ανοικοδόμηση των Η.Π.Α. Θεωρήθηκε πρωτοπόρα για τα κινηματογραφικά δεδομένα της εποχής της, προκάλεσε, όμως, και πολλές αντιδράσεις για την ερμηνεία της ιστορίας που προέβαλλε ( και κυρίως για την ηρωοποίηση της Κου Κλουξ Κλαν).

Τον ίδιο τίτλο επέλεξε και το συγκρότημα Αλαφούζου για τη νέα τηλεοπτική υπερπαραγωγή «1821: η γέννηση ενός έθνους» (προσθέτοντας, τελικώς, και τη λέξη «-κράτους»).

Το θλιβερό πρώτο επεισόδιο ακολούθησαν οι αναμενόμενες αντιδράσεις για την ερμηνεία της ιστορίας που προκρίνει –και προωθεί– η σειρά. Αναπαράγει όλα τα ιδεολογήματα της σημερινής κατεστημένης ιστορικής σκέψης: ωραιοποίηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, απόκρυψη των διωγμών των Ελλήνων, ανακήρυξη του έθνους σε φαντασιακή κατασκευή που επινόησαν οι αστοί διανοούμενοι του 18^ου αιώνα, αποσιώπηση των καταστροφικών συνεπειών που είχε διαχρονικά η αποικιακή εξάρτηση της περιοχής μας από τις Μεγάλες Δυνάμεις και εν γένει αυθαίρετη, ανιστόρητη και σχηματική κατασκευή της ελληνικής ιστορίας, βάσει προτύπων που (σαν γνήσιοι μεταπράτες της διανόησης) αντέγραψαν από άλλες, ευρωπαϊκές, χώρες.

Κι αν οι επαναστάτες του 1821 χρησιμοποιούσαν διαρκώς λέξεις όπως ελευθερία, πατρίδα, θρησκεία, κ.λπ, για τον υπεύθυνο της σειράς, Θάνο Βερέμη, «Η μέγιστη προσφορά του 1821 είναι ότι συνιστά ένα εκσυγχρονιστικό γεγονός»…!

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ - ΜΕΡΟΣ Ε´

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ - ΜΕΡΟΣ Ε´

Αριστερά καί εξουσία

Σέ αυτή τή σελίδα κάνουμε μία προσπάθεια νά εξηγήσουμε τόν τρόπο πού έχει διεισδύσει η Παγκόσμια εξουσία στήν πατρίδα μας καί τά μέσα πού χρησιμοποιεί γιά νά πετύχει τούς σκοπούς της. Ανέκαθεν υπήρχαν αυτοκρατορίες οι οποίες αγωνίζονταν νά εξουσιάσουν πολλούς λαούς, καί κατάφερναν μέ πολέμους ή χωρίς πολέμους νά απορροφήσουν τά μικρά κράτη. Κατόπιν οι επιμέρους λαοί μέ εθνικιστικές επαναστάσεις ή αναίμακτα αποτίνασσαν τήν παγκόσμια εξουσία καί δημιουργούσαν πάλι ανεξάρτητα κράτη ώστε νά συνεχισθεί ο φαύλος κύκλος της εξουσίας του ανθρώπου στόν άνθρωπο καί της εκμετάλλευσης του αδύνατου από τόν δυνατό. 

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων των πολυεθνικών, των εταιρειών πετρελαίου καί των Σιωνιστών αγωνίζεται μέ πολέμους καί δωροδοκίες νά δημιουργήσει μία παγκόσμια αυτοκρατορία η οποία θά ελέγχει πολίτες πολλών κρατών. Γιά νά τό πετύχει αυτό, η Παγκοσμιοποίηση χρειάζεται τήν κατάργηση των εθνών καί των παραδοσιακών δεσμών των κατοίκων ενός κράτος (θρησκεία, γλώσσα, ιστορία, παράδοση). Αλλωστε καί τό πειθήνιο όργανο της Αμερικής, ο Γιωργάκης Παπανδρέου ομολογεί χωρίς αιδώ πλέον τήν ανάγκη γιά δημιουργία μίας "Παγκόσμιας Διακυβέρνησης".

