Η σωτήρια παράδοση

Η σωτήρια παράδοση

29/9/15

Στα δύσκολα όλοι επιστρέφουν στις ρίζες τους για να αντλήσουν δύναμη. Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί πλήγμα στη ζωή τους προστρέχουν στους γονείς, στους συγγενείς, στους παιδικούς φίλους για να βρουν παρηγοριά και μια ζεστή αγκαλιά να τους ανακουφίσει. Το σπίτι στο χωριό, το πατρικό, η έδρα της οικογένειας είναι ο ιερός τόπος όπου βρίσκουν καταφύγιο όσοι δοκιμάζονται.

Αυτόν τον ρόλο παίζει η παράδοση για τα έθνη. Πατρίδα μας δεν είναι μόνο ο τόπος και οι άνθρωποί του αλλά και οι εμπειρίες, τα συναισθήματα, οι αντιλήψεις, η θρησκεία, τα έθιμα που έχουν πακτωθεί πάνω στις γενιές κι έχουν σχηματίσει το μοναδικό κράμα σωμάτων και πνευμάτων, το οποίο συνιστά το εθνικό σύνολο.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ Δ.Π.Θ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ

youtube

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ - Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ - Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

18 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2014

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μια παραπλανητική συζήτηση, ένα λάθος σύνθημα, μια πιθανή «τελική προβοκάτσια»

Το ζήτημα του ευρώ είναι από τα σημαντικότερα που αντιμετωπίζει η χώρα, θέμα που μπορεί να επηρεάσει για πολλές δεκαετίες τη θέση της, και οικονομικά και γεωπολιτικά. Εντούτοις το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται και συζητείται με χαρακτηριστική ελαφρότητα και επιπολαιότητα, εν μέσω σύγχυσης και προσπαθειών παραπλάνησης (που ενδεχομένως κατευθύνονται από ισχυρά όσο και αφανή διεθνή κέντρα).

Μερικά από τα ερωτήματα που τέθηκαν στη σχετική συζήτηση είναι τα εξής:

- Μας συμφέρει η έξοδος από την ΟΝΕ (ή/και την ΕΕ), είναι η εισαγωγή της νέας δραχμής η λύση στα προβλήματά μας;

- Ποιες θα είναι οι πιθανές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ (ή/και την ΕΕ);

- Είναι δυνατόν να καταγγελθεί το μνημόνιο και οι δανειακές και να μείνουμε στην  ευρωζώνη;

- Πρέπει να ζητήσουμε να φύγουμε από το μνημόνιο εντός ευρωζώνης, ή να επιδιώξουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη;

- Ποιες είναι οι πιθανές γεωπολιτικές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ; Θα γίνουμε περισσότερο ανεξάρτητο κράτος ή μήπως γίνουμε καταστρεφόμενο προτεκτοράτο ενός άξονα «ναυτικών δυνάμεων» (ΗΠΑ-Ισραήλ-Βρετανία, ίσως και Τουρκία);

Θα επιδιώξουμε να αντιμετωπίσουμε μερικά από αυτά τα ερωτήματα, όσο βέβαια είναι δυνατό στα πλαίσια ενός κατ’ ανάγκη σύντομου άρθρου.

Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, τό Βυζάντιο καί ἡ ἐποποιΐα 1912-13

Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, τό Βυζάντιο καί ἡ ἐποποιΐα 1912-13

 Ἡ «Φλογέρα τοῦ Βασιλιᾶ»

11/9/2013

Κωνσταντῖνος Χολέβας- Πολιτικός Ἐπιστήμων

Ὁ ἑορτασμός τῶν 100 χρόνων ἀπό τούς νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους τοῦ 1912-13 καί τήν ἀπελευθέρωση τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Κρήτης καί τῶν νησιῶν τοῦ Βορείου Αἰγαίου, μᾶς φέρνει στόν νοῦ τό ἐρώτημα: Ποιές ἦσαν οἱ πνευματικές ρίζες αὐτῆς τῆς μεγάλης ἐθνικῆς ἐξορμήσεως; Ποιός ἦταν ὁ ρόλος τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων πού βοήθησαν νά ξεπερασθεῖ ἡ ἐθνική κατάθλιψη μετά τήν πτώχευση τῆς χώρας ἐπί Χαρ. Τρικούπη τό 1893 καί τήν ἧττα ἀπό τούς Τούρκους τό 1897;

Κορυφαία θέση μεταξύ τῶν πνευματικῶν πατέρων τῆς νίκης κατέχει ὁ ἐθνικός μας ποιητής Κωστῆς Παλαμᾶς. Προετοίμασε τήν ἀνάσταση τοῦ Γένους ἐπαναφέροντας στό προσκήνιο τό Βυζάντιο-Ρωμανία καί προβάλλοντας τήν ἀδιάσπαστη ἱστορική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μία συνέχεια, ἡ ὁποία γιά ἐμᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς δέν ἀντιμετωπίζεται μέ βιολογικά,-φυλετικά κριτήρια, ἀλλ΄ ὡς ἐνότητα πνεύματος, ὡς πολιτιστική συνέχεια, ὡς ἄρρηκτος ψυχικός δεσμός μεταξύ Ἀρχαίας, Βυζαντινῆς, Τουρκοκρατούμενης, Φραγκοκρατούμενης και Νεώτερης Ἑλλάδος.

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

3 + 3 σενάρια για την ευρωπαϊκή και ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) κρίση

31/12/13 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είπαμε, τελειώνοντας το 2013 και ανατέλλοντος του 2014, να επιχειρήσουμε ολίγη «μελλοντολογία». Τρία ζητήματα έχουν σήμερα ζωτικότατη σημασία για τον κόσμο μας: οι ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές, που απειλούν τους όρους ύπαρξης της ανθρωπότητας, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, όπου παίζεται εμμέσως το ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας (και σημειώνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα σύγκρουση μεταξύ, αφενός μιας συμμαχίας ΗΠΑ-Ρωσίας, αφετέρου του Ισραήλ των γερακιών) και, τέλος, η ευρωπαϊκή κρίση, αποφασιστικής σημασίας και για την παγκόσμια οικονομία και για την πορεία του πλανήτη.

Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε να οριοθετήσουμε, σε γενικές γραμμές, τρία σενάρια που μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να ακολουθήσουν τα ευρωπαϊκά πράγματα και τρία σενάρια που, αντιστοίχως προς τα γενικότερα, μπορούν να ακολουθήσουν τα ελληνικά, μαζί και να προσδιορίσουμε τις πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις που πρωταγωνιστούν επικρατούντος ενός εκάστου σεναρίου.

Σε μια σειρά από άρθρα μας, εύκολα προσβάσιμα στην ιστοσελίδα μας (konstantakopoulos.blogspot.com) έχουμε υποστηρίξει από το 2010 γιατί, κατά την εκτίμησή μας, η ελληνική κρίση είναι “τύπου Βαϊμάρης plus”, α) θέτοντας σε αμφισβήτηση την αναπαραγωγή του κοινωνικού σχηματισμού, της δημοκρατίας και του ελληνικού κράτους-έθνους, β) επάγοντας συστημική κρίση της ΕΕ, γ) γιατί περιέχει και ισχυρή γεωπολιτική συνιστώσα εξ ου και το “plus”. Δεν θα επαναλάβουμε εδώ αυτές τις αναλύσεις, που είναι η προϋπόθεση όσων ακολουθούν.

Η «χαοτική», «μη γραμμική» φύση της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιτρέπει εύκολους ντετερμινισμούς. Μας αναγκάζει σε μια κατ’ ανάγκη γενική σκιαγράφηση, μέσω «σεναρίων», των περιοχών στις οποίες μπορούν να κινηθούν και να καταλήξουν οι «εξισώσεις» της ελληνικής/ευρωπαϊκής κρίσης.

Πρώτο σενάριο: Δικτατορία του Χρήματος υπό γερμανική διεύθυνση 

Το πρώτο σενάριο είναι αυτό που επιδιώκεται να επιβληθεί από τις κυρίαρχες σήμερα δυνάμεις στην Ευρώπη, με τα μέτρα που παίρνονται από το 2010, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους από μια συμμαχία του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου και των ανώτερων τάξεων της «Ευρωγερμανίας».

Ο... ιστορικός ρόλος της κυβέρνησης να μετατρέψει την Ελλάδα σε γερμανικό προτεκτοράτο.

Ο... ιστορικός ρόλος της κυβέρνησης να μετατρέψει την Ελλάδα σε γερμανικό προτεκτοράτο. Η ψευδαίσθηση της διαπραγμάτευσης και ο γερμανικός στόχος

12/2013

Του Κωνσταντίνου Νάκκα

Εθνικό νόμισμα παράλληλα με το ευρώ θέλουν οι Γερμανοί για την Ελλάδα αφού έτσι τους λύνει πολλά προβλήματα και δεν τους στερεί τη δυνατότητα, σύμφωνα με τις υπογεγραμμένες δανειακές συμβάσεις, είσπραξης του δημοσίου χρέους σε ευρώ ή, ακόμη χειρότερα, είσπραξής του σε «είδος» με αποφάσεις των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου για αναγκαστικές κατασχέσεις σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο.

Για να καταστεί, όμως, εφικτή η ομαλή εισαγωγή εθνικού νομίσματος στην ελληνική οικονομία, πρέπει να πειστούν οι Έλληνες πολίτες να δεχτούν το παράλληλο νόμισμα όχι απλά ως αναπόφευκτη λύση αλλά ως λύση που θα εξασφαλίζει την ανάκαμψη αρχικά, την ανάπτυξη στη συνέχεια.

Στα πλαίσια μιας Χώρας κατακερματισμένης και διαιρεμένης σε αυτόνομες περιφέρειες, οικονομικά εξαρτώμενες από τη χρηματοδότηση τόσο της ΕΕ όσο και της Ελληνικής Επενδυτικής Τράπεζας με κύριο μέτοχο τη Γερμανία, με την δημόσια περιουσία να ανήκει στην ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε. με έδρα το εξωτερικό και να λειτουργεί ως ενέχυρο-εγγύηση για μελλοντικές επιχειρηματικές δράσεις [1] , η υιοθέτηση παράλληλου του ευρώ νομίσματος εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα γερμανικά συμφέροντα, πολιτικά και οικονομικά.

Άμεσα οφέλη θα είναι οι φθηνές εξαγωγές, τα φθηνά εργατικά χέρια, τα ανταγωνιστικά με γειτονικές χώρες ημερομίσθια ώστε να καμφθούν τα νομικά κωλύματα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών ή ζωνών ελεύθερου οικονομικού εμπορίου.

Ταυτόχρονα, η παραμονή της Χώρας στη ζώνη του ευρώ θα εξασφαλίζει σε όλους εμάς την ψευδαίσθηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας αφού θα μπορούμε να κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη και να λέμε ότι ανήκουμε ψυχή τε και σώματι «εις την Δύσιν». Μόνο που ο καθρέπτης δεν θα έχει φωνή να μας πει ότι «ανήκωμεν εις την Δύσιν» μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με τις οικονομικές υποχρεώσεις μας και όχι με τα παντός είδους δικαιώματά μας με πρωτεύον αυτό «της ισότιμης συμμετοχής στο ευρωπαϊκό ιδεώδες».

Από τη στιγμή που η αποπληρωμή του δημοσίου χρέους θα γίνεται σε ευρώ, ακόμη και αν υποστεί κούρεμα (να το θεωρείτε δεδομένο), θα αποτελέσει τη χαριστική βολή στην ολοκλήρωση της μετατροπής της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας σε γερμανικό προτεκτοράτο.

