Και οι
παπάδες πρέπει να πάρουν θέση στο ΕΓΚΛΗΜΑ που συντελείται…
17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2014
Όταν κάποιος παπάς σηκώσει το ανάστημά του ενάντια
στο κατεστημένο και στον εφιάλτη της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, τότε
τα σκυλιά του καθεστώτος (πολιτικά, δημοσιογραφικά, ακαδημαϊκά), ιδιαίτερα τα
«προοδευτικά» και «αριστερά» σκυλιά (οι «φωταδιστές») ρίχνονται επάνω του, σαν
λυσσασμένες ύαινες, να τον κατασπαράξουν: Τότε θυμούνται το «σκοταδισμό» της
Εκκλησίας…
Τότε
μας γανώνουν τον εγκέφαλο με το «κλασσικό» κλισέ: Οι παπάδες δεν πρέπει να
ασχολούνται με την …πολιτική!!!
Όταν,
όμως, οι κορυφές της Εκκλησίας
(οι γραφειοκράτες διαχειριστές του «δόγματος») ευλογούν το καθεστώς και τα
κυβερνητικά ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, τότε αποκαθίσταται η «τάξη»: Η Εκκλησία μπορεί
να μιλά ΠΟΛΙΤΙΚΑ αρκεί η πολιτική της γλώσσα να ταυτίζεται με τον κυρίαρχο
καθεστωτικό λόγο, αρκεί αυτή η γλώσσα να «ευλογεί» τους ληστές και δήμιους των
λαών…
Όταν,
π.χ. ο Πατριάρχης υμνεί το
πλανητικό κτήνος (ΗΠΑ) και συναγελάζεται με το «πνευματικό» ισοδύναμο της Νέας
Τάξης (τον πάπα) τότε τα στόματα των
«προοδευτικών» και «φωταδιστών», κάθε χρώματος, κλείνουν…
Όταν
ο Αρχιεπίσκοπος συναγελάζεται
και υμνεί τα δωσίλογα κυβερνητικά ανδρείκελα (Γαπ-Ιερώνυμος) τότε δεν υπάρχει …αταξία, αλλά …ομαλότητα:
Της Νέας Τάξης…
Όταν
ο Τσίπρας σπεύδει και αυτός
να κολλήσει κάποια ένσημα «ευλογίας» από τον Βαρθολομαίο και τον Ιερώνυμο, ούτε εδώ υπάρχει κάποια «ανορθοδοξία»:
Είναι η «τάξη» των καθεστωτικών πραγμάτων…
Όταν
ο πρωθυπουργός και οι «πατέρες» του Αγίου Όρους στήνουν τον τελετουργικό
«άμβωνα» της προεκλογικής
εκστρατείας του Σαμαρά (του ανδρείκελου-δημίου του ελληνικού λαού και
καταστροφέα της ελληνικής κοινωνίας), πάλι αυτή η πολιτική φιέστα (πατέρων και
Σαμαρά) δεν ξενίζει κανέναν: Είναι μέσα
στα «καθιερωμένα» της καθεστωτικής «τάξης»…
