Ρωμιοσύνη και Φραγκωσύνη – Ο «αόρατος» πόλεμος
23/7/2010
«Σβήνοντας ένα κομμάτι από
το παρελθόν, σβήνει κανείς κι ένα αντίστοιχο
κομμάτι από το μέλλον» (Σεφέρης)
1. ΔΝΤ – Διεθνής Νέα Ταπείνωση
Εάν κρίνουμε από όσα
συμβαίνουν τριγύρω
μας, εντός και εκτός των τειχών, τότε μάλλον «μεταβαίνωμεν
προς Ιεροσόλυμα, δια το παθείν». Η τόσο έντονη και
εντατική
πολυπολιτισμική πολεμική εναντίον της Ελλάδος και του «’Ελληνο-Ορθόδοξου»
ιδεώδους, της «Ρωμιοσύνης» δηλαδή, από τους
ποικιλώνυμους,
ποικιλόμορφους και «καμουφλαρισμένους»
«φίλους» και εχθρούς
προβληματίζει πάντες, ακόμη και αυτούς που χώνουν τα μυαλά
τους σε μια κάποια
ιδεολογία, ιδεοληψία ή τέλος πάντων σε μια ριψάσπιδα
«ληθαργία». Από την εποχή
των Σταυροφοριών ιδίως οι Έλληνες δεν κατανοούν, για
δεν τους κατανοούν οι
«παροικούντες εν Ιερουσαλήμ», είτε αυτοί λέγονται
ευρωπαίοι, είτε Τούρκοι,
είτε Αμερικανοί, είτε «γείτονες», είτε βαλκάνιοι. Προσπαθεί
ο ταλαίπωρος Έλληνας
να δει τους άλλους και τον εαυτό με τα γυαλιά που του φόρεσε
η δυτικοφερμένη
«φράγκικη» εκπαίδευση και το «ανήκομεν εις την Δύσιν»[1].
Επειδή
δεν γνωρίζει και την
πραγματική ιστορική του ιδιοπροσωπία προσπαθεί μιμητικά
και απεγνωσμένα μέσω
ενός καλά ενορχηστρωμένου «πολιτισμικού καρναβαλιού» (είτε
στην όψη, είτε στις
απόψεις) να γίνει αποδεκτός και κατανοητός από την «πολιτισμένη
Δύση»[2].
Το μόνο
που εισπράττει και θα
εισπράττει πάντοτε είναι ο χλευασμός, η αφ’ υψηλού
περιφρόνια, η υποτίμηση και
…το ΔΝΤ. Και θα νόμιζε κανείς, ότι το ΔΝΤ είναι κάτι
καινούργιο... Ο
Ελληνικό-Ρωμαϊκός
Πολιτισμός πέρασε από πολλά «Δ.Ν.Τ.», αρχής γενομένης από
τον συστηματικό και βαθμιαίο
χωρισμό της Ελληνο-Ρωμαϊκής Ανατολής και της
Ελληνο-Ρωμαϊκής Δύσης, από τον πρωτεργάτη
και αρχιαιρεσιάρχη, πρόγονο και
«πνευματικό πατέρα» των σημερινών, Φράγκο-Ευρωπαίων,
τον Καρλομάγνο. Ακολούθησαν
οι Σταυροφορίες, η Λατινο-Φραγκοκρατία [3] (1204
– 1261
μ.
Χ.) και μετά η Τουρκοκρατία [4]. Μετά
ήρθε
το «ΔΝΤ» του 1829-30, όπου η «προστάτιδα» Αγγλία μας έβαλε τους «αντι-ρωμαίικους»
της όρους βοηθείας, για την ίδρυση του νέου «ψευδο-ρωμαίικου» ελλαδικού
Βασιλείου,
με βασιλέα, ποιον παρακαλώ, έναν Φράγκο [5]!:
- Ξεχάστε,
μας είπαν, την
«Νέα Ρώμη [6]», δεν
είστε ρωμιοί, αλλά Έλληνες. Πηδήξατε
από το παγανιστικό παρελθόν κατευθείαν
στην «Ψώρο-Κώσταινα»!
- Σας
δίνουμε κράτος, είπαν,
που βέβαια δεν θα είναι κράτος, με σύνταγμα και νόμους, παιδεία
και δρόμους,
που είναι μόνο χολιγουντιανές «εικονικές» πραγματικότητες. Κάναμε τόσο
κόπο να
σας διαλύσουμε…!
Αυτό λοιπόν
το κρατικό
μόρφωμα έχουμε σήμερα και απορούμε γιατί ο τόπος μας, η πατρίδα μας είναι
έτσι
όπως είναι «…πιότερο φραγκική μητρυιά, παρά ρωμαίικη μάννα, καλογριά,
ξενοδουλεύτρα
μάλλον, του κάθε ΔΝΤα, παρά αφέντρα, ρωμαίικη κυρά».
Αυτοί
λοιπόν πάνω-κάτω και
χοντρικά ήταν και είναι οι όροι του τότε «Δ.Ν.Τ.», το οποίο
έκανε πέρα και τον
αλήστου μνήμης μεγάλο Ρωμιό Ιωάννη Καποδίστρια. Όμως τα «ΔΝΤ-ικά»
συνεχίζονται:
Μικρασιατική Καταστροφή, Κύπρος,
Μακεδονία, Αιγαίο και ούτω καθεξής. Θα
τελειώσει άραγε κάποτε αυτό το
δυσώνυμο Δ.Ν.Τ. καθεστώς, θα βγούμε άραγε
κάποτε από το τούνελ; Ναι, μάλλον!
Εάν συμβούν δύο πράγματα, δηλαδή, ή ένα
από τα δυό!
Πρώτο: εάν και εφόσον ευθυγραμμιστούμε «πλήρως»
με την δίκη τους «Γραμματική Πολιτισμού»,
γίνουμε δηλαδή «Φραγκόφωνοι»
(γραφή, γλώσσα,
παιδεία), «Φραγκοροκάδες» (ήθη, πάθη, πολιτική,
πολιτισμός) και «Φραγκοταλιμπανάδες» (πίστη, θρησκεία, σύμβολα).
Δεύτερο: αν πετάξουμε
τα «τρισδιάστατα»
γυαλιά τους, τα 3 Φ και τα αντικαταστήσουμε με τα δικά μας,
τα 3 Ρ, δηλαδή
την Ρωμαίικη Πίστη, την Ρωμαίικη Παιδεία και την Ρωμαίικη
Πολιτεία. Έτσι θα δούμε ποιοι πραγματικά
είμαστε, δηλαδή «Ρωμιοί», δίχως να
είμαστε ούτε Φράγκοι, ούτε Ανατολίτες [7], αλλά
τέκνα
της «καθ ημάς Ανατολής»[8].