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη (ναι, και ο Κουβέλης και η ΔΗΜΑΡ και η Κατσέλη και η Διαμαντοπούλου και ο Τατσόπουλος και όλοι εκείνοι που βλέπουν κυβερνητικές συμμαχίες με στελέχη που άσκησαν διοίκηση στα χρόνια των μνημονίων και «έσωσαν» τη Χώρα) έχει/έχουν αναλάβει τον ιστορικό ρόλο της πλήρους μετατροπής της Ελλάδας σε γερμανικό προτεκτοράτο δημιουργώντας προσυμφωνημένη ένταση με τους εταίρους μας (βλέπε πλειστηριασμούς, ΕΛΒΟ, ενιαίος φόρος ακινήτων, απελευθέρωση απολύσεων) ώστε να εμφανιστεί ως λύση ανεξαρτησίας η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος και να ξεγελαστούν οι αφελείς ιθαγενείς.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΙΣ

Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΙΣ

19 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2013

ΗΛΙΑΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ, Καθηγ. Πολυτεχνείου Κρήτης

Όλοι βιώνουμε καθημερινά την εθνική υποδούλωση της χώρας μας και παρ’ όλα αυτά όχι μόνο δεν έχουμε οργανωθεί να την αποτινάξουμε αλλά ούτε καν τολμάμε να το διανοηθούμε, υποταγμένοι στην αδράνεια και την ηττοπάθεια που πολλοί την αποδέχονται  ως μέσον συμμετοχής μας σε έναν τάχα ανώτερο δυτικό πολιτισμό.

Η υποδούλωση αυτή τη φορά δεν ήλθε με την εισβολή ξένων στρατευμάτων στη χώρα. Άρχισε με την εισβολή δανεικών χρημάτων από το εξωτερικό, όχι για την δημιουργία παραγωγικών μονάδων που τα προϊόντα τους θα αποπλήρωναν το χρέος, αλλά σπαταλήθηκαν στη διαφθορά, στην αύξηση του καταναλωτισμού σε εισαγόμενα προϊόντα και σε  μη παραγωγικές κινητές και ακίνητες περιουσίες δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ευημερίας.

Η ψευδαίσθηση αυτή, η οποία είναι ενάντια στην πραγματική οικονομία και την παράδοση της συντηρητικής διαχείρισης του οικογενειακού και εθνικού εισοδήματος, δημιουργήθηκε  με την εισβολή όχι μόνο ξένων προτύπων διαβίωσης, αλλά και με την σταδιακή κατάργηση των πνευματικῶν,  ηθικών και πολιτισμικών αξιών που διατήρησαν το ελληνικό έθνος ζωντανό μέχρι τις ημέρες μας.

"Παλληκάρια της φακής" εναντίον τρόϊκας και ο ρόλος του Παπούλια

"Παλληκάρια της φακής" εναντίον τρόϊκας και ο ρόλος του Παπούλια

10 Νοεμβρίου 2013

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Γράφτηκαν πολλά για την τρόικα, για την κυριαρχία των τεχνοκρατών στις Βρυξέλλες, για τους ποταμούς πολιτικού ανορθολογισμού στην διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, για τις ίντριγκες στις οποίες εμπλέκονται κερδοσκόποι, ηγεμονικά κράτη και γραφειοκράτες και για την ανελέητη θηριωδία κατά του Ανθρώπου-πολίτη από αυτές τις τερατώδεις κατασκευές.

Τα δικά μου τουλάχιστον κείμενα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ήδη από το 1991-92 προειδοποιούσαν για τον εκτροχιασμό των δημοκρατικών ελέγχων, την ανορθολογικότητα των αποφάσεων που τοποθέτησαν ένα κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτο τερατώδες διανεμητικό οικονομικό σύστημα (της ΟΝΕ) πάνω από ένα εθνικά διαφοροποιημένο χώρο. Νομισματικό σύστημα το οποίο εξαρχής στερούνταν ακόμη και της παραμικρής νομιμοποιητικής βάσης. Σύστημα του οποίου ο στρατηγικός ανορθολογισμός δεν είχε όρια όταν δηλωνόταν πως η «ΟΝΕ είναι ένα μέσο να ελέγξουμε την Γερμανία με νομισματικά δεσμά». Προειδοποιήσεις επίσης για αποφάσεις-δυναμίτης στα θεμέλια της ΕΕ που απειλούσαν τα κοσμοθεωρητικά θεμέλια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δηλαδή, το κεκτημένο της ισοτιμίας και των συναινετικών αποφάσεων μετά το 1966.

Πολιτικοπνευματικά μιλώντας, αυτή η ισοτιμία αποτελούσε την Κοσμοθεωρία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, την έσχατη λογική και το λεπτό νήμα που κρατούσε σε ισορροπία μια εύθραυστη «διακρατική δημοκρατία» στην Ευρώπη. Χωρίς αυτά, υποστηρίχθηκε συχνά επί μια δεκαετία, το οικοδόμημα θα ταρακουνηθεί, θα καταστεί μια υπερκρατική δεσποτεία και ενδεχομένως θα καταρρεύσει καταλύοντας τα όποια επιτεύγματα πολλών δεκαετιών.

Αυτά και πολλά άλλα έχουμε στο μυαλό αυτές τις μέρες όταν ο παραλογισμός και η υποτίμηση της λογικής μας δεν έχει πλέον όρια. Ενώ βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όταν εκατομμύρια είναι άνεργοι, χιλιάδες αυτοκτονούν (γενοκτονία μέσω οικονομίας το ονομάζω), η οικονομία καταρρέει και ο πλούτος των Ελλήνων πλησιάζει το σημείο πέραν του οποίου θα επιταχυνθεί η εκποίησή του στα κοράκια της διεθνούς κερδοσκοπίας, ακούμε περί … σκληρών «διαπραγματεύσεων».