Ακολουθεί άρθρο του Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου (Νοεμ 2008), τόν οποίο εκδίωξαν από τό ΠΑΣΟΚ, λόγω της αντίθεσής του πρός τά σχέδια της "εκσυγχρονιστικής" - βλέπε πουλημένης - παράταξης του Πανελλήνιου; Σοσιαλιστικού; Κινήματος!:

Είμαστε υπό κατοχή: Ο νεο-οθωμανισμός στην εξουσία

Είμαστε υπό κατοχή: Ο νεο-οθωμανισμός στην εξουσία

2006

Γ. Καραμπελιάς - ΑΡΔΗΝ Τ. 58

Ένα φάσμα πλανιέται πάνω από τη «Νοτιοανατολική Ευρώπη», εκείνο του Σόρος και του νέο-οθωμανισμού. Ο σχεδιασμός των Η.Π.Α., της Αγγλίας, του σιωνιστικού λόμπι και των πολυεθνικών είναι διάφανος: για όσο καιρό η Ρωσία βρίσκεται στο καναβάτσο, ή δεν έχει αναλάβει ακόμα τις δυνάμεις της, να συγκροτηθεί ένας ισχυρός ατλαντικός πόλος στην Ανατολική Ευρώπη γενικότερα, και τη νοτιοανατολική ειδικότερα, που θα εμποδίσει οποιαδήποτε επανεμφάνιση της Ρωσίας και θα δέσει όλη την Ευρώπη στο ατλαντικό άρμα, υποσκελίζοντας –σύμφωνα με την αμερικανική ορολογία– την «παλαιά Ευρώπη». Ο σχεδιασμός αφορά το σύνολο της Ανατολικής Ευρώπης, Βορειοανατολικής και Νοτιοανατολικής. Ως προς τη βορειότερη, το σχέδιο στηρίζεται αποφασιστικά στην Πολωνία και επιχειρεί να εντάξει την Ουκρανία και τις Βαλτικές χώρες. Ως προς τη Νότια πτέρυγα, βασικό κέντρο στήριξης αυτής της πολιτικής είναι η Τουρκία. Σύμφωνα με αυτόν τον σχεδιασμό, κεντρικός γεωπολιτικός πόλος στην περιοχή θεωρείται η Κωνσταντινούπολη –η οποία, με τα δεκαπέντε εκατομμύρια πληθυσμό της, αποτελεί ήδη το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο– και η Τουρκία ως η σταθερότερη δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει την επανεμφανιζόμενη Ρωσία. Αυτή η στρατηγική προϋποθέτει την κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων, πληθυσμών, και την «ενοποίησή» τους κάτω από μια νέο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α.

Αηδιαστική ανθελληνική/διεθνιστική προπαγάνδα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης....

Αηδιαστική ανθελληνική/διεθνιστική προπαγάνδα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης....

2 Απριλίου 2013

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ, ΤΑ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΜΜΕΝΑ ΝΥΧΙΑ!

Τα νέα σχολικά βιβλία που εδώ και 3-4 χρόνια έχουν οι μαθητές στα χέρια τους, είναι το λιγότερο αισχρά και κατάπτυστα, και μόνο σκοπό που δεν έχουν είναι να διδάξουν και να παραδώσουν μια νέα γενιά χρήσιμη και ικανή.

ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΔΕΣ

Βιβλία γεμάτα με συνταγές μαγειρικής, κακέκτυπα των τηλεοπτικών εκπομπών, με αστρολογικές προβλέψεις, εικόνες που παραπέμπουν σε κουτσομπολίστικα περιοδικά, που προσβάλλουν τον Χριστιανισμό, τους Έλληνες, την πίστη και τα πιστεύω μας!

Βιβλία που οδηγούν τις οικογένειες να στείλουν τα παιδιά τους σε ένα νέο «Κρυφό σχολειό» αφού το μόνο που μπορούν να διδαχθούν από όλα αυτά είναι πως θα φλερτάρουν, πως θα βάψουν τα νύχια τους και πιο είναι το καλύτερο κλαμπ για να διασκεδάσουν.

Από τον Παπαδιαμάντη και το Γεφύρι της Άρτας στις αμερικάνικες παραδόσεις και την παιδεραστία.

