Καιροί θρησκοφρένειας και θρησκοβλάβης!
Mετά από την φιλοξενία προφητειών ή “προφητειών” ηγιασμένων Γερόντων σε λαϊκές φυλλάδες ακροδεξιάς νεοελληνικής ανοησίας, το φαινόμενο της Βασούλας Ρύντεν, που την ακολουθούν ιερείς χειροτονημένοι, την ακόμα ισχύουσα βατατζολογία, την Τραχωνίτιδα μαλάκυνση, την προφητολογία του συμπατριώτη μου μοναχού, τις διαδιδόμενες θαυματουργικές ιδιότητες που αποδίδονται στον γνωστό φιλόμουσον ηγούμενο, την ανταρσία εργολάβων μοναχών ενάντια σε ασκητή επίσκοπο, γνωρίσαμε και την παπολογία του γνωστού και στην Κάλυμνο ιερέως, που έγινε και αυτός Γέροντας εν μια νυκτί, και επανερχόμαστε στα “ωραία”, “πατροπαράδοτα” και αφελή, της Φρυγίας και του μοντανισμού . Ακόμα και αν όλα αυτά να είναι απλή παρεξήγηση και παρανόηση και όχι συμβάντα και ηθελημένη και σκόπιμη κίνηση, από τα πρόσωπα αυτά, υποδηλούν την περιρρέουσα κατάσταση και ατμόσφαιρα των εκκλησιαστικών πραγμάτων.