”Επί της γης παντελώς προδοθήκαμε….”

”Επί της γης παντελώς προδοθήκαμε….”

24 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2013

Γράφει ο Πάνανδρος Ελλην 

Είτε το θέλουμε, είτε όχι, είμαστε όλοι υπεύθυνοι που επιτρέψαμε να ξεχαστεί η ένδοξη ιστορία του έθνους μας και η αξία της λέξης ‘’ελληνισμός’’.

Φταίμε που αφήσαμε τη μόρφωση των παιδιών μας στα χέρια των ‘’παραμορφωμένων’’ κρατικοδίαιτων καθηγητών και δασκάλων (πλειοψηφία). Με το να μη μαθαίνουμε στα παιδιά μας την ιστορία αλλά να τα αφήνουμε έρμαια στις Ρεπούσες και Δραγώνες, που, παίρνοντας ένας θεός ξέρει τι ανταλλάγματα, έγραψαν τα βιβλία εκτρώματα για τα παιδιά μας.

Φταίμε που σταματήσαμε να τιμάμε όπως πρέπει της εθνικές μας εορτές και να απολαμβάνουμε το άρωμα της ιστορίας και των αγώνων μας.

Φταίμε που σταματήσαμε να έχουμε ελληνικές σημαίες στα σπίτια μας, και το χειρότερο, να επιτρέπουμε σε κάθε ξένο η ντόπιο ανεγκέφαλο να ασελγή πάνω στη σημαία μας ως ένδειξη ‘’φιλελευθερισμού’’ και ‘’δημοκρατίας’’ και να μένει ΑΤΙΜΩΤΗΤΟΣ.

Φταίμε που επιτρέψαμε σε απάτριδες, προδότες, δωσίλογους, ρουφιάνους, ανθέλληνες και άθεους να κυβερνούν αυτό το στολίδι της οικουμένης που ονομάζεται ΕΛΛΑΔΑΡΑ. Και το χειρότερο είναι ότι ΑΚΟΜΗ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ. Και σε αυτούς που κυβερνούν τώρα και στους επόμενους (ναι στο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρομαι) που θέλουν να ελληνοποιησουν τους λαθρο, να καταργήσουν το χριστιανισμό, να υψώσουν μιναρέδες και να καταργήσουν παρελάσεις και εθνικές επετείους.

Οἱ 13 δυναστεῖες - Τό ἔγκλημα ἔχει ὄνομα

Οἱ 13 δυναστεῖες - Τό ἔγκλημα ἔχει ὄνομα

20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2013

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ – ΤΟ ΨΕΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ

13 δυναστείες σατανιστών διοικούν τον πλανήτη. Αν σε κάποιον πέφτουν πολλές µπορεί να θυµάται µόνο τρείς: Τους Ρόθτσιλντ, τους Ροκφέλλερ και τους Κρούπ. Θα πεί βέβαια κάποιος, τι µας λές τώρα αυτοί είναι στην άλλη άκρη της γης, τι σχέση έχουν µε εµάς; Και όµως είναι πιό κοντά σας από όσο φαντάζεστε!

Ο Ρότσιλντ είναι πίσω από την ΕΚΤ, την Τράπεζα της Ελλάδος και την Εθνική τράπεζα. Ακόµα είναι πίσω από την El Dorado, που βγάζει το χρυσό στη Χαλκιδική. Ο Ρότσιλντ είναι συνεταίρος του Μπουτάρη στα κρασιά, και ο ∆ένδιας ήταν διαχειριστής της βίλλας του στην Κασιόπεια της Κέρκυρας.

Ο Ροκφέλλερ δρά πιό καλυµένα. Από τη µία έχει 4 εταιρείες που έχετε ακουστά. Μιλάω γιά τα ονόµα Exxon-Mobil, Texaco, BP, και την πιό άγνωστη στην Ελλάδα Chevron. Ίσως µερικοί θυµόσαστε τον αγωγό που ακυρώθηκε µεταξύ Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης, γιά να µάθετε την συµφωνία του Ξεσαµάρωτου γιά τον αγωγό TAP. Αυτός ο TAP θα µεταφέρει πετρέλαια του Ροκφέλλερ. Μα έχουµε και εµείς πετρέλαιο, γιατί δεν το βγάζουµε να σωθούµε; Μήπως και γιά αυτό έχει βάλει το χεράκι του ο Ροκφέλλερ;

Ο Κρούπ είναι πίσω από την Thyssen-kroup που εµπλέκεται στις µίζες που δώθηκαν στον Τσοχατζόπουλο. ∆ιευθυντές του είναι οἱ άνθρωποι που εισηγούνται στη Μέρκελ, την βραβευµένη γιά την δράση της από τη µασωνική στοά Bnai Brith, να απαιτήσει η τρόικα από τον Ξεσαµάρωτο υπάλληλο της, περίσσοτερα µέτρα, περισσότερες θυσίες, περισσότερο Ξεπούληµα της πατρίδας µας, µε την κάλυψη και την ανοχή ΟΛΩΝ που είναι µέσα στη βουλή.

Γιά να σας ληστέψουν µε την άνεση τους πρέπει να φύγει ένα εµπόδιο. Να φύγει αυτό που λέµε εθνική κυριαρχία. Γιά να φύγει η εθνική κυριαρχία πρέπει να φύγει από την καρδιά και το µυαλό του Έλληνα η Ελληνική του ταυτότητα και η Ορθόδοξη πίστη του. Πως θα γίνει αυτό; Πρέπει να σε πείσουν ότι η οικογένεια σου, ο πολιτισµός σου, οι παραδόσεις σου, η ιστορία σου, οι αξίες και τα ιδανικά σου, η ηθική σου, οι βωµοί και οι εστίες σου είναι ένα “καταπιεστικό εργαλείο της άρχουσας τάξης”. Ποιανής άρχουσας τάξης όµως; όχι των 13 δυναστειών. Γιά αυτές δεν πρέπει να µάθεις ποτέ. Όποιοι σου µιλήσουν γιά αυτές είναι συνοµωσιολόγοι, γραφικοί, ασόβαροι.

