Ο ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ 1
 Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη 
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
 σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
 ποῦ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.
 2
 Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη
 τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
 καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
 χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
 3
 Ἐκεῖ μέσα ἐκατοικοῦσες
 πικραμένη, ἐντροπαλή,
 κι ἕνα στόμα ἀκαρτεροῦσες,
 «ἔλα πάλι», νὰ σοῦ πῇ.
 4
 Ἄργειε νά ῾λθη ἐκείνη ἡ μέρα
 κι ἦταν ὅλα σιωπηλά, 
γιατὶ τά ῾σκιαζε ἡ φοβέρα
 καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά.
 5
 Δυστυχής! Παρηγορία
 μόνη σου ἔμεινε νὰ λὲς
 περασμένα μεγαλεῖα
 καὶ διηγώντας τα νὰ κλαῖς.
 6
 Καὶ ἀκαρτέρει, καὶ ἀκαρτέρει
 φιλελεύθερη λαλιά,
 ἕνα ἐκτύπαε τ᾿ ἄλλο χέρι 
ἀπὸ τὴν ἀπελπισιά,
 7
 κι ἔλεες «πότε, ἅ! πότε βγάνω 
τὸ κεφάλι ἀπὸ τς ἐρμιές;» 
Καὶ ἀποκρίνοντο ἀπὸ πάνω
 κλάψες, ἅλυσες, φωνές.
 8
 Τότε ἐσήκωνες τὸ βλέμμα
 μὲς στὰ κλάιματα θολό,
 καὶ εἰς τὸ ροῦχο σου ἔσταζ᾿ αἷμα
 πλῆθος αἷμα ἑλληνικό.




ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΝΟΙΞΙΣ

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΝΟΙΞΙΣ

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΟΣΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ: «Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να σβήσουν την Αγία Πίστη, την ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον. Και σκουπίζοντας τα δάκρυα μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάνουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ότι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοι μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερο κακό από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».





Δευτέρα 22 Ιουλίου 2013

Ὁ παπᾶς θὰ ζήσει - Ἐσεῖς εἶστε νεκροὶ ἀπὸ τώρα


Ὁ παπᾶς θὰ ζήσει - Ἐσεῖς εἶστε νεκροὶ ἀπὸ τώρα
16 Ιουλ 2013

π.  Παντελεήμων Kρούσκος

Καὶ ἰδού! Ἤγγικεν ἡ ὥρα πού καὶ ἐμεῖς οἱ κληρικοὶ θὰ μποῦμε στὸ σουρωτήρι τῶν πουριτανῶν οἰκονομολόγων καὶ τῶν ντόπιων θεραπόντων τους, πού, ἐνῶ δὲν ἔχουν ἰδέα ἀπὸ ἑλληνικὴ νοοτροπία καὶ εἶναι ἀποκομμένοι ἀπὸ τὸν λαό, πασχίζουν- λέει- καὶ κόπτονται γιὰ τὴν σωτηρία τῆς πατρίδας.
Ἡ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν εἶναι νομίμως συμβατικὴ ὑποχρέωση τοῦ κράτους. Μετὰ τὴν καταλήστευση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀπὸ τὸ Κράτος, "ταχτοποιήθηκε" τὸ θέμα, ὥστε οἱ κληρικοὶ νὰ λαβαίνουν τὸν μισθὸ καὶ τὴν ἀμοιβή τους ἀπὸ τὸν δημόσιο κορβανά. Δὲν μπορῶ νὰ πῶ πῶς αὐτὸ εἶναι νίκη τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ τουλάχιστον εἶναι μία ἱκανοποίηση. Μία ἱκανοποίηση ὅμως μὲ σαθρὲς βάσεις. Ἅπαξ καὶ ἔγινες ἐξαρτώμενος ἀπὸ τὸν Καίσαρα, ἀφ'ἑνὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχεις τὴν σύνεση καὶ ὄχι τὴν ἀφέλεια νὰ μὴν πιστεύεις στὶς καλές του προθέσεις.Ἡ τότε ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἢ ὀλιγώρησε ἢ πίστεψε σὲ αὐτὲς τὶς καλὲς προθέσεις.Διότι πίστεψε πώς τὸ κράτος=ἔθνος καὶ πώς ἡ ἴδια εἶναι ἐθνικὴ Ἐκκλησία.
Δὲν μπορεῖς νὰ πιστεύεις στὶς καλὲς προθέσεις ἑνὸς ἀπρόσωπου μηχανισμοῦ ποὺ δὲν ἔχει ἀρχὲς ἀξίες καὶ συναισθήματα, στὶς προθέσεις τοῦ κοσμικοῦ διαβόλου. Ἂν ζούσαμε σὲ πολιτισμένη χώρα, οὐδεμία σπιθαμὴ ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας δὲν θὰ ἀφαιροῦσε τὸ κράτος χωρὶς δικαστικὲς καὶ ποινικὲς προσφυγὲς-κυρώσεις καὶ θὰ ἤμασταν στὰ δικαστήρια μὲ τὸ δημόσιο ἀκόμα καὶ τώρα. Τὸν καιρὸ πού ἡ Ἐκκλησία μας θὰ ἔπρεπε νὰ διαφυλάττει τὰ ὑλικά της δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τῆς ἐνεπιστεύθη ὁ ἴδιος ὁ λαός, ἔπλεκε ὕμνους στοὺς ἑλληνοχριστιανικοὺς πολιτισμοὺς καὶ κυνηγοῦσε ἀθέους καὶ μαλλιαρούς, ἐξυπηρετῶντας πεφωτισμένα θεόθεν καθεστῶτα. Ἡ Ἐκκλησία πίστεψε πώς ἡ ἐκκλησιαστικὴ περιουσία ἦταν καὶ ἐθνικὴ περιουσία καὶ κάθε ἀντίδραση ἀπὸ σώφρονες ἐκκλησιαστικοὺς ἄνδρες ἐθεωρεῖτο διασπαστικὴ καὶ ἀντεθνικὴ ἐνέργεια. Μόνο πού αὐτὴ ἡ χώρα ἔβγαλε καὶ ἀρκετοὺς προδότες. Οἱ ἥρωες γεννήθηκαν καὶ πέθαναν μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὄχι παράλληλα μὲ αὐτήν. Καὶ τώρα ἡ Ἱεραρχία μας μὲ πατρικὲς φιλότιμες προσπάθειες πάσχει. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ τοὺς πιστέψει ξανά!

 

WebCounter.com
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Top WordPress Themes