Και όμως! Αυτά τα αίσχη διδάσκονται τα παιδιά μας σήμερα! Μάλιστα σχολικό βιβλίο προτείνει στα παιδιά να διαβάσουν τον Χάρι Πότερ! Όχι Οδυσσέα Ελύτη, όχι ιστορία, όχι ποίηση, αλλά τον Χάρι Πότερ!

Σελίδες που αφιερώνονται στην γενοκτονία των Εβραίων, αλλά όχι στην γενοκτονία των Ποντίων, όχι στην καταστροφή της Σμύρνης!

Δεν υπάρχει κείμενο που να περιγράφει μια φυσιολογική οικογένεια, δεν υπάρχει ούτε μια προσευχή μέσα στα μαθητικά βιβλία! Γελοιοποιούν τους Αγίους, καταργούν τον σεβασμό, προωθούν την ανωμαλία!

Γιατί εκεί απλά κατάντησαν οι αργόμισθοι ανθέλληνες του Υπουργείου Παιδείας την Ελληνική εκπαίδευση.

CDRSEE VI

CDRSEE VI

30/05/2007

Ο Γιώργος Τσάπανος υπήρξε τους τελευταίους πέντε μήνες ο μοναδικός σχεδόν σχολιαστής στο ιστοσημείωμά μου CDRSEE IV, σχετικά με το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελείται από αποσπάσματα των σχολίων # 128, 133, 134 και 135 στο CDRSEE IV. Φυσικά, είναι αδύνατον να παρακολουθήσει κανείς εύκολα όλα τα νήματα της υπόθεσης. Αν κάτι δεν καταλαβαίνετε, θα πρέπει να καταφύγετε στο CDRSEE IV ή στα άλλα ιστοσημειώματα της σειράς.

Ελπίζω μ’ αυτό το ιστοσημείωμα να δώσω ένα επιπλέον κίνητρο στον ακάματο Γιώργο Τσάπανο ώστε να παρουσιάσει με ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια κάποιες πλευρές της έρευνάς του. Τον ευχαριστούμε θερμότατα!

ΤΟ CDRSEE

ΤΟ CDRSEE

Ο Ρίτσαρντ Σίφτερ [επίσημο βιογραφικό σε ιστοσελίδα του CDRSEE], πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη [CDRSEE], ο οποίος υπογράφει [φωτ.] και τον “Πρόλογο” στο πρώτο Βιβλίο Εργασίας της σειράς “Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό…” [Η Οθωμανική Αυτοκρατορία,], που αποτελούν εκδόσεις του “Κέντρου”, είναι Αμερικανός δικηγόρος ο οποίος επί είκοσι συναπτά έτη υπηρέτησε από διάφορες θέσεις το διπλωματικό σώμα της χώρας του [μεταξύ άλλων διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικών υποθέσεων καθώς και σύμβουλος στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ].

Τίποτα το μεμπτό. Αυτό, ωστόσο, που δεν αναφέρεται στο επίσημο βιογραφικό του σημείωμα είναι ότι ο Ρίτσαρντ Σίφτερ είναι στρατευμένος σιωνιστής. Όπως αναφέρει ο επίσης διπλωμάτης Paul D. Molineaux, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Washington Report for Middle East Affairs [στο οποίο αρθρογραφούν κυρίως Αμερικανοί διπλωμάτες για θέματα της Μέσης Ανατολής],

“Schifter is a committed Zionist who has occupied one influential federal government position after another—wherever U.S. policies toward Israel could be influenced.”

Οι απόψεις του Ρ. Σίφτερ φιλοξενούνται συχνά σε διάφορα εβραϊκά περιοδικά όπως στα Jewish News και The Jewish Week. Σημειωτέον ότι ο Ρ. Σίφτερ είχε διατελέσει πρόεδρος του Αμερικανο-εβραϊκού Ιδρύματος Διεθνών Σχέσεων [The American Jewish International Relations Institute] αλλά και του Εβραϊκού Ινστιτούτου για Θέματα Εθνικής Ασφαλείας [Jewish Institute for National Security Affairs (JINSA)].