Αντίλογος στην πολιτική των ψευδαισθήσεων

Αντίλογος στην πολιτική των ψευδαισθήσεων

Σεπτεμβρίου 24, 2013

Του Χρήστου Γιανναρά

Ζούμε στην Eλλάδα σήμερα μια πραγματική καταστροφή. Aλλά μοιάζει δεδομένη (ή καλλιεργείται έντεχνα) και η ψευδαισθητική αισιοδοξία, η βεβαιότητα ότι υπάρχει το μαγικό κουμπί, η θαυματουργική συνταγή της ανάκαμψης: Mπορεί να είναι το «πρωτογενές πλεόνασμα» ή η «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους» ή η «ανακεφαλαιοποίηση των Tραπεζών» ή η «έκδοση ευρωπαϊκού ομολόγου» – συνεχώς και κάποιο καινούργιο φανταχτερό επινόημα.

Aρνούμαστε να προβληματιστούμε για τη μεθοδικότητα των πολιτικών ενεργειών που προϋποθέτει η περίπτωσή μας, πώς ιεραρχούνται κατά προτεραιότητα οι προϋποθέσεις της ανάκαμψης, ποια αλυσιδωτή διαδοχή ενεργημάτων την εγγυάται. Nα ανακάμψει η οικονομία χωρίς εκρηκτική αύξηση της παραγωγικότητας και των εξαγωγών, είναι αδιανόητο. Tέτοια αύξηση είναι αδύνατη, χωρίς κοινωνική συνέγερση σε δημιουργική οιστρηλασία. H δημιουργική συνέγερση είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, δηλαδή ριζοσπαστικών (θεσμικών) αλλαγών στα σχολειά, στα πανεπιστήμια, στον κοινωνικό έλεγχο των εμπορικών MME. Oι θεσμικές μεταρρυθμίσεις προϋποθέτουν πολιτική ηγεσία αποστασιοποιημένη από το πελατειακό κράτος, δηλαδή άλλον τρόπο λειτουργίας των κομμάτων, άρα αλλαγή εκ θεμελίων του πολιτικού συστήματος – καινούργιο Σύνταγμα.

Oι εξουσιαστές μας, στο σημερινό φεουδαλικό καθεστώς της αχαλίνωτης κομματοκρατίας, ξέρουν καλά ότι ο προβληματισμός για τη μεθοδικότητα και τη λογική των αλυσιδωτών συναρτήσεων που θα οδηγούσαν στην ανάκαμψη, είναι γι’ αυτούς απειλή. Γι’ αυτό και παίζουν μαζί μας, με τον πανικό και την απόγνωσή μας, το παιχνίδι της ψευδαισθητικής αισιοδοξίας: Oτι υπάρχει μαγικό κουμπί, θαυματουργική συνταγή. Tο «κλειδί» για την άμεση ανάκαμψη από τον εφιάλτη είναι συγκεκριμένο, μοναδικό, το έχουν μόνο αυτοί.

Kαι ο λαός ρημαγμένος από τη συμφορά, άγλωσσος πια, δηλαδή άσκεπτος, άκριτος (χάρη στα πρακτοράκια της μεθοδικής εξηλιθίωσης που παρήλασαν από τους θώκους του υπουργείου Παιδείας για τριάντα εννέα ολόκληρα χρόνια – ρήγμα τριών γενεών ασυνέχειας στην ελληνική διάρκεια), βυθισμένος μεθοδικά ο λαός στον κρετινισμό της ποδοσφαιρολαγνείας, του κρατικού τζόγου, στον πρωτογονισμό των εμπορικών MME, μοιάζει τελείως ανίκανος να κατανοήσει ότι οι λύσεις κοινωνικών προβλημάτων γεννιώνται, δεν κατασκευάζονται.

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό 

Αύγουστος 3, 2012

 Σαρ. Καργάκος

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του ιστορικού Σαράντου Ι. Καργάκου, που έγινε στην Λευκωσία, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα στις 22/02/2012, η οποία παραμένει όχι απλώς σημαντική και ενδιαφέρουσα, αλλά και επίκαιρη. Απολαύστε τον εξαίρετο λόγο του Σαράντη Καργάκου.

«Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου *

πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι...»

* τόπ΄ = μπάλα κανονιού

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

Οι Έλληνες, τότε και σήμερα

Οι Έλληνες, τότε και σήμερα

Ἐάν νικήσουν, ἐμεῖς δὲν θὰ ἔχουμε Πατρίδα γιὰ νὰ ἐπιστρέψουμε!

Μαρτίου 16, 2011

Ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου

Τὰ πολλαπλὰ καὶ ταυτόχρονα κτυπήματα, ποὺ δεχόμαστε,  σὲ κάθε πεδίον τῆς ζωῆς μας, δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀγνοοῦμε ἤ νὰ μὴν συνδέουμε. Δὲν μπορεῖ γιὰ παράδειγμα τὸ ΛΑΘΡΟμεταναστευτικόν νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ μνημονίου. Οὖτε τὰ ἐπεκτατικά σχέδια τῶν σκοπιανοαλβανῶν, ἀνεξάρτητον τοῦ τουρκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. Οὖτε ἡ περίεργη «ἀτμόσφαιρα» τῶν Αἰγαιακῶν ὑποθέσεων ἀνεξάρτητον ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἐὰν προσθέσουμε καὶ κάτι κάρτες πολίτου, κάτι codex alimentarius, κάτι παύσεις σχολείων, κάτι ἐπισκέψεις τοῦ μεγάλου βεζίρου, τότε ἴσως ἀντιληφθοῦμε πὼς ὅλα συμβαίνουν ταὐτοχρόνως, μὲ ἀπώτερον σκοπόν τὴν πλήρη μας ὑποδούλωσι. Ἤ διαφορετικῶς τὴν ὁλοκληρωτικὴ καὶ διὰ παντός ὑποδούλωσίν μας!

Διαβᾶστε τὸ κείμενον τοῦ κυρίου Ἀργυροπούλου.  Εἶναι  καταγεγραμμένα ὅλα τὰ παραπάνω. Εἶναι καιρός νὰ καταλάβουμε πὼς ὁ κίνδυνος δὲν εἶναι μόνον οἰκονομικός, ἀλλὰ σὲ κάθε τομέα! Σὲ κάθε πλευρά! Σὲ κάθε ὀπτική!

Ἕλληνες, προσοχή!  Τὸ ξεπούλημα εἶναι πολυεπίπεδον! Δὲν κινδυνεύει μόνον ἡ τσέπη μας. Κινδυνεύει ὅλη μας ἡ ὕπαρξις!

Φιλονόη

Μάχη του Μαραθώνος: Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν, Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε

Μάχη του Μαραθώνος, 11^η Σεπτεμβρίου 490 π. Χ.

Πριν από τη μάχη των Ελλήνων εναντίον των Περσών στον Μαραθώνα, ο στρατηγός των Αθηναίων Μιλτιάδης, απευθυνόμενος στους Έλληνες, είπε: 

«Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν. Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε».

Οι Έλληνες συνειδητοποίησαν τα λόγια του Ηγέτη – Στρατηγού Μιλτιάδη και έκαναν πραγματικότητα το φαινομενικά και λογικά αδύνατο.

Κατατρόπωσαν τους Πέρσες, έσωσαν την Πατρίδα και έγραψαν μία από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες όχι μόνο της δικής μας, αλλά και της παγκόσμιας Ιστορίας.

Εθνικός Εξευτελισμός

Εθνικός Εξευτελισμός

4/9/13

Βασίλης Βιλιάρδος* 

Συνεχίζονται «ξέφρενες» οι αρνητικές ειδήσεις για τη χώρα μας, οι οποίες μας απομακρύνουν όλο και περισσότερο από τις αγορές – με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται η παραμονή μας στον ορό της Τρόικας, να καταρρέουν οι αξίες όλων των περιουσιακών μας στοιχείων, καθώς επίσης να γίνεται αδύνατη η απελευθέρωση μας. 

«Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες του ΔΝΤ και της Γερμανίας.  

Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα, στην οποία επιχειρείται μία απίστευτη «οικονομική γενοκτονία»: την εξέγερση, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδήγησαν ή/και οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή. Στα πλαίσια αυτά, όποιος από τους γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν εξαφανιστεί, μέχρι να μετρήσει κανείς έως το τρία, θα πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς μοίρα – τη σύλληψη του από τους Πολίτες και την καταδίκη του από την Ελληνική Δικαιοσύνη” (T.Mehner).-

ΣΗΜΕΡΑ ΕΣΕΙΣ, ΑΥΡΙΟ ΕΜΕΙΣ ..... ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ

ΣΗΜΕΡΑ ΕΣΕΙΣ, ΑΥΡΙΟ ΕΜΕΙΣ ..... ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ

20 Σεπτεμβρίου 2013

Γράφει ο Θάνος

Ο φαύλος κύκλος του αίματος έχει ανοίξει πλέον στην πατρίδα μας...

Ισως κάποιοι ακόμα αρνούμαστε να το δεχθούμε αλλά ο εμφύλιος έχει ήδη ξεσπάσει...

Νομίζετε ότι έχει διαφορά αν ακόμα οι απώλειες είναι μικρές;

Οχι φίλοι μου...

Ανθρωποι κάηκαν στην Μαρφίν από τους μεν....

Αλλος μαχαιρώθηκε προχθές...

Αλλοι θα μαχαιρωθούν αύριο...

Το ξύλο πέφτει πλέον αλύπητο.... και σε καθημερινή βάση.

Και μια ελληνική κοινωνία η οποία βιώνει καθημερινά τον πόνο και την κοινωνική αδικία σύρεται και διασύρεται την στιγμή που οι προδότες επιχειρούν να τις βάλουν κομματικές ταμπέλες... και να μας χωρίσουν πάλι σε δεξιούς κι αριστερούς.

Ψήφισες από αντίδραση Χρυσή Αυγή ; είσαι φασίστας, ρατσιστής, ναζί ας πρόσεχες....

Ψηφίζεις SYRIZA, ΑΝΤΑΡΣΥΑ; κλπ... είσαι αναρχοκουκουλοφόρος, φιλολαθραίος, .... ας πρόσεχες.

Ψηφίζεις ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ; είσαι απλά ξεπουλημένος, μνημονιακός, προδότης... δεν πρόσεξες...

Είσαι με το ΚΚΕ; είσαι ταριχευμένος... μουσειακό έκθεμα, στόκος, τι να προσέξεις εσύ;

Είσαι με τους ΑΝ.ΕΛ... είσαι λαϊκιστής, ψεύτης και υποκριτής σαν τον πλούσιο αρχηγό σου... την πάτησες...

Είσαι με την ΡΗΜΑΔ; .... δεν ξέρεις τι σου γίνεται, είσαι μνημονιακο-αντιμνημονιακός!!! κλπ....

Μετά από τόσο αγώνα για να βγάλουμε από πάνω μας τις κομματικές ταυτότητες που κουβαλάγαμε εδώ και δεκαετίες, βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε μια προσπάθεια του ξεπουλημένου προδοτικού καθεστώτος να μας "φακελώσει" και να μας κολλήσει κομματικές ετικέττες...

Δεν έχουμε όμως περιθώρια πια φίλοι μου...

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

Μπορεί να σωθεί η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός, το ελληνικό κράτος; Και αν ναι, πώς;

9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αμείλικτο, στο φως των αντικειμενικών στοιχείων, το ερώτημα έρχεται και ξανάρχεται, τρία χρόνια μετά την είσοδο της χώρας, διά της Δανειακής και των Μνημονίων, σε αυτό που ο Τζορτζ Σόρος (ορθώς) αποκάλεσε «σπείρα θανάτου». Το δεύτερο κράτος με Έλληνες τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του, η Κύπρος, μπήκε στην ίδια και χειρότερη «σπείρα» εδώ και λίγους μήνες.

Το 2010, θυμίζουμε, υπέρ του Μνημονίου τάχθηκε φανατικά όλο σχεδόν το κατεστημένο της χώρας, πολιτικοί παράγοντες των δύο κομμάτων εξουσίας, οικονομικοί παράγοντες, οικονομολόγοι, εκδότες, δημοσιογράφοι κ.λπ. Η ΝΔ –είναι αλήθεια– τάχθηκε κατά. Αλλά στο φως όσων ακολούθησαν ελέγχεται η ειλικρίνειά της. Άλλωστε, αμφισβήτησε το Μνημόνιο, ουδέποτε όμως το θεμέλιό του, την πρόταση για αποπληρωμή πάση θυσία ενός μη βιώσιμου χρέους. 

Σήμερα δύσκολα βρίσκει κανείς υποστηρικτές του Μνημονίου. Το πολύ-πολύ το χαρακτηρίζουν «αναγκαίο κακό» – που ισοδυναμεί με το να δικαιολογείς μια δολοφονία λέγοντας ότι το θύμα θα πέθαινε έτσι κι αλλιώς κάποτε. Το ΔΝΤ, ακόμα και η Μέρκελ, λένε «κάναμε λάθος» – αλλά κανείς δεν διορθώνει αυτό το λάθος, παρά τις τραγικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό.

Γιατί ενοχλεί (και ποιους) η πορεία του Ελληνισμού!

Γιατί ενοχλεί (και ποιους) η πορεία του Ελληνισμού!

Σεπτεμβρίου 17, 2013

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Με σχολικά βιβλία, με τετράτομες Ιστορίες των Βαλκανίων τις οποίες χρηματοδοτούν διεθνείς χρηματιστές, με ψευδοϊστορικά ντοκιμαντέρ ιδιωτικών σταθμών και με άλλους τρόπους βάλλεται κατά τα τελευταία χρόνια η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Ο στόχος όλων των επιθέσεων κατά του μαθήματος της Ιστορίας, κατά των ορθόδοξων Θρησκευτικών και κατά των Αρχαίων Ελληνικών δεν είναι απλώς η αλλαγή παιδαγωγικού προτύπου. Είναι η αποκοπή των Ελλήνων, και μάλιστα των νέων, από τις ρίζες και από το παρελθόν τους. Να είναι δέντρα χωρίς ρίζα, ώστε να λυγίζουν πιο εύκολα. Να μη γνωρίζουν την πραγματική τους καταγωγή, να μη μαθαίνουν για αρχαίους σοφούς, για βυζαντινά παλικάρια, για κλεφτουριά και νεομάρτυρες, ώστε να υποδουλώνονται ευκολότερα. Και οι υποδουλώσεις δεν είναι μόνο στρατιωτικού τύπου. Εχουν άλλοτε μορφή πολιτιστική, άλλοτε οικονομική, άλλοτε θρησκευτική.

Η συνέχεια του Ελληνισμού πρέπει να διατηρηθεί ως θησαυρός πολύτιμος, ώστε να εξέλθουμε νικητές από τη σημερινή μάχη με την κρίση. Για να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία, για να σηκώσει κεφάλι ο λαός μας, που υποφέρει οικονομικά, κοινωνικά, πνευματικά. Στερείται υλικών αγαθών, αλλά επιπλέον στερείται προτύπων, ιδανικών. Για να επικρατήσει η ανθρωπιά σ’ αυτόν τον τόπο, χρειαζόμαστε το χριστιανικό μήνυμα της αλληλεγγύης, πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι κατά την αρχαιοελληνική έννοια. Οι άνω θρώσκοντες, αυτοί που ανεβαίνουν προς τα επάνω, που κοιτάζουν προς τον Θεό, που έχουν υψηλούς στόχους, ηθικούς και πνευματικούς. Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, αρχαιότητα, Βυζάντιο, τουρκοκρατούμενος - φραγκοκρατούμενος και νεότερος Ελληνισμός, πρέπει να διδάσκεται σωστά σε μικρούς και μεγάλους. Μακριά από φανατισμούς και ιδεοληψίες. Ούτε θα γίνουμε ρατσιστές και εθνικώς αλαζόνες ούτε όμως θα υποκύψουμε στην ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, στην εθνική μειονεξία, στην ηττοπάθεια.

Ο εγχώριος εθνοφυλετισμός

Ο εγχώριος εθνοφυλετισμός*

22 Ιούνιος 2010

Θεόδωρος Ζιάκας


Αναλύοντας  την νεωτερική νοηματοδότηση  της εθνικής ταυτότητας την προηγούμενη φορά[1] διαπιστώσαμε ότι έχει δύο πόλους: τον εθνομηδενισμό και τον εθνοφυλετισμό. Παρατηρήσαμε ότι στο πλαίσιο της νεωτερικής αντίληψης μόνο ο εθνοφυλετισμός καλύπτει τις τρεις στερεότυπες παραδοχές της εθνικής ιδεολογίας (υπάρξεως, αξίας και αποκλειστικότητας). Αποδελτιώσαμε κατόπι τη ριζικά διαφορετική αντίληψη περί εθνικής ταυτότητας που κομίζει η προνεωτερική ελληνική παράδοση. Ας δούμε τώρα τι ακριβώς συμβαίνει επ’ αυτών στον σύγχρονο Ελληνισμό.

Ο σύγχρονος  Ελληνισμός είναι ο νεωτερικός Ελληνισμός, δηλαδή η ταυτότητά του νοηματοδοτείται  από τη νεωτερική παράδοση. Το γεγονός  όμως ότι έχουμε προνεωτερική ιστορία  χιλιάδων χρόνων κάνει τα πράγματα εξαιρετικά πολύπλοκα. 
Η νεωτερική  νοηματοδότηση κυριαρχεί, συναρθρωνόμενη όμως με τις προνεωτερικές παραδόσεις, με αποτέλεσμα να διαφοροποιείται κι αυτή η ίδια. Ο ελληνικός εθνομηδενισμός διαφέρει από τον δυτικό, όπως επίσης κι ο ελληνικός εθνοφυλετισμός. Η γενική διάταξη της επιρροής τους αναπαράγεται βέβαια και εδώ: ο πρώτος είναι κυρίαρχος και ο δεύτερος έξω από τα κέντρα της πολιτικής και ιδεολογικής κυριαρχίας.

Ας  αφιερώσουμε τη σημερινή συνάντηση  στον ελληνικό εθνοφυλετισμό, όπως εμφανίζεται σήμερα.

Η κρίση της εθνικής ταυτότητας σήμερα

Η κρίση της εθνικής ταυτότητας σήμερα

10 Νοέμβριος 2007

Θεόδωρος Ζιάκας

Το θέμα που σκοπεύω να σας αναπτύξω είναι πολύ δύσκολο. Γίνεται δύσκολο από την απουσία της κοινής γλώσσας.

Επειδή ο σκοπός της ομιλίας μου είναι να φτάσουμε σε μια κοινή κατανόηση του θέματος πρέπει να ξεκινήσω αποκαθιστώντας μια κοινή γλώσσα. Έχουμε τρεις έννοιες: «κρίση», «εθνική ταυτότητα», «σήμερα». Τi νόημα τους δίνουμε; Ας τις πάρουμε μία-μία, ξεκινώντας από την εθνική ταυτότητα.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ





Οι απόψεις χωρίζονται κατ' αρχάς σε δύο κατηγορίες: Στη μία ανήκουν εκείνοι, που πιστεύουν ότι η εθνική ταυτότητα δεν υπάρχει καν. Αυτοί είναι οι εθνομηδενιστές. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν όλοι εκείνοι, που πιστεύουν ότι η εθνική ταυτότητα είναι κάτι το υπαρκτό, το πραγματικό. Αυτοί αποκαλούνται από τους πρώτους εθνικιστές. Ας αρχίσουμε από τον εθνομηδενισμό.


Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ - ΚΥΠΡΟ

 Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ - ΚΥΠΡΟ

20 ΙΟΥΛΊΟΥ 2013 

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου - Επίκαιρα, 20.6.2013

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, είπε ο Ιησούς στην επί του ‘Ορους ομιλία (σύμφωνα τουλάχιστο με τον Ματθαίο, γιατί κατά τον Λουκά είπε το, πιο «κομμουνιστικό», μακάριοι οι πτωχοί).

Γεγονός είναι ότι, όλο και περισσότερο, ζώντας στους καιρούς του Μνημονίου, μούρχεται στο μυαλό η κατά Ματθαίο φράση και την επαναλαμβάνω σε όσους με ρωτάνε αν είμαι καλά. Συνειδητοποιώ απελπισμένος ότι δεν έχουμε μόνο να κάνουμε με βαθειά, ακραία διαδικασία αντικειμενικής, υλικής αποσύνθεσης και καταστροφής ενός ‘Εθνους. Αλλά και με διαδικασία πνευματικής, ψυχικής, ηθικής αποσύνθεσης. Παραμένει έτσι ανοιχτό θέμα, αν η αντικειμενική καταστροφή θα προκαλέσει τελικά μια σωτήρια έγερση ή τον θάνατο (μπορεί και αυτοκτονία) του υποκειμένου. Κάποιος έγραψε «όταν δεν μπορείς να ζήσεις όπως σκέφτεσαι, καταλήγεις να σκέφτεσαι όπως ζεις». Στη «Δίκη», το μεγάλο έργο του Κάφκα, που είναι must για μνημονιακούς καιρούς, ο κατηγορούμενος στο τέλος αποδέχεται χωρίς αντίσταση την αυθαίρετη εκτέλεσή του από ένα αυθαίρετο Δικαστήριο (Τρόικα θα το λέγαμε σήμερα).

‘Ετσι φτάσαμε σήμερα στην Ελλάδα στο σημείο, στον δημόσιο πολιτικό λόγο, όχι να συζητάμε για ποιο λόγο ξεπουλάμε (σε εξωφρενικά χαμηλές τιμές) στρατηγικούς οικονομικούς τομείς, χωρίς τον έλεγχο και τη χρήση των οποίων δεν θα υπάρξει Ελλάδα, και σε συνθήκες μάλιστα μη βιωσίμου χρέους (δηλαδή οξύνοντας και όχι αμβλύνοντας το πρόβλημα χρέους που αντιμετωπίζουμε), αλλά γιατί δεν μπορούμε να τους ξεπουλήσουμε! Στην δε Κύπρο, ο κ. Αναστασιάδης βιάζεται να ολοκληρώσει την καταστροφή του κράτους του – σύμφωνα με πολύ αξιόπιστες πληροφορίες από τη Νέα Υόρκη διαβίβασε ήδη νέες, ακόμα πιο υποχωρητικές προτάσεις (ναι, μπορεί να γίνει κι αυτό) για το κυπριακό, εν αγνοία του Εθνικού Συμβουλίου. Στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα, είναι τόσο απίστευτα αυτά που κάνουν ο ιθύνοντες, ώστε οι πολίτες δεν μπορούν/θέλουν να πιστέψουν ότι γίνονται.